چهارشنبه ۱۲ شهریور ۱۳۹۹ - ۱۱:۲۷

یادداشت/

قصه تکراری شهریه های غیر قانونی

کاهانی

هر ساله با آغاز نام‌نویسی دانش‌آموزان، ماجرای قدیمی پول گرفتن از اولیا به بهانه‌های مختلف اما به‌عنوان پیش‌شرط ثبت‌نام، در مدارس تکرار می‌شود.

مهدی کاهانی مقدم

هر ساله با آغاز نام‌نویسی دانش‌آموزان، ماجرای قدیمی پول گرفتن از اولیا به بهانه‌های مختلف اما به‌عنوان پیش‌شرط ثبت‌نام، در مدارس تکرار می‌شود. امسال اما با توجه به همه‌گیری بیماری کرونا و محدودیت‌های ناشی از آن، انتظار می‌رفت این بهانه‌ها از مدیران مدارس گرفته شود به ویژه آنکه تمام پیش‌بینی‌ها حاکی از برقراری وضعیت قرمز و یا زرد در بیشتر ماه‌های سال تحصیلی پیش رو برای بسیاری از استان‌ها و شهرهای کشور از جمله مشهد و خراسان رضوی است.

بر اساس آنچه بخشنامه‌های ابلاغی برای وضعیت قرمز و زرد تعیین کرده‌اند، دانش‌آموزان خیلی بیشتر از آنچه باید در مدرسه حضور داشته باشند، در خانه‌هایشان و از طریق فضای مجازی و به‌ صورت آنلاین، به تحصیل مشغول خواهند شد.

با وجود این شنیده می‌شود که مدیران مدارس استان طبق روال و سبک و سیاق گذشته خود، همچنان دست گدایی‌شان به ‌سوی اولیای دانش‌آموزان دراز است و به بهانه‌هایی چون هزینه‌های جاری، تهیه کاغذ A۴، لباس فرم، سرویس مدرسه و امثال آن، پول طلب کرده و می‌کنند. در مقابل باز همان داستان تکراری خط ‌و نشان کشیدن مقام‌های وزارتی و اداره کل آموزش‌ و پرورش برای مدیران خاطی مدارس و تأکید آنان بر «ممنوعیت دریافت اجباری وجه از اولیای دانش‌آموزان» را شاهد بوده‌ایم.

هرچند کلیت این ماجرا، داستانی تکراری است که بنا به هزار و یک دلیل معلوم و نامعلوم، نمی‌توان پایانی هم برایش متصور شد اما چیزی که سال جدید را متفاوت از سال‌های قبل می‌کند، شرایط خاص ایجاد شده به دنبال شیوع کروناست. شرایطی که بدون تردید هم مسئولان آموزش‌ و پرورش و هم اولیا و هم خود دانش‌آموزان را در بلاتکلیفی بی‌نظیری قرار داده است و به‌ هیچ‌ عنوان نمی‌توان برای روزها و ماه‌های سال تحصیلی پیش رو برنامه‌ریزی قطعی کرد. با ‌وجود این پرداخت پول به بهانه سرویس مدرسه، تهیه لباس فرم و... در کنار مبلغی برای کمک به مدرسه، نمی‌تواند منطقی و قابل‌ قبول باشد. چه اینکه به‌ویژه در استان خراسان و مشهد احتمال در وضعیت قرمز قرار داشتن، بیشتر محتمل است و در این وضعیت، بر اساس پروتکل‌های بهداشتی ستاد ملی مبارزه با کرونا، مدرسه‌ای دایر نیست که بخواهیم از سرویس رفت و آمد استفاده کنیم؛ کلاس‌ها مجازی است و نیازی به کاغذ A۴ نیست؛ لباس فرم هم که تکلیفش مشخص است؛ از ابتدا قانوناً اجباری به خریدش نبوده و آن چنانکه به تازگی نیز وزارت آموزش ‌و پرورش مقرر کرده، دانش‌آموزان در کلاس‌های مجازی، اجباری در رعایت نوع و رنگ لباس ندارند و تنها باید با لباسی که در عرف رسمی و  مناسب محسوب می‌شود، در این فضا وارد شوند و نیازی به پوشیدن لباس‌های یک‌شکل در این کلاس‌ها نیست.

البته با توجه به شرایط خاص و وضعیت اقتصادی ناشی از کرونا و اینکه نباید زحمت مضاعفی را بر دوش خانواده‌ها تحمیل کرد، این تصمیم وزارت آموزش‌ و پرورش نیز که برای پایه‌های ورودی اول و چهارم ابتدایی و همچنین هفتم و دهم متوسطه تغییر فرم لباس وجود دارد، قابل ‌تأمل است و به باور نگارنده باید مورد تجدید نظر قرار گیرد.

در عین‌ حال با توجه به اینکه دریافت پول «تحت هر عنوانی» از والدین غیرقانونی است و گرفتن پول به ‌اجبار در خیلی از موارد موجب شرمندگی والدین نزد دانش‌آموز می‌شود، لازم است با این تخلف آشکار قاطعانه برخورد شود و مهم‌تر آنکه این برخورد باید توسط دستگاه‌های بالادستی خارج از آموزش ‌و پرورش صورت گیرد؛ چراکه طی سال‌های گذشته تاکنون وعده‌های برخورد درون‌سازمانی با مدیران متخلف مدارس، جامه عمل نپوشیده و یا مؤثر نبوده است.

البته بخشی از این مشکل، ناشی از بی‌مهری دولت است که یکی از مهم‌ترین وزارتخانه‌هایش را به سربارترین و مصرف‌گراترین شکل ممکن نگاه می‌کند و اختصاص اعتبارات متناسب با نیازهای این وزارتخانه هرگز جزو اولویت‌هایش نبوده است. دولتی که با همین دیدگاه همواره افراد مطیع را به سکان‌داری آموزش ‌و پرورش منصوب کرده که هیچ ‌یک عزم و جنمی برای احقاق حق و گرفتن سهم واقعی مجموعه تحت مدیریتشان از بودجه نداشته‌اند و به همین دلیل است که فرهنگیان در مضیقه هستند و مدارس دولتی نمی‌توانند هزینه‌های جاری خود را تأمین کنند و دست گدایی‌شان به ‌سوی اولیای دانش‌آموزان دراز است.

برچسب‌ها

ارسال نظر

شما در حال ارسال پاسخ به نظر « » می‌باشید.