علمای اخلاق، راه رهایی دل از وسوسه های شیطانی و افکار پوچ و واهی را در این دانسته‌اند که انسان؛ اولا صفات بد را از خود دور و خود را به اوصاف نیک بیاراید؛ چه آنکه هریک از رذایل اخلاقی چون: غضب، شهوت، آزمندی، حسد، بخل، طمع، تعصب و سوء ظن، دروازه‌ای برای ورود افکار فاسد به قلب است؛ همچنان که هریک از فضایل و اوصاف پسندیده، دری است برای ورود افکار روشنگر و انوار الهی به خانه دل؛ ثانیا از بیکاری بپرهیزد که بیکاری زمینه‌ساز هجوم افکار مسموم به فضای اندیشه و وساوس شیطانی به خانه دل است؛ ثالثا همواره به یاد خدا باشد و خدا را حاضر و ناظر بداند که یاد خدا، به منزله غذایی برای روح انسان است.

منبع: نردبان سعادت، ص ۹۵ (تلخیص کتاب معراج‌السعادة ملا احمد نراقی)