سه‌شنبه ۲۵ آبان ۱۳۹۵ - ۱۱:۵۳

دو ضرورت جامعه کارگری

غلامرضا عباسی

غلامرضا عباسی ؛ رئیس انجمن صنفی کارگران: واقعیتی که در خصوص اصلاح قانون کار وجود دارد این است که متاسفانه این موضوع به سوی مسایل سیاسی می‌رود تا به سمت تخصصی شدن و عده ای می‌خواهند از این اصلاحیه به صورت ابزاری استفاده کنند وداشته‌های خودمان را به خودمان بفروشند.

در دولت گذشته جلسات دو جانبه و سه جانبه ای برگزار  و مقرر شد نظرات نمایندگان کارگری و کارفرمایی در نشست‌هایی جمع‌بندی شود و سپس  دولت آن‌را اصلاح کند اما پس از تحویل به مجلس متوجه شدیم که نظرات ما به جز قسمتی که به درد خودشان می‌خورد در آن انعکاس پیدا نکرده بود.

وقتی این موضوع را متوجه شدیم اعتراض خود را نسبت به آن اعلام کردیم. پس از تغییر دولت دوباره نشست‌هایی برگزار شد که در آن بی‌ثباتی وجود داشت و در هر نشست سخن متفاوتی مطرح شد. در نشست شورای عالی مشاوره ملی با حضور نمایندگان کارفرمایان و کارگران ونماینده دولت مقرر شد که قانون کار از مجلس پس گرفته شود و پس از تغییراتی دوباره به مجلس برود، اما فهمیدیم که همان قانون قبلی دوباره به مجلس فرستاده شده و دولتی‌ها با ما صادق نبودند.

قانون کار باید برای ۴۰ میلیون خانواده کارگری اجرا شود. وقتی نظرات کارگران و کارفرمایان در آن لحاظ نشده است و فقط با نظر دولت تصویب شده است این قانون مقبولیت نخواهد داشت و از نظر ما مردود است.

در وزارت کار مسایل بیشتر به سمت سیاست پیش می‌رود تا به طور تخصصی حل شود و جامعه کارگری و کارفرمایی مخالفت شدید خود را با این موضوع اعلام کردند. با توجه به نزدیک شدن به انتخابات نباید جامعه کارگری و کارفرمایی دچار مسایل حاد شود که به بدبینی نسبت به نظام منجر شود. راه درست این است که دولت به وعده های خود پایبند باشد و سیاسی بازی را کنار بگذارد. کارگران از اول انقلاب تا به حال در همه عرصه‌ها حضور حماسی داشته‌اند. اکنون نیز این قشر توقع صنفی دارند و رنگ سیاسی نمی پذیرند و باید به خواسته‌های منطقی و صنفی آن‌ها توجه شود.

اگر نظرات مورد توجه قرار نگیرند کارگروه‌های مختلف به چه دردی می‌خورد. دولت باید به سمت سه جانبه گرایی پیش برود. اگر فقط با نظر دولت قوانین تصویب شوند کارگروه‌های مختلف به چه دردی می‌خورد!؟

خواسته‌هایی که از دولت داریم در درجه اول تقویت شغلی، دستمزد منصفانه و تقویت سه جانبه‌گرایی است. روز به روز بر تعداد بیکاران افزوده می‌شود. درست است که دولت اشتغال زایی می‌کند اما به ازای هر ۱۰ نفر شاغل ۱۰۰ نفر بیکار می‌شوند.

امروز یکی از دغدغه های کارگران مساله معیشت آن هاست. فراموش نکنیم اگر کارگر از نظر معیشتی تامین نشود محصولاتی که در مراکز تولید می‌شوند، کیفیت خوبی نخواهند داشت و در نتیجه کیفیت تولید داخلی افت خواهد کرد. باید توان خرید کارگر افزایش یابد و جلوی واردات بی‌رویه نیز گرفته شود.

برچسب‌ها

ارسال نظر

شما در حال ارسال پاسخ به نظر « » می‌باشید.