محسن یوسفی در یادداشتی درباره بحث‌های مطرح‌شده پیرامون ضرورت کنترل سینمای زیرزمینی، با طرح این پرسش که چرا چنین جریانی در سینمای ایران شکل گرفته و گسترش یافته است، نوشت که به جای تلاش برای کنترل آن، باید ریشه‌های پیدایش این نوع سینما را مورد توجه قرار داد.

وی سینمای زیرزمینی را بخشی مهم از سینمای امروز ایران دانست و اظهار کرد که این جریان در واکنش به سال‌ها محدودیت، توقیف و سانسور شکل گرفته است.

رئیس کانون کارگردانان خانه سینما افزود: سینمای زیرزمینی صدای بخشی از نسل جوانی است که دیگر پروانه ساخت، پروانه نمایش و محدودیت‌های ناشی از سانسور را جدی نمی‌گیرد. به گفته او، حتی اگر نقدهایی نسبت به این نوع سینما وجود داشته باشد، ابتدا باید ماهیت آن را شناخت؛ چراکه سینمای زیرزمینی اساساً جریانی ضدنظارت و کنترل‌ناپذیر است.

یوسفی در بخش دیگری از یادداشت خود به وضعیت معیشتی اهالی سینما اشاره کرد و گفت بحران اقتصادی و بیکاری، بخش قابل‌توجهی از فعالان این حوزه را تحت فشار قرار داده است. او معتقد است در شرایطی که سینماگران مستقل و بخش خصوصی با مشکلات مختلف دست‌وپنجه نرم می‌کنند، امکانات عمومی و مجوزهای سینمایی همچنان بیشتر در اختیار گروهی خاص قرار دارد.

وی با اشاره به این شرایط، خواستار بازنگری در روند صدور پروانه ساخت شد و ابراز امیدواری کرد برای حذف این مجوز یا دست‌کم تسهیل شرایط آن تصمیمی اتخاذ شود تا فیلمسازانی که همچنان تمایل دارند در چارچوب رسمی فعالیت کنند، امکان بیشتری برای کار داشته باشند.

رئیس کانون کارگردانان خانه سینما همچنین از تلاش‌های صنفی برای تغییر سازوکار نظارت بر تولیدات سینمایی خبر داد و گفت هیأت‌رئیسه خانه سینما و شماری از صنوف سینمایی طی یک سال گذشته، با وجود فشارها و حواشی موجود، موضوع برچیده شدن شورای پروانه ساخت را دنبال کرده‌اند.

به گفته یوسفی، تغییر شرایط سینما و ناکارآمدی بخشی از قوانین نظارتی، ضرورت بازنگری در این ساختار را بیش از گذشته مطرح کرده است؛ اقدامی که می‌تواند دست‌کم شرایط تولید فیلم را برای سینماگران تسهیل کند.

او در پایان با انتقاد از تلاش برای گسترش نظارت به سینمای مستقل و زیرزمینی، این وضعیت را قابل تأمل دانست و نوشت که در شرایطی که برخی فعالان سینما با اصل نظارت اجباری بر تولیدات رسمی نیز موافق نیستند، تلاش برای کنترل سینمای زیرزمینی و مستقل بیش از پیش محل پرسش است.