بهگزارش قدس آنلاین، گرچه کشور ما هنوز در میانه جنگ است و چشمانداز صلح و آتشبس همچنان در هالهای از ابهام قرار دارد، اما آنچه قابل تردید نیست، ارتقای سرمایه اجتماعی در جریان جنگ اخیر است که ضمن تحکیم ساخت درونی کشور، ایران اسلامی را وارد دوره جدیدی خواهد کرد.
تصویر ایران پساجنگ، در کشاکش آتش و آتشبس و در میانه میدان و خیابان ساخته میشود و بیشترین سهم از ترسیم این چشمانداز را مجلس شورای اسلامی به نمایندگی از مردم برعهده دارد. موضوعی که در پیام رهبر معظم انقلاب به مناسبت سالروز افتتاح مجلس شورای اسلامی و آغاز سومین سال فعالیت مجلس دوازدهم مورد توجه قرار گرفت.
این پیام گرچه با تکریم مجلس و تشکر از نمایندگانش آغاز میشود، اما مطالبات صریح و «وظیفهای بسیار سنگین» را مطرح میکند؛ دعوت به جبران فاصله مجلس پیشاجنگ با مردم مبعوث پساجنگ برای ترسیم چشمانداز ایران جدید.
مجلسی که عصاره ملت پیشاجنگ است، حالا باید خود را با «تراز ملت مبعوثشده» تنظیم کند تا بتواند همچنان عصاره فضائل ملت ارتقایافتهای را نمایندگی کند که عیارشان را حتی در قامت رهبری به ظهور رساندهاند و «تاریخ را به سمت صحیح خود هدایت» کردهاند.
اما مجلسی که مهمترین نماد اعمال اراده مردم است، طی این مدت تقریباً تعطیل بوده و نتوانسته ظرفیتهایش را مطابق شرایط کنونی بهروز کند تا مجلس احیاشده بتواند بهمنزله اکمال این بعثت در جمهوری اسلامی باشد.
مردمی که در غیاب وکلایشان ارادهشان را مستقیماً در خیابانها حاکم کردهاند، حالا منتظر تلاش مضاعف و ابتکار عمل نمایندگانشان هستند تا امتداد حکمرانی خیابان را در ریلگذاری آینده ایران و ساختار رسمی کشور ببینند.
مجلسی که بتواند وظایف ذاتیاش را با ابزارهای قانونی و نظارتی برای «گرهگشایی از دغدغههای مردم» و بهویژه «مسائل اقتصادی و معیشتی» به انجام برساند و علاوه بر آن «وظایف خطیر در برهه حساس فعلی» را نیز تشخیص دهد و از «فسادستیزی همهجانبه» تا «دیپلماسی پارلمانی» و «اعلام مواضع شفاف و مقتدرانه در برابر زیادهخواهیهای مستکبران» را در دستور کار قرار دهد.
ارتقای تراز مجلس اگر به درستی انجام شود، به مثابه ارتقای حکمرانی و بهروزرسانی ساختار سیاسی ایران پساجنگ خواهد بود؛ چراکه مجلس است که میتواند «قانونگذاری و نظارت را در مسیر ریلگذاری آینده ایران اسلامی تسریع و تعمیق» کند و مهمترین وظیفهاش ترسیم «نقشه راه حرکت دولت و سایر بخشها در شرایط کنونی و دوران پساجنگ» است.
چنین تصویری است که میتواند «نشانههای واقعی امید، مسیر باثبات و چشمانداز روشن از آینده» را پیش روی مردم بگذارد و این تصویر باید در مواضع و مصوبات نیز ظهور و بروز داشته باشد. تصویری که با «توجه هوشمندانه و انقلابی به موقعیت تازه ایران در منطقه و جهان» ساخته میشود.
اما فهم مأموریت مجلس و سایر ارکان کشور در ایران پساجنگ، در گرو فهم تراز ملت مبعوثشده و فهم محورهای اتفاق این مردم است. چون حتی مراد از وحدت نیز چیزی جز همان وحدت و انسجام ملت مبعوث، نخواهد بود.
بر همین اساس است که رهبر معظم انقلاب، بهخصوص نخبگان فکری و سیاسی را به رعایت نعمت عظیم وحدت مردم بعثتیافته سفارش میکنند و تکتک جانفدایان اسلام و ایران را به پاسداری از «وحدت صفوف منسجم و بههم پیوسته ملت» فرامیخوانند.
اما عجیبترین نوع مواجهه با پیام وحدت رهبر معظم انقلاب این است که طرفهای مختلف از آن چماقی درست کنند برای کوبیدن سایرین و همین سخنان دستمایه اختلاف و تفرقه بیشتر شود!
گرچه وجود اختلافات در ذات یک جامعه پویا امری طبیعی است، اما رهبر انقلاب نسبت به تبدیل این «اختلافات غیرموجه و حتی موجه» به «تنازع و تفرقه» انذار میدهند و باز هم دعوت میکنند همه جانفدایان در حرف و عمل «مظهر انسجام و یکپارچگی ملت باشند».
خبرنگار: محمد ولایی
نظر شما