پنجشنبه ۱۸ اردیبهشت ۱۳۹۹ - ۱۱:۴۶

استاد حوزه علمیه مشهد در گفتگو با قدس آنلاین:

ماه رمضان از نگاه امام رضا(ع) ماه تطهیر و پاک شدن است/ روزه داری تمرینی برای بندگی و مهار نفس

جواد فراهانی

حجت الاسلام ایلخانی

حجت الاسلام ایلخانی گفت: با توجه به حدیثی که از امام رضاع در باب آماده شدن برای استقبال از ماه مبارک رمضان نقل شده، این ماه، ماه تطهیر و پاک شدن از گناه و پس از آن، ماه ورزیده شدن است.

قدس آنلاین: حجت الاسلام ایلخانی استاد حوزه علمیه مشهد درگفتگو با خبرنگار قدس آنلاین، روزه داری را یک نوع تمرین برای جسم، روح و اراده آدمی توصیف کرد و گفت: اولین مطلب را در مورد روزه و فلسفه روزه را قرآن مطرح کرده و می فرمایدیَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا کُتِبَ عَلَیْکُمُ الصِّیَامُ کَمَا کُتِبَ عَلَی الَّذِینَ مِنْ قَبْلِکُمْ لَعَلَّکُمْ تَتَّقُونَ» ای اهل ایمان، بر شما هم روزه واجب گردید چنانکه امم گذشته را فرض شده بود، و این دستور برای آن است که پاک و پرهیزکار شوید. همچنین در آیه ای دیگر می فرماید: «إِنَّ لِلْمُتَّقِینَ مَفَازًا» پرهیزکاران را در آن جهان مقام گشایش و هر گونه آسایش است. تقوا از ماده وقی یقی به معنای نگهداشتن گرفته شده و تقوا به معنای نگهداشتن خود از شهوات و آن چیزی است که موجب می شود تا نفس دچار آفت شود.

حجت الاسلام ایلخانی افزود: بنابراین باتوجه به آیات گذشته خداوند می فرماید من مقرر کرده ام تا شما روزه بگیرید باشد که با روزه گرفتن به جایی برسید که بتوانید خودتان را از گناه و شهوات حفظ کنید. از این رو، روزه داری تمرین نگهداشتن نفس است به مانند کسی که در تمرین وزنه برداری وزنه دویست کیلویی را بلند می کند تا در مسابقات بتواند کمتر از آن را بزند. امام سجاد علیه السلام می فرماید: «الصوم جنة» روزه سپر است. یعنی تو را حفظ می کند.

استاد حوزه علمیه مشهد توضیح داد: انسان در روزه داری هم خود را از کارهای حلال مانند خوردن و آشامیدن و روابط زناشویی حلال، باز می دارد تا بتواند پس از آن از خوردن و آشامیدن های حرام و روابط نامشروع خودداری کند. در واقع روزه داری تمرینی برای بندگی، برای حفظ خود از طغیان عصیان و قوی کردن نفس و اراده است.

وی در ارتباط با توصیه های رمضانی امام رضا علیه السلام و برای آماده شدن جهت روزه داری تصریح کرد: امام رضا علیه السلام در حدیثی در مورد آماده شدن برای استقبال ماه مبارک رمضان و شرط قبولی روزه داری می فرماید: لَا تَدَعَنَّ أَمَانَةً فِی عُنُقِکَ إِلَّا أَدَّیْتَهَا، وَلَا فِی قَلْبِکَ حِقْداً عَلَی مُؤْمِنٍ إِلَّا نَزَعْتَه، وَ لَا ذَنْباً أَنْتَ مُرْتَکِبُهُ إِلَّا قَلَعْتَ عَنْهُ، وَاتَّقِ اللَّهَ وَ تَوَکَّلْ عَلَیْهِ فِی سِرِّ أَمْرِکَ وَ عَلَانِیَتِکَ. امانتی بر گردن خود باقی مگذار مگر آنکه آن را ادا کنی و نیز در دلت کینه هیچ مؤمنی نباشد مگر اینکه آن را از دل بیرون کنی. تقوای الهی را پیشه کن و در پنهان و آشکار امور خود بر خدا توکل کن. این یعنی آنکه ماه مبارک رمضان ماه تطهیر و پاک شدن است و پس از آن که از گناه پاک شدیم، ماه ورزیده شدن است. بعد هم ایشان می فرمایند که ماه مبارک رمضان فقط برای امت پیغمبر اسلام است، پرسیدند پس تفسیر آیه «یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا کُتِبَ عَلَیْکُمُ الصِّیَامُ کَمَا کُتِبَ عَلَی الَّذِینَ مِنْ قَبْلِکُمْ لَعَلَّکُمْ تَتَّقُونَ» چیست، فرمود مقصود از این آیه انبیاء گذشته هستند نه امت های گذشته.

وی در پاسخ به این سوال که آداب اطعام فقرا و نیازمندان در ماه مبارک رمضان و دیگر ماه ها از نگاه امام رضا به چه صورت باید باشد گفت: امام رضا علیه السلام همیشه اطرافیان خود را به رسیدگی و توجه به فقرا توصیه می کردند؛ در اصول کافی نقل شده است که هرگاه حضرت رضا می خواستند غذا تناول کنند، از همان غذایی که خودشان میل می کردند مقداری را جدا می کردند و می گفتند از همین غذا برای فقرا ببرید. و می گفتند که یکی از گردنه هایی که در قرآن می فرماید «فَلَا اقْتَحَمَ الْعَقَبَةَ»همین اطعام فقرا از طعام خود است.در باب افطاری ماه مبارک رمضان هم که همه ائمه تاکید کرده اند حتی اگر با یک خرما هم که شده روزه داری را افطاری دهید.

انتهای پیام/

ارسال نظر

شما در حال ارسال پاسخ به نظر « » می‌باشید.