چهارشنبه ۲۹ دی ۱۳۹۵ - ۰۷:۵۵

«سیما» روی خوشی نشان نمی دهد؛

امواج رسانه ملی به استان‌های مرزی نمی رسد/سیگنال های بیگانه میهمان کپر های روستایی

ماهواره

مشهد- در حالی که شدت امواج بیگانه برای ترویج فرهنگ غرب بر سر خانواده ها سایه افکنده است اما بسیاری از روستاها به ویژه در مناطق مرزی ایران از وجود شبکه ملی و برنامه های تلویزیونی محروم هستند و به ناچار برنامه های غربی را به تماشا می نشینند.

قدس آنلاین: مرد مرزنشین وارد خانه می‌شود و با منظره ای از فیلم‌های ماهواره مواجه می‌شودکه دختر و دو پسرش با حرص و ولع در حال تماشای آن هستند. همسرش اما در آشپزخانه مشغول پخت و پز است، اما او به دستپخت کشورهای بیگانه می‌اندیشد که برای جوانان ما تدارک دیده شده است...

او از خود می‌پرسد چرا سیمای جمهوری اسلامی درمناطق مرزی و مناطق کوهستانی کشور غایب بزرگ جنگ نرم است و سنگرهای فرهنگی توسط شبکه‌های بیگانه مورد هجوم واقع شده است؟

فرهنگ غرب میهمان خانه‌ها!

بسیاری از روستائیان که حتی از پوشش تلویزیون نیز برای گذران زندگی خود محروم هستند  و بیکاری  و نبود امکانات آموزشی و تفریحی نیز مزید بر علت شده است لذا ترجیح می دهند راهی شهر ها شوند تا زندگی بهتر و پر زرق و برق تری را تجربه کنند.

کارشناسان می‌گویند به دلیل بی‌مهری‌های دولت هنوز هم گرچه با افزایش پوشش اینترنت و راه اندازی شبکه‌های دیجیتال مواجهیم، اما بیشتر روستاهای مناطق محروم و مرزی حتی از دریافت تلویزیون آنالوگ ایران بی بهره‌اند ولی امواج بدون پارازیت تلویزیون‌های بیگانه را براحتی در گیرنده‌های خود دریافت کرده‌اند و فرهنگ غرب میهمان خانه‌هایشان شده است.

چهارمحال و بختیاری پوشش سیگنال ندارد

چهارمحال و بختیاری حدود ۹۰۰ روستا دارد که جمعیت بسیاری از این استان را روستاییان تشکیل می‌دهند. اغلب روستاهای این استان به علت شرایط توپوگرافی، کوهستانی و خاص منطقه مشکلات بسیاری دارند که نداشتن پوشش تلویزیونی یکی ازمهم‌ترین این مشکلات است.

کمبود آب شرب، نبود راه‌های دسترسی مناسب، نامناسب بودن پوشش سیگنال‌های تلویزیونی، کمبود امکانات تفریحی و ورزشی در این روستاها مشکل سازش شده و اکثر روستاییان و عشایر این منطقه از دیدن سیمای جمهوری اسلامی محروم مانده‌اند.

یکی از دهستان‌های محروم شهرستان کوهرنگ در این استان، دهستان موگویی است.

دهستان موگویی شامل ۱۵ روستا با جمعیتی در حدود ۴ هزار و ۵۰۰ نفر است. این دهستان دارای ۷۵۰ خانوار است و برخی از مردم این منطقه از حوادث مهم کشور و جهان به علت ضعف‌های سیگنالی بی اطلاع هستند و بسیاری حتی نمی دانند، کشور چند شبکه تلویزیون دارد.

بی خبری روستاییان رودبار درعصر ارتباطات

مردم روستای زیران رودبار در عصر ارتباطات نمی‌دانند در ایران چه می‌گذرد.

روستای «زیران» آخرین روستای میل فرهاد است که در ۱۰۰ کیلومتری شهرستان رودبار قرار دارد. غبار محرومیت سبب شده که مردم این روستا در عصر ارتباطات از همه جا بی خبر باشند. فرامرزی ریش سفید روستای زیران می‌گوید: با گذشت ۳۷سال از انقلاب اسلامی مردم روستای زیران به دلیل نبود شبکه‌های تلویزیونی و تلفن نمی‌دانند که در ایران چه خبر است. از مسؤولان تقاضا داریم برای یک بار هم که شده به این روستا سرکشی کنند.

برای آینده فکری کنیم

در همین حال مهندس رضا علیدادی رئیس مرکز فنی رسانه ملی که مهم‌ترین مقام تصمیم گیر در حوزه پوشش امواج تلویزیونی برای گیرنده‌های منازل مردم در سراسر کشور است، می‌گوید: در این راه ارتباط بیشتر و مؤثرتر با نهادهای مرتبط در طراحی مدل جامعی برای جایگزینی شبکه‌های متعدد رادیویی و تلویزیونی رسانه ملی ضروری و دارای اهمیت است.

مخاطبان صبور باشند!

در بخش پرسش‌های رایج سایت رسمی صدا و سیما در پاسخ به اینکه چه زمانی همه شهرستان‌ها تحت پوشش تلویزیون دیجیتال قرار می‌گیرند، آمده است: «مخاطبان صبور باشند و تعجیل نفرمایند. »

 ۶۰۰۰ روستا خارج از شبکه

یکی از کارشناسان معاونت فنی رسانه ملی در گفت و گو با خبرنگار ما با بیان اینکه نگرانی از روی آوری مردم به شبکه‌های ماهواره ای دغدغه مهمی در این حوزه محسوب می‌شود، می‌گوید:هم اکنون برای رسیدن به پوشش ۱۰۰ درصدی باید مجلس، دولت و مسؤولان فرهنگی کشور نگاه سرمایه‌ای و کلان به بحث توسعه پوشش تلویزیونی در کشور داشته باشند.

وی می‌افزاید: پوشش سیگنال‌های تلویزیونی کار کوچک و پیش افتاده ای نیست وبا توجه به اینکه بسیاری از مردم مناطق محروم بویژه هم میهنان مرزنشین و روستایی ما ازدیدن شبکه‌های تلویزیون محروم هستند، باید با یک عزم ملی در این راستا حرکت کرد اما مشکل بودجه و نبود اعتبار برای ایجاد ایستگاه محلی کم قدرت وتجهیز مراکز پخش سیگنال‌های موجود، مانع اصلی به شمار می‌رود که برای حل آن نهادها، بخشداری‌ها و فرمانداری‌ها باید به رسانه ملی کمک کنند.

وی در توضیح مشکل اعتباری بیان می‌کند: هم اکنون ۶ هزار و ۷۰۰ ایستگاه محلی کم قدرت در کشور داریم، اما به ۵/۱ برابر شمار ایستگاه‌های فعلی نیاز داریم تا همه کشور را زیر پوشش سیگنال‌های تلویزیونی قرار دهیم که با توجه به اینکه برای راه‌اندازی هرایستگاه حداقل ۷۰ میلیون تومان نیاز است، مشاهده می‌کنیم که بودجه کلانی باید در این زمینه صرف شود.

ارسال نظر

شما در حال ارسال پاسخ به نظر « » می‌باشید.