سه‌شنبه ۲۷ اسفند ۱۳۹۸ - ۱۵:۵۶

یاد باد آن روزگاران یاد باد

این روز ها چقدر آشناست!

بابک رحیمیان

بابک رحیمیان

دفاع همه جانبه و خدمت صادقانه بسیاری از مردم و مسئولان برای شکست بیماری کرونا این روز ها شرایطی در جامعه به وجود آورده که بی شباهت با شرایط هشت سال دفاع مقدس نیست.

سال هایی نه چندان دور در زیرزمین بسیاری از خانه ها زنان و دختران این دیار بی وقفه دست می جنباندند تا «چرخ های خیاطی» از چرخش باز نایستد  و لباس رزم برای رزمندگان دفاع مقدس بدوزند و حال دختران آن مادران در تلاشند تا برای سربازان عرصه سلامت پوششی به نام ماسک و «گان» برای مقابله با ویروس کرونا آماده کنند.

مساجد در زمان جنگ حکم سوله بحران را داشت و لذا مردم هر آنچه داشتند برای کمک به رزمندگان در طبق اخلاص می گذاشتند؛ هماند این روز ها که مردم ماسک و یا مواد ضدعفونی را برای کمک به مردم حاشیه نشین به مساجد اهدا می کنند.

آن روزگاران برای ثبت نام و اعزام به خط مقدم جبهه صف بود و بلند گوها فریاد سر می دادند«ای لشکر صاحب زمان آماده باش آماده» و این روز ها پسران همان بسیجی ها برای حضور در بیمارستان ها و قرار گرفتن در خط مقدم مقابله با کرونا ندای آمادگی سر داده اند و در صف خدمت ایستاده اند.

آن روز ها سربازان این دیار در حالی به جبهه پا می گذاشتند که خصم دشمن در قالب مین های ضدنفر در زیر خاک پنهان بود و امروز رزمندگان عرصه سلامت در مراکزی پا می گذارند که ممکن است از ترکش این ویروس در امان نمانده و حتی جان سالم به در نبرند.

اگر آن روز ها بسیجیان این مرز و بوم به فرماندهی شهید «محمد ابراهیم همت» در عملیات فتح المبین خط شکن بودند حالا خود به نماد همت برای فتح مرز های سلامت و شکست کرونا تبدیل شده اند.

بستن «سربند قرمز» با شعار لبیک یا حسین برای همرزمان شیوه ای مرسوم و رایج بود و نگارش واژه «مسافر کربلا» بر پشت لباس رزمندگان آن هم با ماژیک هایی که از «واحد بوق» یا همان ستاد تبلیغات بر می داشتیم خاطره ای است که این روز ها پرستاران با نوشتن شعار های امید بخش بر پشت لباس همکاران خود روز های دفاع مقدس را تداعی می کند.

درد  و رنج ناشی از سرفه های خشک مبتلایان به کرونا برای همه آنهایی که در «کانال ماهی» در عملیات کربلای ۸ شیمیایی شدند برای ما آشناست و رفت و آمد آمبولانس ها که در آن زمان «دلبر قرمز» صدایش می کردیم صحنه هایی ملموس است.

اما در این بین صحنه های غریبی هم هست که هیچ شباهتی به آن روزها ندارد و آن هم رفتار هایی از جنس احتکار، سودجویی و تقلب است!

شلمچه گواه می دهد که وقتی بوی گاز خردل در منطقه بلند می شد جوان تر ها برای استفاده از ماسک در اولویت بودند و با وجود تشنگی و کمبود آب اما هیچ شخصی قمقمه اش را پنهان نکرد و منش و رفتار و لباس همه آن بچه ها به رنگ خاک بود! 

این روز ها تنها به صحنه های قدیم جبهه و صحنه های غریب سودجویی ختم نمی شود بلکه دارای صحنه های جدیدی هم هست.اگر تا دیروز مردان خط شکن بودند و در خط مقدم نبرد قرار داشتند اما امروز بانوان ایرانی این جایگاه را در اختیار گرفته و در بیمارستان ها در خط مقدم مبارزه قرار گرفتند.

روز وصل دوستداران یاد باد    

یاد باد آن روزگاران یاد باد

ارسال نظر

شما در حال ارسال پاسخ به نظر « » می‌باشید.