سه‌شنبه ۲۰ آبان ۱۳۹۹ - ۰۹:۳۰

گزارش قدس‌آنلاین از پشت صحنه بزرگترین مسابقه تلویزیون

تحقق رویای ماشین‌بازها در پیست «دست فرمون»

صبا کریمی

مسابقه

«دست فرمون» به عنوان بزرگترین مسابقه اتومبیل‌رانی و موتورسواری تلویزیون در این شب‌ها که رقابت میان شرکت کنندگانش تنگاتنگ‌ و جذاب‌تر از پیش شده، رویای بسیاری از ماشین‌بازها را به واقعیت تبدیل کرده است.

به گزارش گروه فرهنگی قدس آنلاین، حداقل در بین جوان‌ترها کمتر کسی را می‌توان پیدا کرد که عاشق سرعت، هیجان و ماشین سواری نباشد، حتی آنهایی هم که خیلی دل و جرأت تجربه کردن این جنس از هیجان را ندارند، قطعاً از تماشای آن روی صفحه تلویزیون خود لذت می‌برند.

کسانی که برایشان این علاقه قدری جنبه جدی‌تری دارد آنها را به پیست‌های تفریحی اتومیبل یا موتورسواری می‌کشاند، اما برای شمار زیادی هم امکان چنین لذتی فراهم نیست چون اسباب آن یعنی ماشین را ندارند! اما مدتی است رویای سرعت گرفتن و ویراژ دادن، آن هم در یک پیست استاندارد و جذاب برای خیلی‌ها رنگ واقعیت به خود گرفته است.

بله درست است! «دست فرمون» همان‌جایی است که درهای خود را به روی عاشقان موتور و ماشین‌سواری باز کرده است. تنها مسابقه اتومیبل رانی تاریخ تلویزیون با بیش از چندهزار شرکت کننده! سال گذشته فصل نخست این برنامه با اجرای کامبیز دیرباز و حضور هنرمندان و ورزشکاران و رقابت آنها با یکدیگر روی آنتن رفت و عاشقان ماشین سواری و حتی آنهایی که ماشین هم نداشتند امکان حضور در این برنامه را پیدا کردند، اما در فصل دوم که اجرای آن را کامران تفتی برعهده دارد فضای برنامه تغییرات عمده و جذابی را به خود دیده است. تعداد شرکت کنندگان با ارقام عجیب و غریبی که متقاضی حضور در فصل دوم برنامه شدند نشان می‌دهد این مسابقه دیگر جایگاه‌ خود را میان مخاطبانش پیدا کرده است. علاوه بر این که موتورهای سنگین و آرسی هم به این فصل اضافه شدند، همچنین تغییر نحوه برگزاری مسابقات و رقابتی شدن بیش از پیش آنها  نیز بر جذابیت آن افزوده است.

گزارش پیش رو، روایت یک شب از حضور در کنار عوامل «دست فرمون» است که علیرغم سختی‌های بسیار در مدیریت یک پروژه عظیم میدانی، کرونا هم بر مصائب آن افزوده و کنترل اوضاع را قدری سخت تر کرده است اما گروه همچنان با انرژی مثال زدنی در شب های سرد پاییزی و در یک محوطه بزرگ از هیچ تلاشی برای تهیه یک برنامه جذاب و سرگرم کردن مخاطبانشان دریغ نمی کنند.

آن چیزی که در لوکیش «دست فرمون» بیش از همه توجه را به خود جلب می کند پیست بزرگ و با طراحی نوری خیره کننده است که به گفته کارگردان برنامه حتی داشتن چنین پیستی آرزوی بچه های اتومبیلرانی و موتورسواری حرفه‌ای هم است. صداهای پر کردن گاز ماشین‌های تقویت شده توسط راننده‌ها محوطه را در خود غرق کرده و تعداد ماشین و موتورهایی که مشغول تست پیست و ماشین خود هستند لحظه‌ای فضا را خالی از هیجان و سرو صدای ماشین و موتور نمی کند.

مسعود صنم، کارگردان «دست فرمون» در محوطه مشغول هدایت گروه تصوبرداری و هماهنگ کردن آنها برای آغاز ضبط است. تعدادی از داوران هم مشغول صحبت با رانندگانی هستند که خود را برای شروع مسابقه آماده می کنند. امشب ضبط یکی از حساس ترین مراحل مسابقه است. در فرصتی که دست می‌دهد با او درباره این برنامه گفت‌وگو می‌کنیم.

فراز و نشیب‌های پیش رو از ایده تا اجرا

وی درباره آغاز شکل گیری این برنامه می‌گوید: پس از سه ـ چهارسال پیگیری، سال ۹۵ بود که طرح «دست فرمون» منوط به حضور اسپانسر در شبکه نسیم تصویب شد. آن زمان یعنی اسفند ۹۷ که هنوز «توسکا» فعال بود با ستاره سه مربع قرارداد بستیم و قرار شد این برنامه با اسپانسر شروع شود و اردیبهشت ۹۸ مسابقه را روی آنتن ببریم، اما اسفند همان سال وزیر ارتباطات سیستم وس (سرویس ارزش افزوده) را منحل کرد و با این اتفاق اسپانسر ما هم از بین رفت و عملاً «دست فرمون» در طرح و برنامه متوقف ماند. اوایل تابستان سال گذشته شبکه تحت یک بندی که (در معاونت سیما تصویب و هر شبکه مجاز شده بود هزینه ساخت تعدادی برنامه را تامین کند)، «دست فرمون» نیز ذیل همین بند قرار گرفت و با حمایت شبکه نسیم فصل اول آبان ماه گذشته روی آنتن رفت.

صنم ادامه می‌دهد: فصل یک را با ۸۰ ورودی برای مسابقه آغاز کردیم و طی فراخوان اعلام شده، بیش از ۴۰۰ نفر ثبت نام کردند که ۵۰ درصد آنها عضو بدنه فدراسیون اتومبیل‌رانی کشور و نیمی دیگر نیز شرکت کننده‌های جدید بودند. اواخر پخش این فصل توانست بیننده‌اش را به عنوان بزرگترین برنامه مسابقه ـ ترکیبی تاریخ تلویزیون با ۱۴ هزار متر دکور به دست بیاورد. تولید این پروژه کار بسیار سختی بود و هیچ مرجعی وجود نداشت از روی آن کپی کنیم و مانند بسیاری برنامه‌ها که با کپی‌برداری از نسخه‌های خارجی ساخته می‌شوند و حتی جای دوربین‌هایشان هم مشابه نسخه اصلی است اما ما در ساخت این برنامه هیچ منبع و مرجعی نداشتیم. ضمن این که ساخت چنین برنامه‌ای در دنیا بی‌سابقه است، البته مسابقات قهرمانی برگزار می‌شود اما تا بحال در مدیوم تلویزیونی چنین چیزی وجود نداشته است. علاوه بر این، چالش‌های زیادی به برنامه اضافه کردیم تا برای بیننده ملموس باشد و در کنار فرهنگ‌سازی‌هایی که درباره موضوعاتی با محوریت اصول رانندگی، مباحث ترافیکی و ... صورت می‌گیرد یک رشته ورزشی به نام «اسلالوم» را نیز به مردم معرفی کردیم.

«اسلالوم» مهارت رانندگی است نه سرعت!

صنم درباره «اسلالوم» می‌گوید: این رشته در اتومبیل رانی شبیه دومیدانی است و به نوعی می‌توان گفت رشته مادر اتومبیل‌رانی محسوب می‌شود. از طرفی دیگر هدف ما تغییر دادن یک نگرش رایج هم بود؛ همیشه به اتومبیل‌رانی برچسب لاکچری می‌زدند که فقط بچه پولدارها در مسابقات شرکت می‌کنند اما در رشته «اسلالوم» می‌توان با ماشینی که روزمره مورد استفاده قرار می‌گیرد در مسابقه شرکت کرد، چرا که «اسلالوم» مهارت رانندگی است نه سرعت! در فصل اول برنامه یک بی ام و که ۴ میلیارد قیمت داشت رقابت را به یک پراید باخت، پس ماشین در «دست فرمون» ملاک نیست و این رانندگی است که اهمیت دارد.

وی با بیان اینکه فصل یک جزو ۱۰ برنامه پربیننده تلویزیون شد، می‌گوید: با پایان این فصل، ما طرح فصل دوم را هم به شبکه ارائه کردیم. نکته ای که مخاطبان بسیاری درباره در فصل یک به ما می‌گفتند این بود که چرا شرکت‌کنندگان تنها به پیست می‌روند و هیجان آنچنانی وجود ندارد و در واقع این زمان‌ها هستند که با هم رقابت می‌کنند؛ ما در فصل دوم این مسئله را حل کردیم و پیست به صورت آینه‌ای طراحی شد که شرکت‌کنندگان دو نفری رقابت کنند و به همین دلیل مجبور شدیم مساحت بزرگی را برای طرح جدید آسفالت کنیم و استودیو شماره دو طراحی شد تا مجری و داوران به فضای مسابقه نزدیک‌تر باشند و حال و هوای لحظه رقابت را از طریق کارشناس به بیننده منتقل کنیم.

ثبت نام ۱۲هزارنفری شگفت‌زده‌مان کرد

وی می‌افزاید: اردیبهشت امسال فراخوان فصل دوم اعلام شد و تا زمانی که راستی‌آزمایی برگزار شد حدوداً ۱۲ هزار نفر ثبت نام کردند که در نوع خود استقبال بی‌سابقه ای بود. از این ۱۲ هزار نفر به ۱۵۰۰ نفر رسیدیم که به لوکیشن برنامه دعوت شدند و تست دادند و در نهایت ۴۰۰ ورودی داشتیم. البته در این فصل مسابقات آرسی (ماشین‌های کنترلی) و موتور را هم اضافه کردیم که در کنار شرکت کنندگان بخش‌های دیگر ۴۰ نفر در بخش موتور و ۴۰ نفر در بخش آرسی نیز با یکدیگر رقابت می‌کنند. ضمن اینکه تعداد مسابقاتی که در این برنامه برگزار شده حتی در تاریخ فدراسیون اتومبیل‌رانی ایران هم بی‌سابقه است که چیزی نزدیک به ۸۰۰ ـ ۹۰۰ مسابقه در یک برنامه تلویزیونی با استانداردهای داوری برگزار شود.

وی ادامه می‌دهد: سعی کردیم این فصل برخلاف فصل پیشین مسابقه‌محور باشد، آقای دکتر احسانی نیز با تیم سازنده هم عقیده بودند و همیشه برنامه را رصد می‌کردند و معتقد بودند اگر کسی بخواهد برنامه گفت‌وگومحور با حضور سلبریتی‌ها ببیند «دورهمی» را تماشا می‌کند، در حالی که این برنامه مسابقه است و باید ویژگی‌های خودش را داشته باشد. تاکید من به عنوان کارگردان این بود که تصویربرداری‌ها شب انجام شود و طبیعتاً نور و تصویرهم به مراتب بهتر شد و بچه‌ها هم راضی هستند، نکته دیگر اینکه برای اولین بود که بانوان و آقایان در کنار یکدیگر در یک کلاس آزاد رقابت می‌کنند و اینجا تاکید بر مهارت و توانمندی افراد است.

حضور متفاوت توانیابان در «دست فرمون»

وی درباره ایده حضور توانیاب‌ها و یک دست دیدن اقشار جامعه بدون محدودیت‌های آنها در این برنامه می‌گوید: در فصل نخست هم این اتفاق به شکل دیگری افتاد و به کسانی که ماشین نداشتند برای حضور در برنامه ماشین دادیم، اما در فصل دوم که ببینده حرفه‌ای‌تر شد طبعاً دنبال افراد حرفه‌ای‌تر هم رفتیم. داوران می‌گفتند توانیاب‌ها نیز در فعالیت‌های مهارتی بسیار توانمند هستند، آنها در راستی‌آزمایی شرکت کردند و یک تعدادی هم وارد مسابقه شدند که از سطح قابل قبولی برخوردار بودند و همه مراحلی که دیگران پشت سر گذاشتند نیز بدون هیچ تفاوتی برای آنها هم در نظر گرفته شد. اتفاقاً از ما برای حضور در این برنامه تشکر می‌کردند در حالی که ما باید از آنها تشکر می‌کردیم که به «دست فرمون» آمدند و همه از حضور این افراد شگفت‌زده شدند؛ ضمن اینکه در فینال یک اتفاق خوب برای توانیابانی داریم که تا جایی که توانستند رقابت کردند.

وی درباره بخش فینال مسابقات می‌گوید: ما در مرحله‌ای هستیم که ۱۸ نفر وارد مرحله قبل نیمه نهایی شدند و سعی می‌کنیم داوری حساسی داشته باشیم، حتی چند شب قبل برای اینکه حقی از کسی ضایع نشود بیش از نیمساعت در حال ویدئوچک مسابقات بودیم. در نهایت از این ۱۸ نفر ۸ نفر وارد مرحله نیمه نهایی می‌شوند و ۴ نفر وارد فینال خواهند شد و بخش آر سی و موتور هم ۶ نفر فینالیستش را شناخته است.

وقتی شرکت کنندگان به نتایج مسابقه اعتراض می‌کنند

وی درباره چالش‌های مسابقه و اعتراض شرکت‌کنندگان به داوری‌ها می‌گوید: تعداد دوربین‌های ما بسیار زیاد است و نزدیک به ۱۶ ـ ۱۷ دوربین پیست را ضبط می‌کند و چیزی از چشم داوران و دوربین‌ها پنهان نخواهد ماند. اما ذات مسابقه اعتراض و رقابت است و گاهی شرکت‌کننده‌ها عصبانی هم می‌شوند و فکر می‌کنند در طول مسابقه اشتباهی نداشتند.  در این مرحله دو جوانی بااستعداد زیر ۲۲ سال داریم که تا قبل از نیمه نهایی رسیده‌اند و و بی‌اغراق می‌توانم بگویم بیش از ۷۰ درصد کسانی که در مسابقات کشوری عنوان قهرمانی دارند در «دست فرمون» رقابت می‌کنند.

وی درباره اینکه «دست فرمون» سکوی پرتابی برای شرکت‌کنندگان می‌شود، می‌گوید: بله. سال گذشته چند نفرتا مرحله نیمه نهایی هم آمدند که شغلشان چیز دیگری بود اما از وقتی در مسابقات شرکت کردند یکی از آنها امین وثوقی کیا بود که به واسطه این برنامه در مسابقات کشوری شرکت می‌کند، از طرفی دیگر این برنامه باعث شده خانم‌ها اعتماد به نفسشان بیشتر شود و با آقایون رقابت کنند.

وی تصریح می‌کند: من از همکارام گله دارم که تصور می‌کنند برنامه‌سازی در استودیو است و همیشه باید برنامه‌ای ساخته شود که محوریتش چهره است؛ اما ما امسال هیچ چهره‌ای را به برنامه نیاوردیم که برنامه متکی بر سلبریتی نباشد و تمرکز روی مسابقه باشد. برنامه‌ساز باید به فکر برنامه‌های جدید باشد و متکی به حضور چهره‌ها نباشند. برنامه‌سازی همیشه در استودیو نیست بلکه باید خود را در سختی انداخت و شیوه برنامه سازی را تکان داد.

وی ادامه می‌دهد: این برنامه در ژانر ترکیبی ـ مسابقه بزرگترین دکور است که از همه بخش‌های آن استفاده می‌شود. حفاظت و امنیت پیست، نور و طراحی نقشه پیست که بهنام صفاریان زحمت آن را کشیده از المان‌های مهم این برنامه است. شبکه نسیم برای پیست هزینه کرده و بچه‌های فدراسیون همیشه این گله را دارند که چرا فدراسیون چنین امکاناتی را در اختیار ما قرار نمی‌دهد.

ذات برنامه‌سازی جذب مخاطب است

وی ادامه می‌دهد: برنامه باید برای مخاطب جذاب باشد و نباید همه چیز را متوجه مدیران صدا و سیما دانست، شبکه‌ها برای ساخت برنامه‌های بزرگ ریسک می‌کنند به شرطی که طرح هم جذابیت‌های لازم را داشته باشد. تلویزیون هم از طرح‌های خوب استقبال می‌کند و ابزارش هم برنامه‌ساز است. متاسفانه در تلویزیون محدود به یک سری افراد خاص شدیم و برخی مواقع هم اسپانسر تعیین تکلیف می‌کند. ذات برنامه‌سازی جذب مخاطب است و حضور مجری بسیار مهم است.

صنم تاکید می‌کند: این اولین تجربه میدانی من بوده و به قدری فضای گسترده‌ای دارد که می‌توان برای هر فصلش طرح‎های جدیدی ارائه کرد. شبکه نسیم مانند شبکه‌های دیگر نیست، یک برند را می‌سازد و آن را ثبت می‌کند که «دورهمی»، «خندوانه» و ... از این دست است. «دست فرمون» نیز یک برند مسابقه است. به نظرم این امتیاز شبکه نسیم است که برنامه را در ذهن مخاطب ثبت می‌کند، حال ممکن است تیم تولید در گذر زمان تغییر کند. مطمئنم «دست فرمون» سال‌ها باقی می‌ماند و این از هوش و جذابیت بالای مدیران است که برندهایش را حفظ می‌کند.

وی درباره تغییر مجری در این دو فصل می‌گوید: یکی از کسانی که اصرار داشت «کامبیز» مجری شود من بودم، چرا که به نظرم روحیاتش به این برنامه می‌خورد و به توافق رسیدیم اما یک سری مسائل باعث شد فصل دو با وی تمدید نشود، زیرا نتوانستیم چندان با هم هماهنگ شویم و ایشان هم دغدغه‌های مالی و زمانی داشت و همکاری ادامه پیدا نکرد و در آن قالب قرار نگرفت. پیشنهاد بعدی ما کامران تفتی بود. واقعیت این است که «دست فرمون» یک برنامه لطیف نیست و آدم لطیف نمی‌طلبد، بلکه مجری می‌خواهد که به برنامه مسلط شود. به شخصه علاقمندم «کامران» در این برنامه بماند. اما به طور کلی این برنامه مجری نمی‌خواهد، بلکه نیازمند یک میزبان خوب است که همه جای برنامه حضور داشته باشد. کامران تفتی خصوصیات جذابی دارد، برای برنامه وقت می‌گذارد، همراه است و برنامه را از خودش می‌داند.

همیشه ماشین بازی حس و حال خوبی برایم داشته است

کامران تفتی که این بار با اجرای «دست فرمون» تجربه تازه‌ای را به کارنامه کاری خود افزوده، با همان انرژی همیشگی جلوی دوربین درباره چالش‌های پیش رویش در این برنامه می‌گوید: حضور در این برنامه برای من هم یک تجربه تازه است. واقعیت این است که وقتی من در فصل اول «دست فرمون» به عنوان راننده میهمان دعوت شدم و شرکت کردم، تایمی را هم در مسابقه زدم که از قضا زمان خوبی بود و همیشه ماشین بازی و موتوربازی برایم حس و حال خیلی خوبی داشته است.

وی ادامه می دهد: زمانی که «وقتشه» تمام شد پیشنهاد اجرای «دست فرمون» به من داده شد و ابعاد این برنامه اولین چالشی بود که با آن مواجه شدم. در اکثر برنامه‌های تولیدی و زنده تلویزیون همه در یک فضای هزار متری یا استودیویی ۲۰۰ ـ ۳۰۰ متری جمع شده‌اند اما اینجا با برنامه‌ای مواجه شدم که سه استودیوی مجزا دارد که یکی از آنها عملاً یک پیست ۱۴ هزار متری است. وقتی دکور برنامه و بخش سخت افزاری آن اینقدر وسیع است طبعاً در نرم افزار و متریال هم این ابعاد ضربدر این چندین هزار می‌شود، در نتیجه با بزرگترین پروژه تلویزیونی ـ مسابقه‌ای تلویزیون ایران روبرو هستیم و قطعاً این برای کسی که حوزه‌های دیگری را که زیرمجموعه بازیگری است، تجربه می‌کند این اتفاق بسیار جذاب است و حال مرا خیلی خوب کرد و به همین دلیل قبول کردم که در این پروژه حضور داشته باشم.

«دست فرمون» با هیجان و جذابیت‌هایش دل مرا برد

این بازیگر ادامه می دهد: زمانی که پذیرفتم در این پروژه باشم دیگر با یک برنامه خانوادگی، گفت‌وگو محور و تاک شویی که قرار است آرام آرام به یک موضوعی برسیم طرف نبودیم، بلکه خاستگاه این برنامه هیجان، ریتم تند و پلان و نماهای بسیار و مسابقه دادن و رقابت است. خود این مسئله چالش دومی شد که برای من جذاب‌تر بود که باید به شیوه اجرا ریتم تندتری می‌دادم، از هیجانی که به برنامه می‌دهم و نوع کلماتی که استفاده می‌کنم، لباسی که می‌پوشم و سوییچ کردن دوربین‌ها و حضور در استودیوهای شماره یک تا سه برنامه و ... همه اینها باید شکل و شمایل ویژه خود را داشته باشد. ضمن این که لایف استایل بودن در یک برنامه پیست‌دار که برای اولین بار ماشین‌ها با هم مسابقه می‌دهند، موتورهای سنگین برای اولین بار و پس از نیم قرن در تلویزیون ما دیده شدند، این بار ماشین کنترلی‌ها در برنامه و فضای رسانه‌ای ما آمدند و با همدیگر به این شکل مسابقه می‌دهند و ... همه اینها پارامترهایی بود که دل مرا برد و دوست داشتم من هم در این برنامه بزرگ سهمی داشته باشم.

وی درباره تفاوت‌های فضای اجرا و بازیگری می‌گوید: عمیقاً معتقدم اجرا نیز همچون بازیگری مقوله بسیار پیچیده و جدی است و به دلیل ارتباط بی‌واسطه و مستقیم با مردم ویژگی‌های خودش را دارد و به نظرم تمام این فضاها زیرمجموعه جهان بازیگری است. من همیشه از تجربه کردن فضاهای جدید لذت می برم و اتفاقاً دوست دارم که در عرصه هنر دنیاهای متفاوتی را تجربه کنم، ضمن این که معتقدم حضور درهر یک از این فضاها می‌تواند به بخش‌های دیگر هم کمک کند و اتفاقاً منجر به نوآوری و خلاقیت بیشتر هم بشود. شاید در گذشته تصور غالب من هم این بود که هر هنرمندی باید فقط در یک عرصه کار کند اما امروز معتقدم نه تنها فعال بودن در شاخه‌های مختلف هنری منافاتی با یکدیگر ندارد که حتی برعکس! می‌توانند فضایی را فراهم کنند که هنرمند خودش را در آن بهتر پیدا کند و خلاق‌تر شود و از طرفی برای مخاطب هم تکراری نخواهد شد.

وی ادامه می‌دهد: در شرایطی که امروز با آن مواجه هستیم و از گرانی و مشکلات اقتصادی که مردم با آن دست و پنجه نرم می کنند تا شیوع کرونا که همه چیز را تحت تاثیر قرار داده همه تلاش ما تولید برنامه‌ای بود که به واسطه آن بتوانیم ساعتی مخاطب را از فضای روزمره، مشکلات و استرس‌هایش رها کنیم و برایش اوقات پرهیجان و جذابی را رقم بزنیم.

«دست فرمون» با سبک و سیاق مختص به خودش مشابهی ندارد

این بازیگر می‌افزاید: گرچه شاید نمونه های خارجی و مشابه این برنامه در دنیا وجود داشته باشد اما «دست فرمون» با سبک و سیاق مختص به خودش مشابهی ندارد و به نظرم مهم این است که ما هم دست به ساخت چنین برنامه‌ای زدیم. این برنامه امکان حضور خانم‌ها را در این برنامه فراهم کرده و بسیاری از کسانی که همیشه علاقمند به مسابقات اتومبیل سواری بودند شرایطی برایشان مهیا شده که بتوانند خودشان را محک بزنند و چنین فضایی را تجربه کنند. از طرفی حضور توانیابان اتفاق فوق العاده دیگری بود که «دست فرمون» امکان آن را میسر کرد و این هیجان و تازگی در کنار ایده جذاب برنامه، هوشمندی کارگردان و همه عوامل تولید یک فضا و جو فوق العاده را فراهم کرده است؛ باید در کنار همه اینها از شبکه نسیم و شخص دکتر احسانی که تمام قد پای این برنامه ایستادند و از آن حمایت کردند تشکر کرد.

نه فقط جایی برای سرگرمی، که فضایی برای محک زدن مهارت‌ها

تفتی با اشاره به این نکته که «دست فرمون» صرفاً سرگرمی نیست، ادامه می‌دهد: اتفاقاً با ساخت این مسابقه مشخص شد چه ظرفیت قابل توجهی در این حوزه وجود دارد که از آن غفلت شده بود. «دست فرمون» مسابقه‌ای جدی است. همه شرکت‌کنندگان با جدیت و انرژی زیاد در مسابقه حضور پیدا می کنند و این ریتم و التهاب بسیار خاصی به برنامه می دهد.

وی درباره حضور پررنگ تری که از مرحله سوم به بعد دارد، می‌گوید: در این مرحله که به نیمه نهایی و فینال نزدیک‌تر می‌شویم بیشتر در کنار داورها هستم و مسابقات را از نزدیک دنبال می‌کنم و طبعاً هیجان بیشتری هم بر برنامه حاکم خواهد شد. امیدوارم بتوانیم فصل‌های بعدی را هم داشته باشیم تا تغییرات بیشتری ایجاد کنیم. 

محمود محمودی، تهیه کننده این برنامه با اشاره به این که طبق راستی آزمایی از ۴۰۰ به ۲۰۰ و سپس به ۱۰۰ نفر رسیدیم و همینطور در روند رقابت‌های تنگاتنگ این عدد کمتر شد، درباره این شیوه از برنامه سازی می‌گوید: طبق مدل‌های مختلف برنامه‌های استعدادیابی که در سراسر دنیا برگزار می شود بیننده دوست دارد کسانی را که روی آنتن می‌بیند بشناسد و با آنها همراه شود و ما می‌دانستیم این اتفاقی که رقم می زنیم و ابعاد برنامه را گسترده‌تر از پیش می‌کنیم و با حضور این ۴۰۰ نفر این آسیب را دارد که بیینده با خیل عظیمی از شرکت کننده در ارتباط باشد که خیلی سخت بتواند از بین آنها کسانی را که دوست دارد انتخاب کند.

موتور و آرسی؛ نمک «دست فرمون»

وی می‌افزاید: وقتی برنامه را طراحی می‌کردیم نسبت به حجم و سختی در این شکل برنامه سازی آگاه بودیم و این مشکل را هم می‌دانستیم که ممکن است با آن مواجه شویم، به همین دلیل سعی کردیم با آیتم‌های دیگری مانند موتور و آرسی یک چاشنی به برنامه اضافه کنیم و در واقع در راستای جذاب‌تر شدن آن گام برداریم. در واقع «دست فرمون» کشکولی است که هر اتفاق دست فرمونی را می‌تواند در خودش جای دهد.

این تهیه کنننده یادآور می‌شود: همانطور که این شب‌ها می‌بینید از قسمت ۳۳ به بعد هیجان چندین برابر شده و در ادامه جذابیت و شادابی برنامه این حساسیت‌ها به اوج خودش می‌رسد و راننده‌های جذاب‌تر و حرفه‌ای تر  و آنچه که مردم دوست دارند در برنامه حرفه‌ای تر ببینند کم کم از مرحله چهارم و پنجم بیشتر خودش را نشان می‌دهد و این هیجانات را برای ما جذاب تر می‌کند.

و اما چالش‌های پیش روی «دست فرمون» ...

وی ادامه می دهد: شبکه نسیم خیلی کمک کرد که این برنامه پا بگیرد. زمانی که یک برنامه برند می شود حفظ آن هم کار سختی است زیرا توقعات از برنامه بالا می‌رود. نکته ای که وجود دارد این است که ما به عنوان برنامه ساز تکلیفمان مشخص است و برای تلویزیون برنامه می سازیم و از آنجایی که هیچ گاه تلویزیون سراغ این صنف نرفته بود طبیعی است که علاقمندان به این حوزه سمت ما بیایند و این مسئله هم یک خوبی داشت که با خیل عظیمی از رانندگان حرفه ای طرف بودیم و از یک طرف بدی داشت که آنها توقعاتی که در پیست های خودشان داشتند را از ما می خواستند و در عین حال که استاندارد مسابقات و پیست رعایت می شد اما در نهایت ما یک مسابقه تلویزیونی ساخته‌ایم. بارها می‌شنیدیم که نسبت به کلاس ماشین‌ها و مسابقه دادن یک ماشین ۱۰۰۰ با یک پراید انتقاد می‌کردند اما در چارت تلویزیونی ما این مسئله لحاظ نشده بود و یک برنامه تلویزیونی طراحی کرده بودیم که جذاب ساخته شود و ابزارش ماشین باشد.

پیست مجهز «دست فرمون» و سنگ تمام تلویزیون و شبکه نسیم

محمودی یادآور می‌شود: هزینه‌ای که تلویزیون و شبکه نسیم در یک سال گذشته برای این پیست انجام داد شاید در چهل سال اخیر، فدراسیون اتومبیل رانی برای پیستش انجام نداده و هنوز هم آنها مشکل روشنایی دارند. ما بهترین آسفالت، نور، دیزاین و موانع را داریم و بهترین‌های اتومبیل رانی و موتور و آرسی ایران را گرد هم آوردیم و به ما کمک می کنند.

مسیر «دست فرمون» در آینده کجاست؟

وی درباره چشم انداز «دست فرمون» در آینده گفت: خیلی کار سختی است، اما طرح‌های بسیاری داریم که از چیزی که تا بحال دیدید جذاب تر شود و این کار برنامه ساز است که به دنبال بهتر شدن برنامه اش برود. امیدوارم کنداکتور شبکه نسیم این فضا را فراهم کند. پیش بینی کردیم در ادامه جذابیت و هیجان و شادابی برنامه در کنار حساسیت مسابقات خیلی بیشتر خواهد شد.

این شب ها می توانید فصل دوم مسابقه مهیج «دست فرمون» را هر هفته ساعت ۲۱:۳۰ از شبکه نسیم تماشا کنید.

برای دیدن گزارش تصویری این برنامه اینجا کلیک کنید.

ارسال نظر

شما در حال ارسال پاسخ به نظر « » می‌باشید.