به گزارش قدس آنلاین و به نقل از خبرگزاری ایرنا، اردوان امیر اصلانی حقوقدان و تحلیلگر ایرانی- فرانسوی در مقاله ای که با عنوان 'سه دلیل خوب برای امضای توافق هسته ای با ایران' در این پایگاه منتشر شد، نوشت: 'نبود توافق نخست این مساله را در سرزمین های به خاک و خون کشیده شده عراق و سوریه مطرح خواهد کرد که جز ایران چه کشوری خواهد توانست به تاخت و تاز وحشیانه وهابیت تکفیری که هیچ نظر مخالف با هنجارهای اسلام حنبلی رادیکال تاب نمی آورد، پایان دهد؟

'آیا دولت های عربی و در راس آن ها اردن می توانند بدون همکاری ایرانیان و متحدانشان به عنوان نخستین اهداف داعش که انگیزه حیاتی برای مبارزه دارند با خشونت قرون وسطایی مدعی خلافت اسلامی مقابله کنند؟'

وی افزود: استقلال انرژی اروپا در فضای جنگ سرد ناشی از سردی روابط این قاره با روسیه و شرکت گازپروم مساله دوم را مطرح می کند که جز ایران کدام کشور ذخیره گازی کافی را در اختیار دارد تا به اروپا در مورد تامین انرژی اطمینان دهد؟

مقاله نویس با چند پرسش در مورد اقتصاد ایران و شیوه بازگشت آن به نظام مالی بین المللی به عنوان سومین مساله ادامه داد: از منظر اقتصادی فراموش کردن ایران همانند فراموش کردن چین امری ناممکن است.

مذاکرات بر سر مساله هسته ای ایران بخت بالایی را برای حصول نتیجه و نزدیکی طرف غربی به ایران به عنوان قدرت منطقه ای داراست. همین امر سبب شده تا فشارهای زیادی به واشنگتن وارد آید تا به هر قیمت از تحقق این امر جلوگیری شود.

کمتر از دو هفته تا سررسید تاریخ تعیین شده توسط دولت های ایران و آمریکا برای امضای توافقی که خطوط تفاهم سیاسی در مورد مسئله هسته ای را ترسیم کند، زمان باقی است و آخرین تلاش فعالان علیه این توافق اجتناب ناپذیر برای ثبات منطقه و صلح جهانی، صورت گرفته است.

بدین ترتیب جمهوری خواهان کنگره در اقدامی ابتکاری در تاریخ قانون اساسی آمریکا نامه ای سرگشاده را خطاب به ایران منتشر کردند مبنی بر اینکه حتی اگر اوباما توافق را امضا کند، جانشین او در کاخ سفید می تواند آن را با یک چرخش قلم فسخ کند.

این اقدام بی سابقه در هجوم برخی از اعضای کنگره به سیاست خارجی آمریکا، قدرت قانونی رییس جمهوری را در حق امضای توافق های بین المللی به سخره گرفت.

مقام ریاست جمهوری در دوران جرج بوش به موجب قانون از این قدرت اجرایی برخوردار شد اما به نظر می رسد که نفرت از اوباما سبب شده تا جمهوری خواهان به قانون را نادیده بگیرند.

به نظر نمی رسد که سخنرانی اغراق آمیز نخست وزیر اسرائیل در کنگره که به دعوت اکثریت جمهوری خواه صورت گرفت، موفق شده باشد از تمایل واشنگتن به دستیابی به توافق تاریخی با ایران بکاهد، حتی به نظر نمی رسد که این اظهارات اهداف انتخاباتی نتانیاهو را که در مقابله با رقیبش اسحاق هرزوگ، برآورده کرده باشد.

حقیقت آن است که اسرائیلی های زیادی دلیل مداخله نتانیاهو را در سیاست داخلی متحد همیشگیشان درک نمی کنند.

به همین ترتیب بسیاری از آمریکایی ها هم این حمله وحشیانه را به سیاست داخلی، آن هم توسط یک مقام خارجی بر نمی تابند.

آمریکایی ها و حتی اسرائیلی ها کمتر از گذشته فریفته سخنان نتانیاهو می شوند که همواره از خطری رخ نداده سخن می گوید.

در هر صورت، به نظر نمی رسد که رقیب نتانیاهو نگاهی تا این حد بدبینانه به مساله هسته ای ایران داشته باشد؛ هرزوگ (نامزد راست میانه در انتخابات آینده رژیم صهیونیستی) اعلام کرده به دولت اوباما اعتماد دارد.

سعودی ها و متحدان عربشان در خلیج فارس، دیپلماسی نقشه راه را به عنوان تنها ابزار دیپلماتیک زرادخانه هایشان به کار گرفته اند. فریادهای هشدار آنان هم بیهوده است و به نظر نمی رسد که دنیای عرب دل نگران مساله هسته ای ایران باشد.

در حقیقت دنیای عربی- اسلامی با نظاره تهاجم خونین گروهی قاتل متعصب و مدعی حکومت اسلامی (داعش) بیشتر نگران زندگی روزمره و آینده فرزندان خود در خاور میانه گرفتار خون و آتش هستند تا دوام و بقای گنبد طلایی کاخ شیوخ.

خاور میانه، اروپا و آمریکا به واقع همگی به توافق بر سر مساله هسته ای ایران، نیازمند هستند.