در پی این اقدام مظفرالدین شاه، راه برای بوجود آمدن نخستین سینما های ایران باز گردید و در حدود سال های 1288-89 شمسی اولین سینمای تهران پس از انقلاب مشروطه تحت نام سینمای «فاروس»(تماشا خانه بومر و روسی خان) در خیابان لاله زار تهران گشایش یافت.

فیلم های این سینما در ابتدا صامت(بدون کلام) بود و به اصطلاح مترجمی که زبان انگلیسی را به صورت نیم بند می دانست، وقتی پانویس های فیلم را می دید آن ها را برای تماشاچیان با صدای بلند ترجمه می کرد، البته باید اشاره کرد علاوه بر مترجم، سینما یک دسته موزیک نیز داشت که صحنه های گوناگون فیلم را با به اجرا در آوردن ملودی های گوناگون برای حضار جالب تر می ساختند.

ستاره های فیلم های آن روزگار که اکثرا بسیار محبوبیت داشتند و مردم سینما برو بر زبان می آوردند، عبارت بودند از: هری گری، بوک جونس، کن ماینارد(این هنرپیشه در فیلم های وسترن بازی می کرد و برو بیایی نزد جوانان داشت)، توم میکس، شرلی تمپل، ریشارد تالماج (که اغلب در نقش های خود در هنگام فرار از ساختمان های چند طبقه پایین می پرید) و چارلی چاپلین بودند.

یکی از نکات جالب در نخستین سینماهای ایران بی شک تنقلاتی بود که در هنگام پخش یا پس از اتمام آن فروخته می شد که شامل؛ ماما جیم جیم، خروس قندی، بامیه، تخمه اَنچوچک، گندم شاهدانه، قائوت، آب نبات قیچی، گلاب شکری، نخودچی کشمش، بادام سوخته و مسقطی می شد و معمولا این تنقلات را چه در فواصل پرده های نمایش و چه حین نمایش فیلم، افراد بوفه چی برروی سینی گذاشته و ردیف به ردیف به تماشاچیان عرضه می نمودند!
 

منابع:
1-نجمی، ناصر. تهران در گذر زمان، تهران: گوتنبرگ، 1377.
2-تهامی نژاد، محمد. سینمای ایران. تهران: پژوهشهای فرهنگی، 1380.
3-مراغه ای، زین العابدین. سیاحت نامه ابراهیم بیک، تهران: صدف، 1344.