امیرالمؤمنین علی(ع) در خطبه ۱۰۹ نهج‌البلاغه، در وصف کسانی که دل به دنیا بسته‌اند، تصویری تکان‌دهنده ارائه می‌دهد: شهوت‌ها عقل آنان را از هم شکافته و دنیا قلبشان را میرانده است. نتیجه این فروپاشی درونی آن است که نه بازدارنده‌ای از جانب خدا آنان را از گناه بازمی‌دارد و نه اندرزی در وجودشان اثر می‌گذارد. این سخن، هشداری است برای همه کسانی که در گرداب خواسته‌ها، عقل و دل خود را از دست می‌دهند و در برابر ندای حق، کر و کور می‌شوند.

امام علی علیه‌السلام ـ در صفت اهل دنیا می‌فرماید:
ـ فی صِفَةِ أهلِ الدُّنیا ـ: قَد خَرَقَتِ الشَّهَواتُ عَقلَهُ، و أماتَتِ الدُّنیا قَلبَهُ... لا یَنزَجِرُ مِن اللّهِ بزاجِرٍ و لا یَتَّعِظُ مِنهُ بواعِظٍ.

ـ در وصف دنیا پرست فرمود : شهوت‌ها عقل او را متلاشی کرده و دنیا دلش را میرانده است.... نه نهی و بازداشت‌های خدا او را باز می‌دارد و نه اندرزهایش او را سود می‌دهد.

نهج البلاغة : الخطبة ١٠٩.