به گزارش جهان به نقل از یورونیوز فارسی، دکتر لوچیا بکای، پژوهشگر دانشگاه عالی سنت آنا ویاله می‌گوید: «انگشت ما یک رشته گیرنده‌های لامسه‌ای دارد که ما را قادر به احساس محیط اطرافمان می‌کند. کار ما استفاده از فن آوری برای قرار دادن تعدادی حسگر لامسه‌ای در داخل انگشت مصنوعی است.»

ولی دانشمندان قبل از اینکه بتوانند حسگرهای بیومیمتیک را توسعه دهند، باید بر روی حس لامسه انسان مطالعه کنند. در دانشگاه بیرمنگام بر روی افراد سالم و کسانی که حس لامسه خود را از دست داده‌اند مطالعه می‌شود. به کمک رایانه، دانشمندان می‌توانند منطقه‌ای از مغز را که شخص در لمس سطوح استفاده می‌کند را تشخیص می‌دهند.

مایک، یک بیمار، می‌گوید: «من خونریزی مغزی داشته‌ام و بر بازوی چپم تاثیر گذاشته، به طوری که کاملا غیرقابل استفاده شده است.»

پروفسور آلن وین، متخصص حرکات انسان است. او سعی می‌کند چگونگی استفاده مغز از دروندادهای حسی را بشناسد. او می‌گوید: «یک قسمت مغز مایک آسیب دیده و دیگر قسمت آن سالم است. ما فهمیدیم که این قسمت از مغز برای حس لامسه بسیار مهم است. کار با افرادی که دچار سکته شده‌اند یا کمبودهای انتخابی دارند بسیار جالب است. به این ترتیب می‌فهمیم مغز چگونه اطلاعات را دریافت و از آن استفاده می‌کند. وقتی این را بفهمیم، قادر به توسعه یک شبکه عصبی خواهیم بود که توانایی انجام‌‌ همان کار را دارا باشد.»

دانشمندان در پیزا سعی در انتقال این دانش درباره شبکه عصبی به یک سیستم خودکار هستند تا اولین انگشت مصنوعی را بسازند. در حال حاضر، انگشت مصنوعی قادر به شناسایی نود درصد سطوح شده است. دانشمندان برای ساخت این دستگاه علوم مختلفی چون عصب‌شناسی، فن آوری نانو، رباتیک و همچنین فن آوری زیستی را با هم ترکیب کردند.