پنجشنبه ۲۳ مرداد ۱۳۹۹ - ۱۲:۰۲

یادداشت/

شاخص رشد اقتصادی چیست؟

عطا بهرامی/ اقتصاددان و استاد دانشگاه

عطا بهرامی

افزایش رشد اقتصادی کشور، نه از سخنان دو پهلو و کنایه‌آمیز رئیس‌جمهور یا آمارهای مغشوشی که فقط دولت تأییدکننده آن است نه نهادهای آماردهی کشور بلکه از شاخص‌های اقتصادی رو به بهبود تشخیص داده می‌شود.

قدس آنلاین: افزایش رشد اقتصادی کشور، نه از سخنان دو پهلو و کنایه‌آمیز رئیس‌جمهور یا آمارهای مغشوشی که فقط دولت تأییدکننده آن است نه نهادهای آماردهی کشور بلکه از شاخص‌های اقتصادی رو به بهبود تشخیص داده می‌شود. در حالی که شاخص‌های اقتصاد وابسته به نفت نشان می‌دهد نه‌تنها در دوران ریاست‌جمهوری آقای روحانی شاخص اقتصادی ما رشد نداشته بلکه روند منفی را نیز تجربه کرده و بسیاری از زیرساخت‌های تولید و اقتصاد کشور را نابود کرده است.

اگر شاخص رشد اقتصادی مورد نظر آقای رئیس‌جمهور وابسته به خام‌فروشی نفت است، نمی‌توان این رشد را رشد واقعی اقتصادی نامید؛ چرا که با تحریم نفتی به شدت شاهد افول اقتصاد و تنگناهای معیشتی هستیم که بخش‌های مختلفی از تولید و معیشت مردم را فلج کرده است؛ بنابراین این موضوع نشان می‌دهد رشد اقتصادی وابسته به خام‌فروشی نفت، رشد اقتصادی قابل‌اعتنایی به شمار نمی‌رود که بخواهیم از آن به عنوان رشد اقتصادی یاد کنیم. آنچه به عنوان رشد اقتصادی از سوی رئیس‌جمهور عنوان می‌شود حتماً باید بر مبنای شاخص‌ها و آمارهای مستندی باشد که به تأیید کارشناسان امر و متخصصان اقتصادی برسد، درغیر این صورت آقای رئیس‌جمهور و تیم دولت در مفاهیم اقتصادی تغییراتی ایجاد کرده‌اند که هیچ جای علم و قواعد اقتصادی از آن تعریفی ارائه نشده است. اگر آقای روحانی در جلسه هیئت‌دولت از عملکرد مثبت دولت خود سخن می‌گوید، با ارائه اسناد متقن، رشد اقتصادی مورد نظر خود را به اطلاع عموم جامعه و کارشناسان برساند، در غیراین صورت دولت تغییر جدی در آمارها و شاخص‌هایی که براساس فرمول‌های اقتصادی عنوان می‌شود، صورت داده است.

رشد اقتصاد وابسته به شاخص‌هایی چون افزایش تولید و صادرات، افزایش اشتغال‌زایی، افزایش سرانه درآمدی و رفاه عمومی است، در حالی که موارد عنوان شده در دولت آقای روحانی در هفت سال گذشته به پایین‌ترین حد خود تنزل یافته‌اند.

فروش نفت خام و تزریق ارز، خام‌فروشی نفت و معادن  نمی‌تواند نشان‌دهنده رشد اقتصادی یا تلاش دولت برای افزایش رشد اقتصادی باشد. دولت آقای روحانی زمانی می‌تواند از عملکرد خود دفاع کند که بدون بودجه نفتی و بدون استقراض از بانک مرکزی و افزایش پایه‌پولی و تورم، اقتصاد را بدون نفت با تکیه بر توانایی‌های داخلی و تولید باکیفیت و کمیت و راه‌یافتن به بازارهای جهانی اداره می‌کرد. در واقع اگر دولت در هفت سال گذشته چنین مسیری را می‌پیمود بسیاری از مشکلات اقتصادی حل شده بود و با جرئت می‌توانستیم تأییدکننده سخنان آقای روحانی در افزایش رشد اقتصادی کشور باشیم.

ارسال نظر

شما در حال ارسال پاسخ به نظر « » می‌باشید.