تیم ملی فرانسه وارد تالار افتخارات بزرگان فوتبال شده است. سومین حضور پیاپی در مرحله نیمه‌ نهایی بزرگ‌ترین تورنمنت فوتبال جهان، آن‌ها را هم‌تراز برزیل و تنها یک گام پایین‌تر از آلمان قرار می‌دهد. تیم ملی برزیل دو بار در سه جام جهانی متوالی به مرحله ماقبل فینال رسید (۱۹۷۰، ۱۹۷۴ و ۱۹۷۸ و همچنین ۱۹۹۴، ۱۹۹۸ و ۲۰۰۲) و سه بار نیز عنوان قهرمانی را کسب کرد (۱۹۷۰، ۱۹۹۴ و ۲۰۰۲).
تیم ملی آلمان به چهار نیمه‌نهایی متوالی جام جهانی رسید. جام‌های جهانی ۲۰۰۲، ۲۰۰۶، ۲۰۱۰ و ۲۰۱۴، این افسانه را تثبیت کرد که می‌گفت: «فوتبال ورزشی است که ۱۱ نفر در مقابل ۱۱ نفر بازی می‌کنند و آلمان همیشه برنده است». آن‌ها در دو مقطع، تنها به سه نیمه‌نهایی پیاپی رسیدند: از ۱۹۶۶ تا ۱۹۷۴ و از ۱۹۸۲ تا ۱۹۹۰. این تیم‌ها با بازیکنانی مانند کان، کلوزه یا بالاک به یاد آورده می‌شوند که قادر بودند یک تیم قهرمان بسازند، همان‌طور که آلمان در سال‌های ۱۹۷۴، ۱۹۹۰ و ۲۰۱۴ این کار را انجام داد.
اکنون، فرانسه به رهبری امباپه و دشان به این موفقیت دست یافته است. دشان، مربی مسئول این دستاورد، ذهنیت برنده‌ای را در تیم خود القا کرده که کمتر کسی از آن برخوردار است و آن‌ها مانند تیم ملی آلمان گذشته در یادها خواهند ماند، به خاطر فوتبالی که حریفان را با سبک بازی فیزیکی و قدرتمند خود تحت سلطه می‌گرفتند و با صرف حضورشان، ترس را در دل رقبا می‌انداختند.
برزیل مسلط آن دوران که بسیار با تیم فعلی متفاوت است، ذوقی برای دراماتیک بودن و لمسی متمایز داشت که هر مسابقه را به جشنواره‌ای از فوتبال و شادی تبدیل می‌کرد.
به جز جام جهانی آمریکا که پریرا روی نیمکت بود و سبکی سرسختانه را انتخاب کرد که در آن خط میانی بیش از آنکه بر تکنیک متکی باشد، بر قدرت استوار بود. آن جام جهانی روماریو بود، اما جام جهانی دونگا و ماریو سیلوا هم به حساب می‌آمد.
تیم ملی فعلی فرانسه تکامل یافته، ترکیب این تیم از زمان قهرمانی در سال ۲۰۱۸ تغییر کرده است. درواقع، از آن تیم تنها لوکاس هرناندز، عثمان دمبله و البته کیلیان امباپه باقی مانده‌اند.
بازیکنانی که تأثیر خود را گذاشتند، مانند پل پوگبا، آنتوان گریزمان، رافائل واران، اولیویه ژیرو و مارکو رابیو، آمدند و رفتند و هر کدام لحظات خاص خود را داشتند. اما اگر بازیکنی وجود داشته باشد که تجسم کمال این سبک فرانسوی باشد که در حال تاریخ‌سازی است، آن بازیکن امباپه است.
بهترین فرم این بازیکن رئال مادرید همیشه در تیم ملی بوده است.
درست است که در سال ۲۰۱۸، او پوگبا و گریزمان تماشایی را به عنوان ستوان‌های وفادار خود داشت اما همیشه می‌دانست چگونه تأثیر خود را بگذارد، همان‌طور که در سال ۲۰۲۲ انجام داد و آرژانتین با حضور لیونل مسی را تا آخرین حد توانش تحت فشار قرار داد. اکنون او دوباره هدایت تیمی را بر عهده دارد که با ثبت رکورد سه نیمه‌نهایی متوالی، همه را تحت تأثیر قرار داده است.

دشان نابغه

دشان از سال ۲۰۱۲ هدایت فرانسه را بر عهده دارد و چهار دوره جام جهانی (۲۰۱۴، ۲۰۱۸، ۲۰۲۲ و ۲۰۲۶) را تجربه کرده است. او در سال ۲۰۱۴ با پنج بازی تا یک‌چهارم نهایی پیش رفت، در سال ۲۰۱۸ با هفت بازی به مقام قهرمانی رسید و در سال ۲۰۲۲ نیز با هفت بازی دیگر نایب‌قهرمان جهان شد.
او در جام جهانی ۲۰۲۶ به دلیل فوت مادرش، دیدار مقابل نروژ در مرحله گروهی را از دست داد و از مرحله حذفی و بازی با سوئد دوباره روی نیمکت نشست، به همین دلیل در مرحله نیمه‌نهایی به بیست‌وپنجمین بازی خود می‌رسد.
دشان پیش از این رکورد ۱۶ پیروزی هلموت شون در ادوار جام جهانی را هم شکسته است.
در حال حاضر هلموت شون و دیدیه دشان با ۲۵ بازی در صدر جدول بیشترین حضور مربیان در تاریخ جام جهانی قرار دارند و پس از آن‌ها کارلوس آلبرتو پریرا با ۲۳ بازی و لوئیز فلیپه اسکولاری با ۲۱ بازی در رتبه‌های بعدی هستند.
براساس گزارش‌ها، دشان پس از پایان این تورنمنت از سمت خود کناره‌گیری خواهد کرد و زین‌الدین زیدان، اسطوره فوتبال فرانسه، با توافقی شفاهی هدایت این تیم را برای کلید زدن پروژه بعدی بر عهده می‌گیرد.