پیامبر اکرم (ص) فرمودند:

إنّه لَیَأتِیَ العَبدُ یَومَ القِیامَةِ و قد سَرَّتهُ حَسَناتُهُ، فَیَجِیءُ الرجُلُ فیقولُ: یا ربِّ ظَلَمَنی هَذا، فَیُؤخَذُ مِن حَسَناتِهِ فَیُجعَلُ فی حَسَناتِ الذی سَألَهُ، فما یَزالُ کذلکَ حتّی ما یَبقی لَهُ حَسَنةٌ، فإذا جاءَ مَن یَسألُهُ نَظَرَ إلی سَیِّئاتِهِ فَجُعِلَت مَع سیّئاتِ الرَّجُلِ، فلا یَزالُ یُستَوفی مِنهُ حتّی یَدخُلَ النارَ.

روز قیامت بنده خوشحال از حسنات خود وارد محشر می‌شود. مردی می‌آید و می‌گوید: پروردگارا ! این مرد به من ظلم کرده است. پس، از حسنات او برداشته و در حسنات آن مرد داد خواه گذاشته می‌شود. به همین ترتیب افرادی که در حق آنها ستم کرده است می‌آیند تا جایی که حتی یک حسنه برای او باقی نمی‌ماند. از آن پس اگر کسی بیاید و حق خود را از او بخواهد از گناهان آن مرد برداشته و به گناهان او افزوده می‌شود. بدین سان همچنان داد مردم از او گرفته می‌شود، تا آن که به آتش درآید.

روضة الواعظین: ص٥١٢ .