سه‌شنبه ۲۸ مرداد ۱۳۹۹ - ۱۰:۲۸

چشم سوم

تهران در مشهد!

طرح تفصیلی پیرامون حرم

به اظهارات رئیس کمیسیون حقوقی شورای اسلامی شهر مشهد که در گزارش باشگاه خبرنگاران آمده، توجه کنید: اساساً ورود شورای عالی شهرسازی و معماری برای اصلاح طرح تفصیلی قانونی نیست و باید در خود استان این اتفاق بیفتد، اصلاح این طرح دست کسانی افتاده که در مشهد حضور ندارند و صلاحیت این کار را هم ندارند؛ ولی در وزارت راه و شهرسازی مقرر شد که اصلاحات طرح برود تهران و پایتخت‌نشینان برای مشهد تعیین‌تکلیف کنند؛ آن‌ها اختیاردار باشند، اما برای هزینه‌ها و مسئولیت‌ها پاسخگو نباشند.

هادی ذالکی

به اظهارات رئیس کمیسیون حقوقی شورای اسلامی شهر مشهد که در گزارش باشگاه خبرنگاران آمده، توجه کنید: اساساً ورود شورای عالی شهرسازی و معماری برای اصلاح طرح تفصیلی قانونی نیست و باید در خود استان این اتفاق بیفتد، اصلاح این طرح دست کسانی افتاده که در مشهد حضور ندارند و صلاحیت این کار را هم ندارند؛ ولی در وزارت راه و شهرسازی مقرر شد که اصلاحات طرح برود تهران و پایتخت‌نشینان برای مشهد تعیین‌تکلیف کنند؛ آن‌ها اختیاردار باشند، اما برای هزینه‌ها و مسئولیت‌ها پاسخگو نباشند.

حقیقت چیست؟

باید عرض کنم تنها دفتر مشاور تهیه طرح تفصیلی پیرامون حرم که با فشار شهرداری مشهد باید طرح را ۶ ماهه تحویل بدهد، در مشهد بوده و عمده اعضای آن نیز متخصصان مشهدی هستند.

ماجرا آنجا جذاب‌تر می‌شود که مشاوران طرح‌ تفصیلی هفت حوزه دیگر شهر مشهد که توسط شهرداری مشهد انتخاب شده‌اند همه تهرانی بوده و دفتر اصلی‌شان نیز در تهران است. آن‌ها ۱۳سال است در حال تهیه طرح هستند. کارفرمای طرح تفصیلی پیرامون حرم، وزارت راه و شهرسازی است و کارفرمای هفت طرح تفصیلی دیگر، شهرداری مشهد!

برای اثبات این بند، رجوع شود به عملکرد مهرازان(جنوب شرق)، طاش(حوزه مرکزی)، آرمانشهر(میانی شرقی)، نقش پیراوش(جنوب غربی)، نقش محیط(شمال غربی)، پارسوماژ(میانی غربی)، طرح آمایش(شمال شرقی) و دانشگاه تهران که دفتر «طرح حریم رضوی» در مشهد وظیفه مطالعات (ثامن) را بر عهده دارد و دفتر دیگری در تهران ندارد.

با وجود اینکه تصمیم اولیه تغییرات در بافت پیرامون حرم در سال۱۳۷۱ از تهران شروع شد، اما اصلی‌ترین بازیگران آن در سال‌های بعد همگی مشهدی بودند که در رأس آنان شهرداری مشهد همواره در تمامی ادوار نقش اول بود و البته عدم نظارت شورای‌عالی معماری و شهرسازی ایران در سال‌های بعد مشهود است.

اما از سال ۱۳۹۳ که شورای عالی معماری و شهرسازی ایران برای جلوگیری از آسیب‌های بیشتر به دور حرم (که هر زائر و مجاوری امروز آن را حس می‌کند) ورود پیدا کرد، انتقادها به اینکه «چرا تهران (منظور شورای‌عالی شهرسازی است) در مورد مشهد تصمیم‌گیری می‌کند؟» قوت گرفت.

آیین‌نامه نحوه بررسی و تصویب طرح‌های توسعه و عمران ناحیه‌ای، منطقه‌ای و ملی و مقررات شهرسازی و معماری در ماده ۶  به صراحت بیان می‌کند که: نحوه بررسی و تصویب طرح‌های ویژه‌ای که ضرورت تهیه آن‌ها در چهارچوب وظایف قانونی به تصویب شورای عالی می‌رسد، توسط شورای عالی مذکور تعیین خواهد شد.

ارسال نظر

شما در حال ارسال پاسخ به نظر « » می‌باشید.