به گزارش قدس، احمد صفرزاده اظهار کرد: ظرفیت برد زیستگاه آهوان میاندشت برای جمعیت این گونه تکمیل شده و این منطقه در طول تاریخ حفاظت خود، هیچگاه جمعیتی فراتر از شمار کنونی آهوها را تجربه نکرده است.
وی افزود: افزایش جمعیت آهو به معنای کاهش حساسیت در حفاظت از این گونه نیست، زیرا آهو یکی از طعمههای اصلی یوز آسیایی به شمار میرود و حفظ جمعیت پایدار آن، نقش مهمی در پایداری جمعیت یوزها در منطقه دارد.
مدیر حفاظت محیط زیست جاجرم با اشاره به دغدغههای موجود برای صیانت از آهوهای میاندشت گفت: مراتع فقیر و کمعلوفه این منطقه پاسخگوی نیاز جمعیت کنونی حیاتوحش نیست و همین موضوع احتمال حضور آهوها در مزارع و باغهای اطراف را افزایش داده است.
وی تاکید کرد: برنامههای حفاظتی برای صیانت از آهو و زیستگاه آن با جدیت ادامه دارد تا شرایط مناسب برای بقای یوز آسیایی نیز حفظ شود.
صفرزاده درباره تفاوت توان اکولوژیک میاندشت با پارک ملی گلستان گفت: اگرچه وسعت پناهگاه حیاتوحش میاندشت در جاجرم تقریبا نزدیک به وسعت پارک ملی گلستان است، اما شرایط جغرافیایی این دو منطقه متفاوت است.
وی افزود: میاندشت منطقهای دشتی و کویری با پوشش گیاهی محدود است و توان اکولوژیک این زیستگاه برای پشتیبانی از جمعیت کنونی آهو محدودیتهایی دارد؛ در حالی که پارک ملی گلستان از نظر منابع آب و پوشش گیاهی شرایط متفاوتی دارد.
مدیر حفاظت محیط زیست جاجرم ادامه داد: در میاندشت حضور دامداران، گلههای دام و سگهای گله از مهمترین چالشهای حفاظتی به شمار میرود و مدیریت این تعارضها برای حفاظت از یوز آسیایی اهمیت زیادی دارد.
وی تقویت پوشش گیاهی را یکی از مهمترین راهکارهای مدیریت این زیستگاه دانست و گفت: بارندگیهای امسال وضعیت مراتع را نسبت به سالهای گذشته بهبود داده است، اما تولید علوفه طبیعی همچنان پاسخگوی نیاز جمعیت فعلی آهوها نیست و باید برای افزایش توان تولیدی مراتع برنامهریزی شود.
صفرزاده اظهار کرد: حضور دام و سگهای گله همچنان از عوامل مهم تهدیدکننده یوز آسیایی است و به همین دلیل طی سالهای اخیر خرید حقوق عرفی دامداران برای خروج دام از منطقه در دستور کار قرار گرفته است.
نظر شما