تحولات منطقه

در سال گذشته چندین نقطه از جهان شاهد نوعی نسل کشی از مسلمانان بود. جدا از موج کشتار مسلمانان در عراق، سوریه، غزه، افغانستان، پاکستان، سومالی، کشورهای شمال آفریقا و یمن و... در برخی از مناطق جهان در سال گذشته و در سکوت مجامع مدعی حقوق بشر این جنایات ادامه یافت.

مظلومیت مسلمانان میانمار  و تداوم بی‌تفاوتی جهان
زمان مطالعه: ۱ دقیقه

یکی از وحشیانه‌ترین این نسل کشیها در آفریقای مرکزی رخ داد و بدتر از آن در میانمار. جنایتهای صورت گرفته در آفریقای مرکزی بی‌سابقه بود، اما آنچه در میانمار رخ داد و هنوز هم ادامه دارد، حواشی تأسفباری داشت که دل هر انسان آزاده‌ای را به درد می‌آورد.

نخست آنکه کشتار مسلمانان در میانمار در سکوت خبری کامل رسانه‌های جهان از دو سه سال پیشتر آغاز شد. تقریباً تمام رسانه‌های غربی که گاه کشتن یک طوطی یا ماجرای سازماندهی شده‌ای چون غائله «شارلی ابدو» هفته‌ها در رأس اخبار آنان قرار می‌گیرد، از کنار این فاجعه به سادگی عبور کردند. تنها مستند و فیلمی که از وضع فجیع این مردم به دنیای بیرون رسید، کار یک شبکه ایرانی بود. یک خبرنگار آزاد برای پرس تی وی با سختی فراوان در این باره مستندی ساخت و بعد از آن بود که چند رسانه غربی در حاشیه، اخباری از این سلاخی هولناک پخش کردند.

کشتار مسلمانان در میانمار تأسفبارتر از هر کجای دیگر بود، زیرا این مردم در مظلومیت کامل، بدون هیچ مدافعی در محاصره قاتلان خویش، حتی از داشتن وطن محروم بودند. آنها از دهکده‌های آبا و اجدادی خویش رانده شدند، خانه‌هایشان به آتش کشیده شد، فرزندانشان را زنده زنده سر بریدند و... تأسفبار اینکه، این جنایات در مقابل دیدگان یکی از جنجالی‌ترین برندگان جایزه صلح نوبل رخ داد. بله! خانم «آن سان سوچی» و او کوچکترین موضعی مقابل این وحشی‌گری‌ها که حتی شنیدنش انسان را وحشت زده می‌کند، نگرفت.

مسلمانان میانمار در مظلومیت کامل از خانه‌های سوخته به سوی مرز «بنگلادش» گریختند و آنها که زنده مانده بودند، خود را به آن سوی مرز رساندند. با کمال تأسف دولت بنگلادش نیز همچون عموم کشورهای اسلامی، موضع محکمی در این باره نگرفت. حتی با آوارگان برخوردهای نادرست و خشونت آمیزی صورت گرفت. آنها در کمپهایی که به واقع چند هکتار زمین بایر و از هر امکاناتی تهی بودند، عملاً زندانی شدند. سازمان ملل نیز اینجا بی‌تفاوت ماند. حالا خبرهایی می‌رسد که دولتمردان بنگلادش در حال اخراج این آوارگان از کمپ «شاملاپور» در شرق این کشور هستند. از سوی فرمانداری منطقه به آنها اعلام شده که بناست آنجا به صورت منطقه گردشگری درآید و آنها باید بروند. اما به کجا؟ آنها نه غذا و آذوقه دارند و نه لباس و سرپناه. بیشتر بستگانشان کشته شده‌اند. حتی وطنشان را از آنها دزدیده‌اند، فقط به جرم مسلمان بودن در حالی که تقریباً تمام کشورهای اسلامی و خاصه کشورهای پولدار عرب تنها تماشاگر این فاجعه بوده‌اند، تنها کشور اسلامی که چند ماهی به آنها پناه داده نیز در حال اخراج آنهاست.

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
در زمینه انتشار نظرات مخاطبان رعایت چند مورد ضروری است:
  • لطفا نظرات خود را با حروف فارسی تایپ کنید.
  • مدیر سایت مجاز به ویرایش ادبی نظرات مخاطبان است.
  • نظرات حاوی توهین و هرگونه نسبت ناروا به اشخاص حقیقی و حقوقی منتشر نمی‌شود.
  • نظرات پس از تأیید منتشر می‌شود.
captcha