ماه میهمانی خدا فرصتی بی‌نظیر برای بازسازی درونی و تمرین اخلاق است. در پرونده «درس اخلاق در ماه مبارک رمضان» با محوریت خودسازی، کنترل نفس و درس‌های عملی اخلاق را با بیان آیت الله سیدرحیم توکل، استاد اخلاق حوزه علمیه و کارشناس اخلاق، میهمان سفرهای افطار شما روزه‌داران خواهیم بود.

بسم الله الرحمن الرحیم

خداوند متعال این جهان را «دارِ عمل» قرار داده‌اند؛ به این معنا که انسان در دنیا به انجام اعمال می‌پردازد و به برکت همین اعمال، به مراتب و مقامات مختلف دست می‌یابد.

ثمرات و برکات اعمال صالح انسان، پیش از هر چیز به خود او بازمی‌گردد؛ زیرا خداوند بی‌نیازِ مطلق‌اند و هیچ‌گونه نیازی به اعمال بندگان ندارند.

در مقابل، اگر نعوذبالله اعمال انسان منفی و ناصواب باشد، پیامدها و نکبت‌های آن نیز در درجه نخست دامان خود او را می‌گیرد و سپس به دیگران سرایت می‌کند.

با تعبیر «الیوم عملٌ ولا حساب و غداً حسابٌ ولا عمل» به روشنی به ما فهمانده شده است که دنیا دار عمل است و در این عالم حساب و کتاب نهایی مطرح نیست؛ اما پس از مرگ، جای عمل نیست و تنها حسابرسی در میان است.

آنچه انسان در دنیا انجام داده یا ترک کرده‌ایم، بدون آن‌که در همان لحظه از ما پرسیده شود چرا انجام دادی یا چرا انجام ندادی، پس از مرگ مورد سؤال و محاسبه قرار می‌گیریم؛ هم نسبت به اعمالی که انجام داده و هم نسبت به اعمالی که در مواردی از انجام آن‌ها خودداری کرده‌ایم.

همچنین با تعبیر «الدنیا مزرعة الآخرة» به ما فهماندند که این جهان کشتزار آخرت است؛ آنچه در این‌جا کاشته می‌شود، در آن‌جا درو خواهد شد. هر کس همان چیزی را که کاشته است برداشت می‌کند

از مکافات عمل غافل نشو / گندم از گندم بروید و جو ز جو

اگر گندم بکاریم، جو درو نخواهیم کرد و اگر جو بکاریم، گندم برداشت نخواهد شد. اگر ایمان و عمل صالح کاشته شود، ذلت و نکبت حاصل نخواهد شد و اگر گناه و معصیت کاشته شود، یقیناً عزت به دست نخواهد آمد.

این قاعده، سنت الهی است و هر امری که به صورت سنت الهی تحقق یافته باشد، استثناپذیر نیست. این قانون برای همه انسان‌ها جاری است: در قبال عمل مثبت، برکات متناسب با آن حاصل می‌شود و در قبال عمل منفی نکبت رو همراه داره با خودش.