در آخرین غروب ماه مبارک رمضان، حرم مطهر رضوی حال و هوایی متفاوت داشت؛ غروبی که با عطر دعا و انتظار درهم آمیخته بود. زائران و مجاورانی که از ساعاتی قبل خود را به صحن‌ها و رواق‌های حرم امام رضا(ع) رسانده بودند، پس از اقامه نماز مغرب و عشا، در فضایی آکنده از معنویت، چشم‌انتظار لحظه تحویل سال شدند.
صف‌های منظم نمازگزاران در صحن‌های حرم شکل گرفت و پس از پایان نماز، بسیاری از زائران همچنان در همان جا ماندند؛ برخی قرآن در دست داشتند، برخی آرام ذکر می‌گفتند و برخی دیگر در سکوت به گنبد طلایی خیره شده بودند. در چهره‌ها می‌شد ترکیبی از شوق، آرامش و امید را دید؛ امید به سالی تازه در سایه عنایت امام مهربانی‌ها.
در میان جمعیت، خانواده‌هایی دیده می‌شدند که دست در دست یکدیگر دعا می‌کردند، مادرانی که فرزندانشان را در آغوش گرفته بودند و سالمندانی که با اشک و لبخند از خداوند بهترین تقدیرها را طلب می‌کردند. بسیاری از زائران می‌گفتند تحویل سال در حرم امام رضا(ع) حال و هوایی دارد که در هیچ جای دیگری نمی‌توان آن را تجربه کرد؛ لحظه‌ای که دل‌ها به آسمان نزدیک‌تر می‌شود.
با نزدیک شدن به لحظه تحویل سال، زمزمه دعا در صحن‌ها بیشتر شد. صدای صلوات، قرائت دعا و نجواهای عاشقانه زائران در فضای حرم طنین‌انداز بود. این شب، در واپسین دقایق ماه رمضان، دل‌های بسیاری زیر گنبد طلایی گرد هم آمد تا سالی تازه را با دعا، امید و توکل آغاز کند؛ سالی که آغازش در جوار امام رضا(ع) برای زائران نشانه‌ای از برکت و آرامش بود.