جعفر پورکبگانی عضو کمیسیون اصل نودم قانون اساسی مجلس شورای اسلامی با اشاره به آسیب بیش از ۱۰۰ همتی شرکت‌های دانش‌بنیان در جنگ تحمیلی اخیر و عدم پاسخ‌گویی مناسب از سوی دولتمردان در حمایت از این بخش کلیدی و راهبردی اقتصاد به قدس گفت: با توجه به اینکه شرکت‌های دانش‌بنیان هایتک در جنگ تحمیلی اخیر حدود ۱۰۰ همت خسارت دیده‌اند، لازم است دولت و بانک مرکزی حداقل به پیش‌بینی حدود ۵۰ همت برای کمک به آنها بپردازد و در مراحل مختلف این مبلغ به شرکت‌های دانش‌بنیان تزریق شود. این شرکت‌ها موتور محرکه نوآوری و تولید ارزش در کشور هستند و آسیب به آنها به معنای آسیب به آینده اقتصاد ملی است.
این نماینده مجلس با اشاره به اینکه دولت باید حداقل ۵۰ همت منابع بانکی برای بازسازی شرکت‌های دانش‌بنیان آسیب‌دیده از جنگ منابع تخصیص دهد؛ خاطرنشان کرد: حمایت از دانش‌بنیان‌ها نباید تنها در حد شعار باقی بماند، بلکه باید در قالب بسته‌های اعتباری مشخص و تسهیلات کم‌بهره عملیاتی شود تا شرکت‌ها بتوانند به فعالیت خود ادامه دهند و مانع از توقف نوآوری در کشور شوند.
وی ادامه داد: در شرایط فعلی که با جنگ اقتصادی مواجه هستیم، دولت باید با درک حساسیت وضعیت، سیاست‌های خود را به گونه‌ای تنظیم کند که هم بازسازی بنگاه‌های خرد آسیب‌دیده در جنگ اخیر سریعا انجام شود و هم منابع به سمت بخش‌های مولد هدایت شود. تجربه سال‌های گذشته نشان داده است که بی‌توجهی به اولویت‌ها، عدم هدایت اعتبارات بانکی و عدم نظارت دقیق بر تخصیص منابع، می‌تواند به تشدید بحران و هدررفت منابع بانکی منجر شود.
این نماینده مجلس تأکید کرد: دولت باید منابع بانکی برای حمایت از آغاز بازسازی شرکت‌های دانش‌بنیان آسیب‌دیده از جنگ تخصیص دهد تا این تولیدکنندگان محصولات فناور، راهبردی و غیرقابل‌جایگزین بتوانند توان تولید خود را بازیابی کنند و اشتغال نخبگان این بخش نیز دوباره احیا شود.
این شرکت‌ها به دلیل ماهیت دانش‌محور فعالیت خود، بخش مهمی از سرمایه‌شان را در دانش فنی، نیروی انسانی متخصص و فناوری‌های توسعه‌یافته قرار داده‌اند و ممکن است برخلاف بنگاه‌های سنتی، دارایی‌های فیزیکی و وثایق کافی برای دریافت تسهیلات سنگین بانکی در اختیار نداشته باشند. از همین رو، استفاده از سازوکارهای عادی تأمین مالی نمی‌تواند به‌تنهایی پاسخگوی نیاز فوری آنها برای بازگشت به چرخه تولید باشد.
اهمیت تخصیص منابع مستقل زمانی بیشتر مشخص می‌شود که نقش این شرکت‌ها در تولید کالاهای راهبردی و غیرقابل‌جایگزین مورد توجه قرار گیرد. بخشی از شرکت‌های دانش‌بنیان کشور محصولاتی را تولید می‌کنند که برای نخستین بار در داخل کشور ساخته شده‌اند یا جایگزین داخلی آماده‌ای برای آنها وجود ندارد. توقف فعالیت این مجموعه‌ها می‌تواند علاوه بر کاهش تولید داخلی، زنجیره تأمین صنایع دیگر را نیز با اختلال مواجه کند و نیاز کشور به واردات تجهیزات، قطعات و فناوری‌های تخصصی را افزایش دهد.
از سوی دیگر، بازسازی شرکت‌های دانش‌بنیان ارتباط مستقیمی با حفظ اشتغال نخبگان و جلوگیری از هدررفت سرمایه انسانی کشور دارد. توسعه فناوری‌های پیشرفته به سال‌ها تحقیق، آموزش و تجربه تخصصی نیاز دارد و نیروی انسانی فعال در این شرکت‌ها به‌سادگی قابل جایگزینی نیست.اگر بنگاه‌های آسیب‌دیده به دلیل کمبود منابع مالی برای مدت طولانی از چرخه تولید خارج بمانند، احتمال از دست رفتن نیروهای متخصص، پراکندگی تیم‌های تحقیق و توسعه و توقف پروژه‌های فناورانه افزایش می‌یابد.
نظر شما