شنبه ۱۹ بهمن ۱۳۹۸ - ۱۱:۰۳

یادداشت/

نان چه کسانی در ناامیدی مردم است؟

محمدحسین جعفریان

ما در آستانه دو اتفاق مهم هستیم. بعید می‌دانم کسی از دولتمردان و بزرگان نظام بر حساسیت ویژه راهپیمایی امسال سالگرد انقلاب اسلامی و انتخابات ۱۰ روز پس از آن کمترین تردیدی داشته باشد.

محمدحسین جعفریان/

ما در آستانه دو اتفاق مهم هستیم. بعید می‌دانم کسی از دولتمردان و بزرگان نظام بر حساسیت ویژه راهپیمایی امسال سالگرد انقلاب اسلامی و انتخابات ۱۰ روز پس از آن کمترین تردیدی داشته باشد. در تمام چهار دهه گذشته (درست یا غلط) مسئولان تلاششان بر آن بود که در آستانه چنین اتفاقات مهمی که نیازمند گسترش یکدلی و همزبانی توده‌های مردم با یکدیگر و نیز وحدت جناح‌های سیاسی است، با اتخاذ تصمیم‌های حساب شده، صدای مردم را بشنوند و دست‌کم در این ایام بیش از همیشه از رفتارهای شاد و بروز حوادثی که ملت را نگران و دلسرد می‌کند، پرهیز نمایند. بخشی از این وظیفه بر دوش رسانه ملی نهاده می‌شد که با تأسف هر چه پیش رفت به برنامه‌هایی تکراری‌تر و تهی از خلاقیت منجر شد و بخشی هم رفتار عمل‌گرایانه و سختکوشی‌های مسئولان و مراکزی بود که در ارتباط مستقیم با مردم بودند. از نهادهای نظارتی تا اداراتی که بیشترین ارباب رجوع را داشتند همه تلاش می‌کردند رفتارهایشان را در این برهه‌های زمانی بهبود بخشند.

در کمال حیرت امسال با آنکه این سرزمین در حساس‌ترین روزهای تاریخ معاصر خویش قرار دارد، تو گویی دست‌هایی به عمد در تلاشند تا اتفاقاتی را رقم بزنند که بر نگرانی‌های مردم افزوده و مایه دلسردی آن‌ها را فراهم کند. از یکسو مسئولان رده نخست نظام به جای حل مناقشه‌ها و اختلاف آرای خویش در جلسات دو یا چند جانبه، آن‌ها را به پشت تریبون‌ها آورده و رسماً دعواهای درونی خویش را عامدانه به عرصه رسانه‌ها آورده‌اند. از سوی دیگر برخی برخوردها اعم از احضارها و هشدارها و صدور احکام و غیره که اگر به دو هفته بعد موکول شود، قطعاً آسمان به زمین نمی‌آید، به ناگاه در همین بازه زمانی صورت گرفته و به تیتر رسانه‌های مخالف در داخل و خارج کشور بدل می‌شود.

از تمام این‌ها بگذرید. گرانی دارد کمر مردم را می‌شکند، اما همین مردم با تمام آنچه آمد، آن قیامت را در تشییع پیکر سردار سلیمانی رقم زدند و نشان دادند اگر کسی دلسوز، هواخواه و با آن‌ها همدل باشد، حتی اگر اختلاف‌های عمیق سیاسی با دولت و نظام داشته باشند، انقلاب اسلامی و سرزمینشان را فدای این اختلاف نظرها نکرده و به میدان خواهند آمد.

در این برهه حداقل انتظار این است که با وجود تذکر چندین باره رهبری نظام، مراجع تقلید و دیگر دلسوزان، دولت و دیگر نهادهای نظارتی خارج و داخل آن برای کنترل گرانی کاری بکنند. کاری که مردم تأثیرش را ببینند. اما در کمال حیرت مقایسه قیمت مثلاً خودروهای داخلی از ۱۰ روز پیش تا زمان انتشار این سطور، هر مخاطبی را وحشت زده می‌کند. این‌ها را که دیگر داعش و آمریکایی‌ها تولید نمی‌کنند که بگوییم برای ضربه زدن به نظام روزانه قیمت‌ها را بالا می‌برند! حیرتا که از رئیس جمهور تا وزیر مربوطه و یا حتی مدیران این صنعت کمترین واکنشی به ناله‌ها و اعتراض‌های مردم نشان نمی‌دهند. حتی گویی علناً قصد عصبانی کردن ملت را دارند و مدعی می‌شوند مردم باید از ما متشکر باشند که خودرو ارزان دستشان می‌دهیم. یا قصه شیرهای سمی، یا همین اتفاق مشکوک حمله به دو بازیکن استقلال در جریان دربی پایتخت، تیمی با میلیون‌ها طرفدار و... این رفتارهای مشکوک در این روزهای خاص و مهم که آرامش برای ما از نان شب واجب‌تر است یا حاصل نادانی است و یا نفوذ. مردم بی‌شک باز هم میدان را خالی نخواهند گذاشت، اما در این برهه‌ها باید آن‌هایی را باید، از راه عملکردشان به خوبی شناخت.

ارسال نظر

شما در حال ارسال پاسخ به نظر « » می‌باشید.