پنجشنبه ۱۱ شهریور ۱۴۰۰ - ۰۸:۴۴

گفت‌وگو با «علیرضا مهران» بازیگر پرکار این روزهای تلویزیون و شبکه نمایش خانگی

از «سلمان» میرباقری تا «خاتون» پاکروان

زهره کهندل

علیرضا مهران

بازیگری را از تئاتر آغاز کرد و بعد پایش به سریال‌های تلویزیونی باز شد. با ایفای نقش‌های منفی در سریال‌های سیروس مقدم در عرصه تصویر شناخته شد اما آنچه باعث شهرتش شد، ایفای نقش دوران جوانی رهبر انقلاب در سریال «معمای شاه» بود که با گریم و بازی خوب او همراه شد و نگاه ها را به سمتش معطوف کرد.

بعد از آن در سریال «جلال» که بخشی از تاریخ معاصر انقلاب اسلامی را روایت می‌کرد در نقش آیت الله سید محمدعلی قاضی طباطبایی ظاهر شد. بازی مسلط و خوب او در نقش شخصیت‌های تاریخ معاصر باعث شد تا بار دیگر ایفای نقش جوانی آیت الله خامنه‌ای در سریال «راز ناتمام» به او پیشنهاد شود که این مجموعه تلویزیونی به زودی روی آنتن می‌رود. با علیرضا مهران که به تازگی بازی در چند سریال را به پایان رسانده و قرار است ایفاگر نقشی در سریال «حکم رشد» نیز باشد گفت‌وگو کردیم.

تجربه کار تصویری در دوران کرونا برای شما چطور بود؟

برخی از هنرمندانی که سریال‌های تلویزیونی کار می‌کنند، با توجه به شرایط سختی که داشتند ناچار به تزریق واکسن شدند که بنده هم شامل آن شدم چون همزمان در چند پروژه جلو دوربین حضور داشتم و واکسن زدم ولی ممکن بود در پروژه‌ای کار کنیم که عوامل آن بالای ۱۵۰ نفر بودند و فقط ۱۵ نفر واکسینه شدند. متأسفانه به خاطر محدودیت سهمیه واکسن‌ها، تعدا کمی واکسینه شدند و این استرس کار را بالا می‌برد به‌ویژه در سریال‌های تاریخی که هر کدامشان بالای ۱۰۰ نفر عوامل دارد و همه افراد پشت صحنه و جلو دوربین با هم مراوده و ارتباط کاری دارند. در این شرایط نمی‌شود تمام شیوه‌نامه‌های بهداشتی را رعایت کرد و متأسفانه هنرمندان شریفی را به دلیل واکسینه نشدن از دست دادیم. امیدوارم در چند ماه آینده، سرعت واکسیناسیون بیشتر شود. اگرچه کرونا هم به این زودی بعید است برود.

شما در این مدت چند پروژه داشتید؟

یکی پروژه «سلمان فارسی» داوود میرباقری بود، دیگری سریال نمایش خانگی «خاتون» تینا پاکروان، سریال تلویزیونی «رازهای ناتمام» امین امانی و فیلم سینمایی «کتاب سرخ» به کارگردانی امین زندگانی. این کارها تا دو هفته پیش به اتمام رسید و اکنون هم سریال تلویزیونی «حکم رشد» حسن لفافیان را دارم که از هفته آینده فیلم‌برداری آن آغاز می‌شود.

خودتان علاقه‌مند به بازی در ژانر تاریخی هستید یا پیشنهادها شما را به این وادی کشاند؟

پیشنهادها در این راستا بود. البته «خاتون» و «راز ناتمام» به تاریخ معاصر برمی‌گردد و پروژه «سلمان فارسی» یک کار تاریخی است، «کتاب سرخ» امین زندگانی هم یک اثر تاریخی است. بازی در ژانر تاریخی، سختی‌های خاص خودش را دارد و به عنوان بازیگر هر نقشی که به من می‌دهند، باید به نحو احسن اجرا کنم و چه خوب که با کارگردان‌های دغدغه مند کار کنم. خدا را شکر در چند پروژه اخیر، پروژه‌هایی مانند «سلمان فارسی» و «خاتون» جزو کارهایی است که هر بازیگری دوست دارد آن را تجربه کند.

نگران نیستید که در ژانر تاریخی، تبدیل به کلیشه شوید؟

این اتفاق ممکن است در تلویزیون بیفتد؛ یعنی بازیگرانی که در یک حیطه موضوعی کار می‌کنند به سمت کلیشه شدن بروند و این درد است، باید آسیب‌شناسی شود و ربطی به بازیگر ندارد. چه‌بسا هنرمندانی داشتیم که در نقش‌های منفی بسیار خوب و ماندگار ظاهر شدند و در کنارش می‌توانستند نقش‌های مثبت هم ایفا کنند، ولی متأسفانه نگاه فیلمساز و جامعه سبب می‌شود که آن هنرمند در یک مسیر و قالب حرکت کند. من از اواخر دهه ۸۰ زمانی که در تلویزیون با آقای سیروس مقدم، کار می‌کردم بسیاری از دوستانم می‌گفتند تو در نقش منفی خیلی موفقی ولی خودم دوست داشتم که نقش‌های مختلفی را تجربه کنم. چه بسا چند سالی را از تلویزیون عقب نشینی کردم تا حق انتخاب‌های بهتری داشته باشم. خدا را شکر در دو سه سال اخیر، کارهایی که قبول می‌کنم برایم رضایتبخش است از «سلمان فارسی» و «خاتون» گرفته تا «راز ناتمام». از هفته آینده هم قرار است در سریال «حکم رشد» حسن لفافیان بازی کنم. در این سریال‌ها، چهار نقشی را بازی می‌کنم که چهار جهان متفاوت دارند و این برای من نویدبخش تنوع ژانری در بازی‌هایم است.

بازیگرانی داشتیم که وقتی در فیلم یا سریالی دیده شدند، بعد از آن، پیشنهادهایی با نقش‌های مشابه به آن‌ها می‌شد، یا حجم پیشنهادهای کاری‌شان بیشتر می‌شد، برای شما هم چنین اتفاقی افتاد؟

من در دو دهه ای که در عرصه بازیگری فعالیت می‌کنم روزگاری بوده که کارهای خوبی داشتم و دیده شده اند اما بعد از آن پیشنهادهای زیادی نداشته‌ام. زمانی هم کارهای متوسطی داشتم که بعد از آن پیشنهادهای بیشتری به من شده است. در یک دهه ای هم که در تلویزیون و سینما فعالیت می‌کنم سعی کردم در پروژه‌هایی کار کنم که کارهای ارزشمندی باشند و خیلی دغدغه دیده شدن نداشتم برای همین هر کاری که به من پیشنهاد شد را نمی پذیرفتم. سال اول کرونا هیچ کاری را قبول نکردم ولی در سال دوم کرونا، پیشنهادهای خوبی داشتم که قبول کردم. سعی می‌کنم کارهایی را بپذیرم که از آن‌ها لذت ببرم.

نقش اول یا نقش مکمل هم در پذیریش پیشنهادهای کاری برایتان مهم است؟

برای من فیلم‌نامه خوب، کارگردان باشعور و تهیه‌کننده فهیم اولویت دارد. بازیگری، میوه فروشی نیست که بگوییم وزن کدام میوه بیشتر است، برای من طول و عرض نقش مهم نیست، ماندگاری و اثر آن نقش مهم تر است، به‌ویژه کارکردن با عوامل تولیدی که درک سینمایی و هنری داشته باشند، چنین کاری را قبول می‌کنم چه یک سکانس باشد چه ۱۰ سکانس، اینکه نقش اصلی باشم یا مکمل برایم فرقی ندارد.

ارسال نظر

شما در حال ارسال پاسخ به نظر « » می‌باشید.