یکشنبه ۱۸ بهمن ۱۳۹۴ - ۰۸:۰۷

همراهی مردم و رهبری، راز اقتدار جمهوری اسلامی

لاسجردی

دستیابی به استقلال یکی از مهمترین شعارهای مردمی در مبارزه با رژیم پهلوی بود که با پیروزی انقلاب اسلامی محقق شد. رسیدن به استقلال در تمامی عرصه‌ها اعم از  سیاسی، فرهنگی و اجتماعی آرزوی ملت ایران بود.
تاریخ انقلاب اسلامی نشان می‌دهد خط مشی بنیانگذار جمهوری اسلامی و مقام معظم رهبری چیزی جز اقتدار آفرینی برای ایران و نظام اسلامی نبوده است تا آن جایی که ایران دوران پهلوی و ایران بعد از رژیم شاهنشاهی به لحاظ اقتدارمنطقه‌ای و فرامنطقه‌ای آن‌چنان متفاوت شد که به هیچ عنوان نمی‌توان نزدیکی و تشابهی برای آن مثال زد.
موضوع استقلال یکی از کلید واژه‌هایی است که توانست اقتدار ایران را در جامعه جهانی افزایش دهد، استقلالی که به افزایش اعتماد به نفس حاکمیت و نظام اسلامی منجر شد.  از طرف دیگر تاکید مردم و توجه آنها به افزایش اقتدار نظام جمهوری اسلامی موجب شد تا همان‌گونه که امام خمینی(ره) تأکید می‌کردند، درصحنه بودن مردم حوادث و اتفاقاتی را رقم زد که روز به روز اقتدار ایران را بیش از پیش افزایش دهد.
هواخواهی اجتماعی و بسیج همگانی مردم از نقاط عطفی بود که نه تنها اقتدار نظام اسلامی را در سطح منطقه بلکه درسطح بین‌الملل تقویت کرد، بگونه‌ای که افکار عمومی و امت اسلامی با توجه به مفاهیمی که در بیان حضرت امام وجود داشت اقتدار ایران را در استقلال خواهی و عدم  وابستگی به نظام سلطه می‌دیدند، بنابراین یکی از مؤلفه‌های بسیار مهم در بحث اقتدار نظام اسلامی همراهی و همبستگی مردم با رهبری امت بود.
 گسترش فرهنگ شهادت و ایثار از جمله مضامین پرمحتوایی بود که امام خمینی(ره) به آن، چنان توجه داشتند که مردم پس از پیروزی انقلاب اسلامی با ایمان به فرهنگ از جان گذشتگی، اقتدار آفرینی بیشتری را در صحنه و عرصه بین‌الملل به نمایش گذاشتند. هشت سال دفاع مقدس و ایثار و فداکاری‌هایی که برگرفته از آموزه‌های اصیل اسلامی بود نه تنها به حاکمیت و قداست نظام اسلامی و آرمان‌های ملت ضربه‌ای نزد بلکه به یکی از مسائل بسیار مهم و سرنوشت‌ساز جمهوری اسلامی بدل شد که اقتدار ایران و نظام اسلامی را بیش از پیش به جهانیان اثبات کرد.  
یکی از متغیرهای بسیار مهمی که جمهوری اسلامی ایران را به اقتدار بین‌المللی رسانده، بحث مهم و اساسی توکل و توسل به اندیشه‌های ناب و اعتقادی است. شاید تا قبل از پیروزی انقلاب اسلامی مبارزات اعتقادی بر مبنای مبارزات ملی، نژادی، خونی، مذهبی و التقاط با دیگر مشارب و مکاتب سیاسی بوده است اما یکی از رهاوردهای انقلاب اسلامی که مورد تکریم و توجه ملت قرار گرفت بحث مبارزات اعتقادی بود که دامنه ظلم ستیزی و عدالت خواهی را در اذهان عمومی ملت ایران گسترش داد، بنحوی که چنین مبارزه اعتقادی یکی از مهمترین مسیرهای اقتدار را پیش روی ملت باز و هموار کرد.  نکته دیگری که جمهوری اسلامی در بحث اقتدارآفرینی در آن موفق عمل کرده است اهتمام به نهادسازی براساس خواسته‌ها، اهداف، کرانه نگاه و چشم‌اندازی است که برای سیستم حاکمیتی خود تعیین می‌کند. نهادهایی که حضرت امام خمینی(ره) در راستای حفظ و تقویت نظام اسلامی طراحی کردند اعم از نهادهای نظامی، فرهنگی و نظارتی در مجموع توانست جمهوری اسلامی ایران را به مدلی خاص تبدیل کند. یقیناً با توجه به اینکه مدلی نزدیک به انقلاب اسلامی، قبل از پیروزی انقلاب برای الگوبرداری وجود نداشت، بنابراین نظام جمهوری اسلامی، نظام و مدلی منحصر بفرد است. انتصابات، انتخابات و ساختارهایی که بعد ازانقلاب اسلامی بروز و ظهور کرده تا بتواند این پیکره را معنا و به دیگر جوامع معرفی کند بسیارمتفاوت بوده که در نهایت به اقتدارایران کمک کرده است.
به نظر می‌رسد یکی از نکات مهمی که صاحب‌نظران سیاسی و فرهنگی بر آن تأکید می‌کنند موضوع ولایت فقیه است.
 تغییرات و تحولات بسیاری از کشورهایی که جا به جایی قدرت داشته و مردم آن کشورها به نوعی انقلاب کرده‌اند نشان می‌دهد فقدان رهبری موثر و کارآمد موجب کج‌روی و انحراف بسیاری از این انقلاب‌ها شده است. یکی از نکات بسیار مهم در بحث انقلاب اسلامی که توانسته اقتدار و جایگاه ایران را در سطح جهان افزایش دهد و جمهوری اسلامی را به دیگر ملت‌ها بشناساند موضوع رهبری در جمهوری اسلامی است که در نگاه‌های مرتبط با فقه و اندیشه سیاسی شیعه یک اصل برای انقلاب اسلامی به شمار می‌رود.  آنچه در مجموع به موضوع اقتداردر نظام جمهوری اسلامی ایران کمک کرده است متغیرهای مختلفی است که همه با هم از دید امام خمینی(ره) با نام وحدت و انسجام جامعه می‌توان از آن یاد کرد. لذا متغیرهای مختلف سیاسی و اجتماعی که تلفیقی از همه قابلیت‌ها ایجاد کند و جامعه را یکپارچه، در هم تنیده  و مرتبط با هم وبا نگاه عقلانی سازد، اقتدارآفرین خواهد بود.

ارسال نظر

شما در حال ارسال پاسخ به نظر « » می‌باشید.