شیعه اگر تا امروز زنده است، از برکت خون امام شهیدش در کربلا بوده و به تعبیر امام(ره) محرم و صفر او است که اسلام را زنده نگه داشته است. این خون‌خواهی و انتقام‌های بعدی حتی این اثر را داشت که خلفای بعدی جسارت قتل ائمه(ع) شیعه را از دست بدهند و از روش‌های مخفیانه‌ای استفاده کنند تا از انتقام مختارهای زمان در امان باشند.

از ابتدای انقلاب اسلامی مردم ایران نیز خون شهدای ما بود که جان می‌داد به انقلاب و به بیان امام راحل، ملت را زنده‌تر می‌کرد و به تکاپو وامی‌داشت. امروز هم جریان زندگی در رگ‌های انقلاب اسلامی از همین خون‌های پاکی است که توسط شقی‌ترین افراد و رژیم‌های ناپاک جاری شده و نباید اجازه داد به سردی گراید.

رهبر معظم انقلاب در نخستین پیامشان این اطمینان را دادند که انتقام خون رهبر شهید انقلاب و سایر شهدای جنگ گرفته خواهد شد: «این اطمینان را به همگان می‌دهم که ما از انتقام خون شهدای شما صرف‌نظر نخواهیم کرد. انتقامی که در نظر داریم، فقط مربوط به شهادت رهبر عظیم‌الشأن انقلاب نیست؛ بلکه هر عضوی از ملت که توسط دشمن شهید می‌شود، خود موضوع مستقلی برای پرونده انتقام است». ایشان در پیام اربعین امام شهید نیز یادآوری کردند که خون‌بهای شهیدان این جنگ را فراموش نمی‌کنیم و از مردم نیز خواستند عزم انتقام و خون‌خواهی امام شهید را زنده نگه ‌دارند: «ملت عزیز اگرچه با پایان گرفتن مدت عزای رسمی شهادت رهبر عظیم‌الشأن خود، جامه عزا را از تن بیرون می‌آورد، اما عزم قاطع بر انتقام خون پاک ایشان و همه شهدای جنگ تحمیلی دوم و سوم را در روح و قلب خود زنده نگه‌ می‌دارد و پیوسته مترصد تحقق آن خواهد بود». گرچه فضاهای سرد سیاسی ناگزیرند شرط و شروطی را روی کاغذ آورند و حقوق مردم و مصالح ملی را از مجاری خشک دیپلماتیک پیگیری کنند، اما گرمای خون امام شهید چیزی نیست که در دماسنج‌های دنیایی به شماره آید و چنین خونی را بتوان قیمتی گذاشت.

فارغ از مناسبات سیاسی و نتایجش، مردمی که در نظام امت و امامت نفس کشیده‌اند و عهد خون با امامشان بسته‌اند، خون‌خواهی امام شهید را بخشی از عهد خود می‌دانند. این همان چیزی‌ است که به نقطه کانونی اتحاد ملی ایرانیان تبدیل شده و ارزشش به بیان رهبر شهید انقلاب، کمتر از خود شهادت نیست.

با اینکه ۸۲ روز است که امام شهیدمان آرام گرفته، خون پاکش همچنان در رگ‌های مردم می‌جوشد و خیابان‌ها را به خروش درمی‌آورد. پیکرش همچنان بر زمین است، اما مردم ما این شب‌ها در خیابان‌ها پرچم خون‌خواهی رهبر شهیدشان را بر دوش می‌کشند و برای تشییعش آماده می‌شوند.

حالا برافراشتن مداوم پرچم «یا لثارات الامام» و تلاش برای این انتقام مقدس است که می‌تواند دشمن را از کرده خود پشیمان کند تا تضمینی واقعی باشد بر امنیت رهبران نظام.