آنچه با کمی تدقیق، امروز در اردوی پرسپولیس دیده می‌شود صرفاً کاهش میانگین سنی تیم نیست، بلکه آغاز پروژه‌ای غامض برای تغییر نسل و بازتعریف هویت فنی سرخ‌پوشان است. ارتشی که تا فصل گذشته بخش قابل توجهی از ستون فقرات خود را بر پایه توپچی‌های باتجربه بنا کرده بود، اکنون با تصمیم و تعمیم مهدی تارتار در مسیر استفاده از نیروهای جوان قرار گرفته است.کنار رفتن و به تعطیلات فرستادن بازیکنانی چون امید عالیشاه، مرتضی پورعلی‌گنجی، میلاد سرلک و وحید امیری تنها جابه‌جایی نفرات نیست، این تصمیم می‌تواند نشانه تغییر در فلسفه فنی تیم باشد. فوتبال امروز بیش و پیش از هر زمان دیگر به شدت به دوندگی، پرس مداوم، انتقال سریع از دفاع به حمله و بازی با ریتم بالا وابسته است. مؤلفه‌هایی که معمولاً با حضور بازیکنان برناتر،پایاتر و پایدارتر اجرا می‌شوند.در مقابل‌ تفنگ‌دارانی چون دانیال ایری، پوریا لطیفی‌فر، کسری طاهری، پویا اسدی و... این فرصت را یافته‌اند تا در کنار سایر جوانان، پروژه تغییر نسل را از مرحله شعار به اجرا برسانند. البته اعتماد به استعدادهای جوان زمانی موفق خواهد بود که در کنار آن، ساختار تاکتیکی منسجم و مدیریت صحیح فشار مسابقات نیز وجود داشته باشد.پرسپولیس پیش از این نیز تجربه یک تحول بزرگ را در دوران برانکو ایوانکوویچ پشت سر گذاشت. تیمی که با ایجاد ثبات فنی، انضباط تاکتیکی و اعتماد به ترکیبی متوازن از جوانی و تجربه، سال‌ها بر فوتبال ایران سلطه داشت. اکنون تارتار با چالش و کشمکشی مشابه روبه‌رو است. جنگ و جدلی متفاوت، چراکه انتظارات هواداران، فشردگی مسابقات و الزام به بازگشت به رقابت‌های آسیایی پس از دو فصل ناکامی، حاشیه خطا را به حداقل رسانده است.اردوی ارزروم نقطه آغاز این پروژه است. بی‌شک هماهنگی خطوط، شکل‌گیری ارتباطات تاکتیکی، افزایش آمادگی بدنی و تثبیت الگوی بازی عواملی هستند که موفقیت یا شکست این مسیر را تعیین خواهند کرد. صد البته جوان بودن به‌تنهایی مزیت محسوب نمی‌گردد و اگر این انرژی در قالب یک سیستم منظم قرار نگیرد تجربه از دست‌رفته به نقطه ضعف تیم تبدیل خواهد شد.پرسپولیس ۱۴۰۵ شاید جوان‌تر از سال‌های گذشته باشد، اما موفقیت این تیم نه با سجل و شناسنامه بازیکنان،که با کیفیت اجرای برنامه‌های تاکتیکی، انسجام تیمی و توانایی کادر فنی در مدیریت فرایند تغییر نسل سنجیده خواهد شد. به حتم پایان فصل معلوم خواهد شد آیا مهدی تارتار در خلوت و جلوت توانسته این گذار دشوار را به یک تحول پایدار تبدیل کند یا پروژه جوان‌سازی، تنها به کاهش میانگین سنی تیم محدود مانده است؟