چهارشنبه ۲ خرداد ۱۳۹۷ - ۱۷:۵۶

گفت و گوی قدس انلاین با نقاش جانباز مشهدی

از نقاشی چهره شهدا تا عاشقی باچاشنی ترکش/همرزم شهید آوینی و شهید طالبی بودم/ارشاد خراسان فقط 12سال بیمه ام را قبول کردند

نقاشی1

 قدس آنلاین - سرورهادیان :از نقاشی وترکش های ماندگار دوران عاشقی و انتظار و دفاع مقدس تا رفاقت باشهید سید مرتضی آوینی و...گفت و گوی مان شروع می شود.

«محمد ابراهیم متین نیا»، متولد ۱۳۳۵ مشهد است. اوجانباز و از همرزمان شهید سید مرتضی آوینی است وبیش از ۴ دهه در فضای هنری حضور مداوم دارد  گویی نقاشی جزئی اززندگی اوست.

او می گوید :از کودکی به نقاشی علاقمند بودم و اول دبستان معلم نقاشی من، مشوقم بود و همین تشویق باعث ادامه راه هنر تا به امروزشد. اولین عکس امام خمینی (ره) رادرسال ۶۴ درسازمان تبلیغات کشیدم وهنوزخاطره تمام شدن این نقاشی و حس خوبش بعد ازگذراین سال ها در ذهنم جاری است

۵ بار رتبه نخست

 او که ۵ بار عنوان نخست  چهره پردازبرتر در جشنواره نقاشی بنیادشهید تهران را در رزومه هنری خویش دارد، گلایه می کند : من بعداز این همه سال فقط ۱۲ سال  از سوابق بیمه ام از طریق اداره کل فرهنگ وارشاد اسلامی خراسان مورد قبول واقع شده است  و هنوز درسن ۶۲ سالگی باید نگران باید باشم.

این هنرمند ۶۲ ساله  که درحال حاضر کارمند اداری جهاد کشاورزی و دیپلم برق هنرستان است، توضیح می دهد :برای گرفتن درجه هنری آثارمن به وزارتخانه فرستاده شد  ودروزارتخانه آثارم ارزیابی شد اما علی رغم آن که همه اهل فن معتقدند  نقاشی های من دارای درجه هنری در حد ارشد یا دکترا است، متاسفانه به من درجه معادل کاردانی اعطا شد و این درحالیست که گویا روال این است که درجه ها را پایین تراعطا می شود تا درصورت اعتراض یک درجه دیگربه هنرمند اعطا شود تاحقوقی به هنرمند تعلق نگیرد.

نقاشی ها به وضوح عکس

این هنرمند جانباز درادامه می گوید : از قبل از انقلاب نقاشی می کشیدم و بیاد دارم بارها چهره امام خمینی (ره) و امام خامنه ای را کشیدم، بسیاری ابتدا دیدن آثار من، تصورکرده اند که  نقاشی من پوستر یا عکس است.

از یادگیری او درمحضراساتید سئوال می کنم و می گوید : ازمحضر اساتید به صورت مقطعی بهره بردم و بیشترعلاقه و استعدادذاتی من در نقاشی باعث ادامه راهم در این مسیر شد. اما از محضر استاد پیراسته و استاددولو کمی بهره بردم. اما هربار در دوره ای اموزشی شرکت می کردم، همیشه اساتیدم معتقد بودند بهترین شاگردم و گاهی کلاس را به من می سپردند.

تصاویر امام و رهبری

از او درباره آثارش که می پرسم می گوید:بیشتر تصاویر من چهره است اگرچه آثار طبیعت زیادی هم دارم اما عمده آثارم نقاشی هایی بود که درابتدای انقلاب در راهپیمایی ها استفاده می شد از آثارمن بود همچنین نقاشی چهره امام خمینی(ره) وامام خامنه ای که درنمازخانه بنیاد شهید و در پست مرکزی مشهداست وهنوز در معرض دیدعلاقمندان قراردارداز دیگر آثار من در این زمینه است.

نقاشی ۲۷۰ متری  از امام و رهبر

وی همچنین  درباره نقاشی ۲۷۰ متری که  از امام و رهبری که در جاده قوچان در ۱۰۰ کیلومتری مشهد نصب شده، نیز توضیح می دهد : این نقاشی به دلیل گستردگی ابعاد کار راحتی نبود ، همچنین در تهران و اهواز بسیاری از تصاویر شهدا به صورت نقاشی دیواری از آثار دیگر من است.

وی ازدوران جنگ و حس حال دفاع مقدس و روزهای انتظار نیزاین چنین تعریف می کند : ۳ بار از ناحیه دست و پا و سر مجروح شدم. برای دفاع ازدین و خاک و ناموس رفتم و دنبال درصد جانبازی نبودم  . در حال حاضر ۱۰ درصد جانبازی دارم و ۵ ترکش یادگار دوران عاشقی و جبهه و جنگ در سرم باقی مانده است.

این هنرمند جانباز ادامه می دهد : سال ۶۰ با شهید مرتضی آوینی و یکی دیگر از دوستانم علی طالبی که او هم شهید شد در جبهه بودیم.قرار گذاشتیم هرکه شهید شد بقیه را شفاعت کند.

در حمله به بستان علی طالبی هنگام فیلمبرداری گلوله ای به قلبش اصابت کرد و به شهادت رسید بعد از ۱۰ روزمن در سوسنگرد ترکش به سرم اصابت کرد وتا الان ماندگار شد.

شهید آوینی روشنفکراهل دل درجبهه  

از شهیدسید مرتضی آوینی که می پرسم ، بلافاصله می گوید : من درجبهه نقاشی اما م وشهدا را می کشیدم وسید مرتضی  که عاشق کارش بودو اهل فیلمبرداری و عکاسی، جوان روشنفکری بود بسیارهم اهل دل و مهربان و بخاطر همین خصایص نیکویش معروف شد و همه در جبهه دوستش داشتند.

وی می افزاید : بیاد دارم شهید آوینی عکسی از نیمرخ امام (ره) گرفته بود که بسیارهم زیبابود که آن را درابعاد ۸۰ در ۱۲۰ سانتی متر نقاشی کردم.

او در ادامه ازآخرین اثرش هم می گوید : خوشحالم که نقاشی چهره مقام معظم رهبری در ابعاد ۵۰ در ۴۰ را توانستم به بیت رهبری و به ایشان تقدیم کنم.

از او می پرسم بعد از گذشت این همه سال و دفاع و جانبازی و هنر خواسته ای دارید؟

بلافاصله می گوید : برای دلم کار می کنم، برای دلم جبهه رفتم. دنبال عنوان و درصد نبودم اما گدران کهن سالی بدون پشتوانه کار راحتی نیست. امیدوارم مسوولان هنرمندان پیشکسوت را دریابند.

برچسب‌ها

ارسال نظر

شما در حال ارسال پاسخ به نظر « » می‌باشید.