بلا تار در نزد دوستداران سینما با آثاری همچون اسب تورین شناخته می‌شود پس از طی یک دوره بیماری درگذشت.

کارگردان «تانگوی شیطان» یکی از بزرگترین فیلمسازان اروپا و در عین حال میراثدار سینمای به اصطلاح فلسفی و گاه ناامید کننده بود.

خبر درگذشت بلا تار توسط بنس فلیگاف به نمایندگی از خانواده تار به خبرگزاری ملی مجارستان (MTI) این خبر را اعلام کرد.

او که به عنوان یکی از چهره‌های پیشرو در سینمای متفکرانه، تاریک و مالیخولیایی شناخته می‌شود. فیلم‌های شاعرانه و اغلب سیاسی‌اش، نگاهی بدبینانه به وضعیت انسان و رگه‌هایی از طنز سیاه را به نمایش می‌گذاشت.

آشیانه خانوادگی (۱۹۷۷)، بیگانه (۱۹۸۱)، مردم پیش‌ساخته (۱۹۸۲)، سالنمای خزان (۱۹۸۵)، نفرین (۱۹۸۸)، تانگوی شیطان (۱۹۹۴)، هارمونی‌های ورکمایستر (۲۰۰۰)، مردی از لندن (۲۰۰۷)، اسب تورین (۲۰۱۱) مجموعه فیلم‌هایی است که او کارگردانی کرده است.

بلا تار در سال ۱۹۵۵ در شهر پچ مجارستان متولد شد.

او در سال ۱۹۹۴ به خاطر فیلم هفت ساعته و سیاه و سفید «تانگوی شیطان» که درباره فروپاشی کمونیسم در اروپای شرقی بود، به شهرت بین‌المللی دست یافت. این فیلم بر اساس رمانی به همین نام نوشته لاسلو کراسناهورکایی، نویسنده مجارستانی که سال گذشته برنده جایزه نوبل ادبیات شد، ساخته شد.

همچنین اسب تورین دیگر فیلم معروف این کارگردان اروپایی است. اسب تورین نخستین بار در شصت و یکمین جشنوارهٔ بین‌المللی فیلم برلین به نمایش درآمد و جایزه هیات داوران و خرس نقره‌ای برای بهترین کارگردان را دریافت کرد. اسب تورین که زندگی روزمرهٔ صاحب اسب و دخترش را شرح می‌دهد، در واقع یادآور شلاق خوردن اسبی در شهر تورین است که باعث فروپاشی ذهنی فردریش نیچه فیلسوف آلمانی شد.

پس از اکران فیلم اسب تورین، تار بازنشستگی خود را اعلام کرد و زندگی خود را در سارایوو ادامه داد. او همچنین مدرسه معروف جایی که مدرسه بین‌المللی فیلم film.factory را تأسیس کرد.

آکادمی فیلم اروپا در واکنش به خبر درگذشت بلا تار اعلام کرد: «آکادمی فیلم اروپا در سوگ کارگردانی برجسته و شخصیتی است که با صدای سیاسی قدرتمندی داشت. او نه تنها عمیقاً مورد احترام همکارانش است، بلکه توسط مخاطبان در سراسر جهان نیز مورد تجلیل قرار می‌گیرد.»