به گزارش قدس، نسرین یوسفی، عضو اتاق بازرگانی، معادن و کشاورزی خراسان رضوی، روایت خود در رویداد «انرژینو» را نه با ارقام، بلکه با «عشق» آغاز کرد.

او معتقد است که ورود شرکت‌ها به حوزه انرژی‌های تجدیدپذیر، آن‌ها را به مناطقی مانند سیستان و بلوچستان متصل کرده است؛ جایی که مردم عشق را به معنای واقعی زندگی می‌کنند.

از مناقصه تا مرزهای شرقی؛ آغاز یک دغدغه اجتماعی

رئیس کمیسیون انرژی اتاق بازرگانی خراسان رضوی یادآوری کرد که شرکت آن‌ها از سال ۱۳۹۲، همزمان با نخستین مناقصه‌های فرهنگ‌سازی انرژی خورشیدی در مدارس و ادارات دولتی، وارد این عرصه شد؛ زمانی که این حوزه هنوز توجیه اقتصادی چندانی نداشت و با اجرایی شدن قانون الگوی مصرف، این مسیر به سمت سیستان و بلوچستان هدایت شد؛ استانی که با چالش‌های جدی مهاجرت، نبود شغل و ناامنی دست و پنجه نرم می‌کرد.

به گفته یوسفی تیم شرکت وارد روستاهای مرزی نزدیک افغانستان شدند و هدف اصلی، ایجاد درآمد پایدار و حفظ امنیت از طریق نیروگاه‌های خورشیدی بود تا مردم مجبور به ترک خانه‌هایشان نشوند.

تبدیل درآمد به مدرسه؛ الگوسازی با انرژی پاک

پس از تثبیت درآمدزایی نیروگاه‌ها در منطقه، پرسشی کلیدی برای یوسفی مطرح شد که «چرا از این درآمد نتوان برای کارهای خیر استفاده کرد؟» و تلاش برای تجهیز مراکز توان‌بخشی به انرژی خورشیدی با چالش قانونی روبرو شد؛ چرا که مراکز دولتی اجازه خرید برق از بخش خصوصی را نداشتند. این مانع، زمینه‌ساز یک همکاری نوآورانه با الگوی مسئولیت اجتماعی شرکت ایرانسل شد. بر اساس این طرح، ایرانسل پنل‌ها را تأمین می‌کرد و مجموعاً ۱۸ نیروگاه ۲۰ کیلوواتی (معادل ۳۲۰ کیلووات) در مدارس مناطق مختلف نصب می‌شد.

الگوسازی و آموزش؛ هدفی فراتر از تأمین برق

در این مسیر نخستین مدرسه میزبان، یک هنرستان شبانه‌روزی پسرانه در شهرستان فردوس بود. یوسفی در این خصوص توضیح داد: «بچه‌ها با علاقه پای کار آمدند، آموزش دیدند و حتی انجمن مدرسه‌ای انرژی خورشیدی تشکیل دادند. دانش‌آموزان رشته برق و عمران، برای اولین بار از نزدیک با یک نیروگاه واقعی آشنا شدند.» و این روند با اجرای نیروگاه در مدارس تهران، قم و سپس یک دبیرستان ویژه ناشنوایان در مشهد ادامه یافت، که درآمد نیروگاه‌های آن مستقیماً صرف بهبود فضای آموزشی و بهداشتی دانش‌آموزان می‌شد.

خاطره‌ای از مهربانی؛ تعمیر چراغی که خاموش شد

یکی از تأثیرگذارترین تجربیات، اجرای نیروگاه برای یک مرکز آموزشی و توان‌بخشی در هرمزگان بود، جایی که شرکت بدون انتظار بازگشت مالی، هزینه نیروگاه را صرفاً با هدف توانمندسازی کودکان تقبل کرد.

رئیس کمیسیون انرژی اتاق بازرگانی خراسان رضوی سخنانش را با خاطره‌ای شخصی به پایان رساند. او تعریف کرد که حدود دو سال پیش، زنی از زاهدان با دفتر پشتیبانی تماس گرفت. نیروگاه خانگی‌اش که تنها منبع درآمد ۱۱میلیون تومانی‌اش بود، خاموش شده بود و آن‌ها بدون دریافت هزینه، تیم فنی اعزام کردند و مشکل برطرف شد. یک هفته بعد، همسر یوسفی با هدیه‌ای از سوی آن زن مواجه شد؛ لباسی با هنر دست خودش و نوشته‌ای که می‌گفت: «شما کمک کردید چراغ زندگی من دوباره روشن شود.»

یوسفی در جمع‌بندی خود تأکید کرد که انرژی خورشیدی راهی است برای آوردن محبت، عشق و مهربانی به زندگی مردم؛ مسیری که اگر با دل طی شود، لذتی دارد که با هیچ پروژه اقتصادی قابل قیاس نیست.