در همین حال شاهد افزایش روزافزون تعداد معتادان، کاهش سن اعتیاد و رواج گسترده استفاده از موادمخدر صنعتی هستیم که عامل بسیاری از ناهنجاریهای اجتماعی، طلاقها و جرم و جنایات بوده و هست.
نمیخواهیم اصل مبارزه با قاچاق موادمخدر را زیر سؤال ببریم که بر لزوم تشدید آن اعتقاد راسخ داریم، اما ناگفته پیداست که بسیاری از روشهای مبارزه ما با قاچاق موادمخدر و اعتیاد، به شکست انجامیده و میلیاردها تومان پول بیتالمال در این راه تلف شده است. در این بین اما نقش کلینیکها و انجمنهای غیردولتی در بحث مبارزه با اعتیاد و درمان معتادان را نمیتوان نادیده گرفت و از سوی دیگر به اعتقاد بسیاری از کارشناسان، تولید و توزیع قرصهای بوپرونورفین، یکی از اصلیترین دلایل موفقیت نسبی در مهار اعتیاد بوده هر چند سیاستگذاریهای بدون پشتوانه کارشناسی و ضعف در نظارت بر روش توزیع این دارو، باعث ورود گسترده دلالان و عرضه آن در بیشتر عطاریها و سوپرمارکتها شده است. این در حالی است که با توجه به ویژگی خاص این قرص در ترک اعتیاد- بسیاری معتقدند به معجزه پزشکی شبیه است- باید تسهیلات ویژهای را نیز برای درمان با آن در کلینیکهای مجاز، پیشبینی کرد تا بیماران خالی از دغدغه ثبت مشخصات سجلی، پرداخت هزینههای سنگین، صرف وقت و رفت و آمدهای فراوان، برای ترک اعتیاد خود به این مراکز مراجعه کنند.
بیمارانی که هم اکنون، با مراجعه به نزدیکترین عطاری محل سکونتشان، این قرص را تهیه و براساس راهنمایی فردی که پیش از آنها خوردن قرص را تجربه کرده، ترک اعتیاد با «بوپرونورفین» را آغاز میکنند.
هر چند به خاطر تأثیرات این قرص، اغلب این افراد -بصورت موقت- موفق به ترک بدون درد و دردسر میشوند، اما چون هرگز با پزشک مشورت نکردهاند، در آینده نزدیک دچار مشکلات و حتی بازگشت به اعتیاد میشوند. با توجه به آنچه گفته شد، ضروری است مسؤولان ستاد مبارزه با قاچاق موادمخدر و دانشگاههای علوم پزشکی، تمهیدات و تسهیلات ویژهای برای درمان علمی معتادان و نیز برخورد با عوامل توزیع خارج از شبکه این داروها در نظر بگیرند.




نظر شما