دوشنبه ۳۱ تیر ۱۳۹۸ - ۱۱:۵۵

«غصه های» قصه گوی روحانی روستاهای محروم

کار خیر نیاز به خیریه ندارد/حکایت روحانی «دهدشتی» از طلبگی تا دوره گردی

روحانی دهدشتی

یاسوج- نمی دانم اسم حجت‌الاسلام اسماعیل آذری‌نژاد که سال گذشته لقب روحانی دهدشتی یا قصه گوی روستاهای محروم را گرفت شنیده اید؟

قدس آنلاین-گروه استان ها: این روحانی دهدشتی که در زمره طلبه های آتش به اختیار است مدتی است که با همان وسیله زیر پایش و به بدون نیاز به میز و دفتر و یا ساختمانی تحت عنوان امور خیریه راهی روستاهای محروم می شود تا برای بچه های کتاب بخواند و یا با همان توپ های بی ارزش پلاستیکی تیم فوتبالی آماده کند و بذر امید را دل کودکان روستاهای محروم بکارد.

این روحانی از جمله افرادی است که دغدغه و تلاشش رشد فکری کودکان ساکن درروستاهای محروم است .

او متولد ۵۸ و ساکن شهرستان دهدشت استان کهگیلویه و بویراحمد است و ۵ سالی است با شعار قصه، توپ و رنگ تمام تلاش خود را بر فعالیت در محور کتاب کودک قرارداده است.

غصه های قصه گو

تا پیش از این که رسانه ها پایشان به این موضوع باز شود و موجب شوند تا نام این روحانی دهدشتی در فهرست چهره های برتر سال قرار گیرد هیچ حرف و حدیثی برای انجام اقدامات خیر خواهانه و خود جوش این روحانی نبود اما حالا که با جستجوی نام این روحانی می توان در اینترنت رد پای او را در تمامی روستاهای محروم در ایتان کهگیلویه و بویر احمد پیدا کرد ظاهرا عده ای کمر به تخریب و یا مخدوش کردن این چهره به عنوان نماد روحانیت گرفتند.

خبر دستگیری این روحانی که توسط شبکه های مجازی و البته برخی از رسانه های معاند در حال دست به دست شدن است از جمله همین اقدامات است.

برخی از کاربران در فضای مجازی مدعی شدند که حجت‌الاسلام اسماعیل آذری‌نژاد را سپاه فتح احضار کرده و برخی هم نوشتند که دستگاه های امنیتی او را بازداشت کردند موضوعی که وی در یکی از پست‌های صفحه رسمی خود درباره  آن توضیح می دهد: «در خصوص وضعیت یک مدرسه روستایی نوشتم به خاطر این مدرسه از طرف مسئولان آموزش و پرورش تذکر داه شد که چرا عکس مدرسه را منتشر کردی؟»

روحانی قصه گو کیست؟

آذری نژاد دانش آموخته رشته جامعه شناسی و فوق لیسانس عرفان است و تحصیلات حوزوی را نیز در قم پشت سر گذاشته و بعد از آن راهی سرزمین مادری اش دهدشت شده تا بتواند در لباس روحانیت به مردمان شهرش خدمت کند.

خودش می گوید وقتی به دهدشت برگشتم در حوزه علمیه به عنوان استاد شروع به تدریس کردم و همزمان در مسجد نماز جماعت را نیز برپا می کردیم و همانجا بود که جرقه ای در ذهنم زده شد .

وی عنوان می کند: تصمیم گرفتم تمرکزم را بر کار و فعالیت برای کودکان و دانش آموزان بگذارم، به همین خاطر کار کتابخوانی، قصه خوانی، نقاشی و انشا نویسی را در سه محور رنگ،توپ و قصه دنبال کردم و تا زمانی که توان داشته باشم آن را ادامه می دهم.

وی در شش سال فعالیتش همیشه طعن ، نیش و کنایه ها از مردم عادی گرفته تا آنانی که همچون او لباس روحانیت به تن دارندد شنیده است اما همه را به جان خریده تا کودکان دیارش رشد کنند.

آذری نژاد به محله هایی می رود که فقر مادی و آسیب های اجتماعی در آنها بیداد می کند ،به محله هایی در حاشیه شهر دهدشت که حتی سرویس بهداشتی ندارند و از کمترین امکانات برخوردارند.

این روحانی برای امید بخشی به بچه ها نویسندگان،مترجمین و فعالان کودک را به روستاهای کهگیلویه می آورد و این حضور را لطفی الهی تعبیرمی کند که نصیب بچه ها می شود.

تغییر جهت نذورات ضرورت دارد

آذری نژاد می گوید: در برخی روستاهای آسیب خیز دهدشت که محل توزیع مواد مخدر نیز بودند ۴ گروه شدیم و با همکاری طلبه ها تصمیم گرفتیم برای دانش آموزان آنجا قصه خوانی کنیم ولی به مرور و با توجه به رفتارهای خشونت آمیز دانش آموزان در دو روستا متوجه شدیم در اینجا کتابخوانی فایده ندارد،بنابراین تصمیم گرفتیم از توپ و رنگ استفاده کنیم تا کودکان انرژی خود را از این طریق تخلیه کنند و در دراز مدت رفتار آنان تغییر کند که این تکنیک جواب داد و کل مدرسه را در زنگ هنر با همکاری خود دانش آموزان رنگ کردیم و بعد از آن با هماهنگی مدیر مدرسه دیوار پشتی مدرسه را در اختیار دانش اموزان قرار دادیم تا هر چیزی دوست دارند روی آن نقاشی کنند تا به لحاظ روانی تخلیه و آرام تر شوند.

وی از مخالفت های برخی مردم روستا با فعالیت هایش هم می گوید و اینکه به او یادآوری می کنند کتاب برای بچه ها نان و آب نمی شود. با این حال وی معتقد است برخی خیریه ها مردم را بد عادت کرده اند و فرهنگ غلطی ایجاد کرده اند که کمک باید فقط مادی باشد در حالی که در دین تاکید بر نذورات رفتاری است تا شکمی و باید نذورات به سمت کارهای فرهنگی جهت دهی شوند.

ارسال نظر

شما در حال ارسال پاسخ به نظر « » می‌باشید.