یکشنبه ۱۹ آبان ۱۳۹۸ - ۱۵:۵۳

در بیانیۀ هیأت داوران جایزه کتاب سال شعر جوان عنوان شد

شاعران جوان به عنصر اساسی شعر یعنی زبان کم توجهند

جایزه شعر جوان

هیأت داوران جایزه کتاب سال شعر جوان (جایزه قیصر امین پور) در آستانۀ برگزاری نشست اختتامیه این جایزه، بیانیۀ خود را منتشر کردند. 

قدس آنلاین: متن بیانیه به این شرح است:

به نام خداوند جان و خرد
هیأت داوران نمی‌تواند رونق نسبی اندیشه ورزی و تأملات هستی شناسانه از یک سو و نیز دغدغه مندی اجتماعی فرهنگی و سیاسی شاعران این دورۀ جایزۀ کتاب سال قیصر امین پور را به فال نیک نگیرد و یادآوری این مزیت را ناگفته بگذارد و بگذرد
در عین حال در آسیب شناسی تجربۀ شعر جوان امروز با توجه به آثاری که در سومین دورۀ کتاب سال شعر جوان بررسی شده‌اند ، هیأت داوران تذکر موارد زیر را بر خود فرض می‌داند:

یک
هنوز هم مشکل پایه‌ای دفتر های شاعران جوان چه آفرینشگران شعر در فرم‌های جدید و چه پدیدآورندگان شعر در قالب‌های کهن فارسی بیش از هر چیزی متوجه یک کاستی آشکار و آن کم توجهی غیر قابل گذشت و غیرقابل کتمان به عنصر اساسی شعر یعنی زبان است و اینجاست که یادآوری بخشی از بیانیۀ دورۀ نخست این جایزه کماکان محل تأمل و توجهی دوباره است:"مشکلات نه از شعر ِ دفترهای چاپ شده، که از شتابزدگی شاعران جوان برای چاپ دفترهای شعر آغاز می‌شود و پس از آن می‌توان به وضوح آثار فقر مطالعۀ هدف‌مند ، نقادانه و حرفه‌ای سنت و میراث شگفت انگیز شعر فارسی از آغاز تا اکنون توسط شاعران جوان را دید و دریافت"
بارز ترین نمود این کاستی را می‌توان در یک ساحتی شدن زبان بیشتر دفترهای شعر و هم پوشانی کم و بیش آن با " زبان گفتار " دانست. چنانچه همین تجربۀ سی سالۀ بسیاری از شاعران جوان و حتی گاه مطرح را مد نظر قرار دهیم ، تجربۀ نزدیک تر شدن شعر به زبان گفتار علیرغم مزیت اصلی آن که همانا ملموس‌تر بودن و باورپذیری تجربۀ شعری است، هنگامی که با نادیده گرفتن و قربانی کردن بسیاری از ظرفیت‌های زبان فارسی توأم شود به ناگزیر و خواه ناخواه نتیجۀ دیگری را نیز به دنبال خواهد داشت که نه خوشایند است و نه محدود به جغرافیای شعر و آن واقعیت دردناک چیزی نیست جز لاغر شدن زبان تنومند و پربار فارسی .
دو
نکتۀ قابل اشاره دیگر همانا بهره گیری ابزاری از نام‌های جغرافیایی اصطلاحات فلسفی و عرفانی و ارجاع های بیشمار به مقولاتی مانند تاریخ، اسطوره و روانشناسی است که در بیشتر موارد فقط در قوارۀ یادآوری اطلاعات عمومی شاعر خودی نشان می‌دهند و نه بیش از آن.
با همین رویکرد تقریباً عمدۀ تعریض‌ها و نقدهای اجتماعی و سیاسی که در شعر شاعران جوان جا خوش کرده و حضور پررنگی نیز دارند، گذشته از برخی موارد نادر ، معمولاً در سطح گزارش یک اعتراض و یا تیتر روزنامه و نهایتا عقده گشایی‌های شخصی می‌مانند و جایی بسامان در پیکرۀ شعر نمی‌یابند.
سه
سی سالگی سن کمی برای شاعران نیست اگر نه در همه احوال، اما برای بسیاری از شاعران سی سالگی سن به بار نشستن و جا افتادگی سلوک و سبک شعری است. از یاد نبریم که کتاب‌های گرامی و ماندگار " زمستان"، "تولدی دیگر" و "در کوچه باغ‌های نشابور" محصول سی سالگی شاعران بزرگ آن‌هاست
در پایان هیأت داوران برای همۀ شاعران جوان این دوره، که وارثان حقیقی زبان شکوهمند فارسی اند سربلندی، تندرستی و بهروزی را آرزومند است.

انتهای پیام/

ارسال نظر

شما در حال ارسال پاسخ به نظر « » می‌باشید.