سه‌شنبه ۳۰ مهر ۱۳۹۸ - ۰۹:۲۵

یادداشت/

افتادن در هچل سوءتفاهم‌ها

  علی محمد مودب

 ســیما، رفتارها و شمایل ما در گذشته بیانگر وضعیت ما بود و ما را به آدم‌ها معرفی میکرد، امروز اما شبکه‌های اجتماعی معرف ما هستند و مردم پیش از آنکه ما را ببینند اول با جســت‌وجو در شبکه‌های اجتماعی به برداشتی از وضعیت ما می‌رسند.

 علی محمد مؤدب/

ســیما، رفتارها و شمایل ما در گذشته بیانگر وضعیت ما بود و ما را به آدم‌ها معرفی میکرد، امروز اما شبکه‌های اجتماعی معرف ما هستند و مردم پیش از آنکه ما را ببینند اول با جســت‌وجو در شبکه‌های اجتماعی به برداشتی از وضعیت ما می‌رسند.

 اما شبکه‌های اجتماعی با ما چه می‌کنند؟ این روزها همه میدانند اســتوری یا داستان در اینستاگرام چیست و چه کاری میکند. شما می‌توانیــد یک تصویر از هر جای دنیا انتخاب کنید و حال آن لحظه خودتان را با آن روایت کنید، این تصویر می‌تواند هر چیزی باشد. مثلاً شما می‌توانید تصویر شــنا کردن همراه دلفین‌ها را در گوشه‌ای دیگر از جهان انتخاب کنید و در کنــار آن جمله‌ای که با آن حس خودتان را بیان می‌کنید بنویســید و در استوریتان منتشر کنید.

هدف شما از انتشار این تصویر همین یک جمله اســت و این تصویر از جهتی که شما خواسته‌اید در خدمت این جمله است اما هر نشانه‌ای بسته به نظام‌های نشانهای متعددی قابل تفسیر است. تصویر میوه‌هایی که شما منتشر می‌کنید یا منظره‌ای از طبیعت که انتخاب می‌کنید معناهای مختلفی دارد و هر کسی از ظن خود می‌تواند آن را تفسیر کند.

 این ازدحام ظنون مایه ابتلا و بیچارگی ماست. یعنی اگر بخشی از مردم بدگمانی و تجســس را به عنوان منش خود برگزیده باشــند دشواری زندگی ما بسیار بیشتر میشــود. وقتی یک متن یا تصویر یا صدا منتشر می‌کنید خودتان را در معرض هجوم مفســران قرار داده‌اید.

شما فقط میخواستید با یک تصویر شــاد به مخاطبتان از حس لحظه‌ای خودتان بگویید، اما او به خاطر وضعیت خودش با دیدن این نشانه درباره شما داوری می‌کند و به همین سادگی شما در هچل ســوءتفاهمها افتاده‌اید.

راه نجات این اســت که مجموعه رفتارهای خودمان را همیشه با احتیاط بررسی کنیم و در انتشار متون و تصویرها با دقت عمل کنیم تا دیگران را به شبهه نیندازیم. اگر کسی پذیرفته است که وجود رسانه‌ای داشته باشد باید مراقبت‌های خاص این عالم را هم رعایت کند؛ رازها و مسائل زندگی شخصی را تا حد امکان در فضای مجازی علنی نکنید چون مخاطبان مجازی نمی‌توانند به درد شما بخورند، فقط آگاهی آنها مسائل شما را پیچیده‌تر میکند.

 اگر عکسی از تفریحتان می‌گذارید عکسی هم از شعائر دینی و یا روزهای دشــوار کاری بگذارید تا مجموعه این نشانه‌ها مخاطبان را از شبهه درباره شــما دور کند.

سعدی میفرماید: «کس از دست جور زبانها نرست/اگر خودنمای است و گر حق پرست/اگر برپری چون ملک ز آسمان/به دامن در آویزدت بدگمان». خالصه اینکه زیست مجازی بسیار دشوار است و هوش و مراقبت‌های خاص خودش را می‌طلبد.

ارسال نظر

شما در حال ارسال پاسخ به نظر « » می‌باشید.