حدیث شریف ثقلین بر جداییناپذیری قرآن کریم و اهلبیت عصمت و طهارت(ع) تا ورود بر حوض کوثر تصریح دارد. با این حال، آسیبشناسی تاریخی نشان میدهد که فهم نادرست از این پیوند، گاه به مهجوریت یکی از این دو ثقل انجامیده است. آیتالله بهجت(ره) با اشاره به کلام آیتالله حائری، بر این حقیقت تأکید میورزند که تضییع هر یک، در عمل به معنای نادیده گرفتن دیگری است.
آیت الله بهجت(ره): مرحوم آقا شیخ عبدالکریم حائری فرموده است: (عامّه(سُنی ها)، عترت را کنار گذاشتهاند و خاصه(شیعهها)، قرآن را)
البته معنای این سخن این است که هر دو طایفه، هر دو را کنار گذاشتهاند، زیرا قرآن و عترت، با هم متلازماند. به عقیده بنده، اگر کسی یکی را ضایع کند، دیگری را هم ضایع کرده است، زیرا این دو با هم هوهویّت و اتحاد دارند.
منبع: زمزم عرفان، ص۲۶




نظر شما