اصول طلایی آموزش غیرمستقیم پوشش دینی به فرزندان

دوران کودکی فصل بازی، تکاپو، رهایی و تماشای رفتار هم‌سالان در محیط‌های عمومی مانند بوستان و اماکن زیارتی است. اگر حجاب به مانعی برای تحرک طبیعی کودک بدل گردد، ناخودآگاه پیامی منفی در ذهن او نسبت به این ارزش شکل می‌گیرد. در ادامه، شش راهکار کاربردی این کارشناس برجسته تربیتی برای مدیریت منطقی پوشش دختران خردسال ارائه شده است.

پرسش:

دختر هشت ساله‌ای دارم که از دوسالگی به او یاد دادیم هرجا که می‌رویم چادر سر کند.

اما به تازگی وقتی به پارک یا امامزاده‌ای می‌رویم اصرار می‌کند چادرش را در بیاورد. آیا این کار درست است یا زود است؟

پاسخ استاد تراشیون به این سؤال؛

معمولا سنین شش یا هفت سالگی برای آموزش چادر سرکردن سن خوبی است. البته منظور آموزش رسمی و مستقیم نیست. بلکه بصورت غیرمستقیم این موارد باید انتقال داده شود.

گاهی اوقات ممکن است فرزند ما در این سن که نزدیک #بلوغ او نیز هست، علاقه‌ای به سر کردن چادر از خودش نشان ندهد و چند دلیل ممکن است وجود داشته باشد.

ممکن است فرزند در محیط‌هایی قرار می‌گیرد که می‌بیند بچه‌هایی که چادر ندارند آزادانه‌تر بازی می‌کنند یا حتی در محیط‌هایی مثل امامزاده - که اشاره کردند - ممکن است ببینید هم سن و سالانش تقیدی به چادر سر کردن ندارند بخصوص که فرزند در این گروه سنی خیلی به هم‌سالان خود نگاه می‌کند.

یک علت پنهان هم ممکن است وجود داشته باشد و آن هم وجود سخت‌گیری‌هایی است که برای چادر سرکردن بچه‌ها از خود نشان دادیم.

حضور گروه‌های هم‌سالی که آنها هم چادر سر می‌کنند می‌تواند به حل این مسئله کمک کند.

حتی در پارک وقتی در حال انتخاب محلی برای نشستن هستیم به این موضوع دقت کنیم که در کنار خانواده‌ای بنشینیم که از لحاظ فرهنگی مثل ما باشند.

مثلا: شبی را برای تفریح یا زیارت انتخاب کنیم که شب جمعه است یا زیارت مخصوصه است و در خانواده‌ای باشیم که محجبه هستند تا ارتباطی بین فرزندمان با فرزند آنها ایجاد شود.

باید به این موضوع دقت کنیم که وقتی بچه چادر سر می‌کند ناخواسته یک‌سری محدودیت‌هایی برای او ایجاد می‌شود. باید این محدودیت‌ها را به حداقل برسانیم.

مثلا: بچه میخواهد در پارک بازی کند، باید چادرش به گونه‌ای باشد که خیلی مانع فعالیت او نشود.

گاهی هم ما توصیه‌هایی در مورد چادر به بچه‌ها می‌کنیم.

مثلا: "چادرت خاکی نشود" و این امر منجر به این می‌شود که بچه فکر کند که اگر ''چادر نباشد راحت‌تر است''.

حتی اگر هم چادر خاکی شد ما ساده برخورد کنیم نهایتا آن را می‌شوییم،
ولی رفتاری نکنیم که منجر به زَدگی فرزند نسبت به چادر بشود.

گاهی اوقات نیز وقتی بچه‌ها چادر به سر می‌کنند توقعات ما از آن‌ها بالا می‌رود.

مثلا: "حالا که چادر سرت کردی مراقب باش بدو بدو نکنی!"
یعنی توصیه‌هایمان به بچه‌ را با چادر ارتباط می‌دهیم.

این دوره‌ای است که نباید بچه‌ها زیاد محدود باشند. او را آزاد بگذاریم تا با گروه‌های هم سالش ارتباط بگیرد و به علاقه‌مندی‌اش نسبت به چادر اضافه شود.

منبع: پایگاه حفظ و نشر آثار "استاد تراشیون"