بنابر آیات قرآن کریم، گروه کفار و معاندین در مقابل اعمالی که در دنیا از آن ها سرزده است، عقوبت می گردند؛ اما جالب است بدانید عذاب این دسته از افراد، تنها اندکی پس از قرار گرفتن در قبر آغاز می شود، چنانچه در روایتی امام صادق (عَلیه السَلام) در این باره فرموده اند: هیچ قبری نیست مگر این که هر روز سه مرتبه می گوید: من خانه ی خاک هستم، من خانه ی بلا و پوسیدن هستم و... و هنگامی که جسد فرد کافری را داخل قبر قرار می دهند زمین قبر به او می گوید: نه خوش آمدی و نه بجا آمدی، سوگند به خدا تو را در آن هنگام که بر روی من راه می رفتی، دشمن داشتم و اکنون که در شکم من قرار گرفتی، دشمنیم به تو بیشتر است و بزودی نشانه دشمنی مرا خواهی دید!

آنگاه قبر، او را فشار می دهد و جسد او را خورد و خاکستر می نماید و او را به همان خاکی که قبلاً بود باز می گرداند و دری از دوزخ به روی او گشوده می شود. او جایگاهش را در دوزخ می نگرد، سپس مردی بسیار زشت، از آن دَر وارد می گردد، او به آن مرد می گوید: «ای بنده خدا تو کیستی؟».

آن مرد، در پاسخ می گوید: اَنَا عَمَلُکَ السَّیِّئُ الَّذِی کُنتَ تَعمِلُهُ، وَ رَایُکَ الخَبِیثُ: من کردار زشت تو هستم که در دنیا انجام می دادی و رأی و اندیشه و افکار ناپاک تو می باشم.

سپس روح او گرفته می شود و در جایگاه خود در دوزخ، نهاده می گردد، آنگاه همواره باد مسمومی از آتش، بر جسد او می وَزد، و او درد و سوزش آن را تا روز قیامت می چشد و خداوند ۹۹ مار بر روح او مسلّط می سازد که او را می گزند، مارهایی که از نوع مارهای روی زمین نمی باشند، که اگر در روی زمین چنان ماری بود و در قطعه ای از زمین می دمید، در آن زمین گیاهی روئیده نمی شد.

نویسنده: مصطفی لعل شاطری

منابع:

۱- فروع کافی، ج ۳: ۲۴۱- ۲۴۲.

۲- عالم برزخ در چند قدمی ما: ۷۹.