در پی حمله هوایی اسرائیل به جنوب لبنان، «امال خلیل» خبرنگار روزنامه «الاخبار» در منطقهای نزدیک مرز شهید شد. او در زمان وقوع حمله در حال پوشش میدانی تحولات منطقه بود.
گزارشها نشان میدهد ابتدا یک حمله در نزدیکی محل حضور این خبرنگار انجام شد و پس از آن، ساختمانی که او برای پناه گرفتن به آنجا رفته بود هدف حمله دوم قرار گرفت؛ روشی که از آن با عنوان «حمله دوم» (double tap) یاد میشود و بهویژه برای نیروهای امدادی و غیرنظامیان خطرناک است.
در این حادثه، یک خبرنگار دیگر نیز زخمی شد و عملیات امداد به دلیل ادامه ناامنی در منطقه با تأخیر مواجه شد.
مقامهای لبنانی این حمله را نقض آتشبس و مصداقی از هدف قرار دادن غیرنظامیان دانستهاند، در حالی که ارتش اسرائیل مدعی شده هدف، مواضع مرتبط با حزبالله لبنان بوده و خبرنگاران هدف مستقیم نبودهاند.
درباره «امال خلیل» خبرنگاری که رژیم صهیونیستی به شهادت رساند
امال خلیل از خبرنگاران باسابقه میدانی در جنوب لبنان بود که سالها در پوشش درگیریهای مرزی و تحولات مرتبط با اسرائیل و حزبالله فعالیت داشت. او بهعنوان خبرنگاری شناخته میشد که بهطور مداوم در مناطق پرخطر حضور پیدا میکرد و گزارشهای میدانی تهیه میکرد.
شهادت او، بار دیگر نقض قوانین بینالمللی از سوی رژیم صهیونیستی را برجسته کرده است؛ بهویژه در شرایطی که حتی آتشبس نیز نتوانسته این جنایات را متوقف یا حتی کُند کند.
افزایش بیسابقه کشته شدن خبرنگاران از آغاز جنگ غزه
بررسی منابع مختلف نشان میدهد که کشته شدن خبرنگاران در درگیریهای اخیر، بهویژه در غزه، به سطحی بیسابقه رسیده است:
بر اساس گزارشهای رسانهای و فهرستهای منتشرشده (از جمله در ویکیپدیا)، از آغاز جنگ غزه در سال ۲۰۲۳ تاکنون صدها خبرنگار کشته شدهاند.
گزارش بیبیسی نیز به افزایش چشمگیر تلفات خبرنگاران اشاره کرده و آن را یکی از مرگبارترین دورهها برای رسانهها توصیف میکند.
برخی منابع از جمله گزارشهای منتشرشده در رسانههای منطقهای مانند نورنیوز، شمار کشتهشدگان را تا حدود ۲۶۹ خبرنگار اعلام کردهاند.
خبرگزاری آناتولی نیز در گزارشی تعداد کشتهشدگان را بیش از ۲۲۰ نفر عنوان کرده است.
همچنین گزارشهایی در رسانههایی مانند یورونیوز از کشته شدن گروهی از خبرنگاران، از جمله کارکنان شبکه الجزیره، در حملات هوایی اسرائیل منتشر شده است.
این اختلاف آماری تا حدی ناشی از تفاوت در روشهای شمارش و منابع مورد استفاده است، اما در مجموع، همه گزارشها بر یک نکته تأکید دارند: رژیم صهیونیستی یکی از مرگبارترین برهههای تاریخی را برای خبرنگاران رقم زده است.
نقش نهادهای بینالمللی؛ چه میتوانند بکنند و چرا کافی نیست؟
نهادهای بینالمللی مانند سازمان ملل متحد، کمیته حمایت از روزنامهنگاران و گزارشگران بدون مرز ابزارهایی برای پیگیری این موارد دارند، از جمله:
- مستندسازی و انتشار گزارشهای رسمی
- درخواست تحقیقات مستقل درباره حملات
- فشار دیپلماتیک برای رعایت حقوق بینالملل بشردوستانه
- ارجاع موارد به نهادهایی مانند دیوان کیفری بینالمللی
با این حال، اجرای مؤثر این اقدامات با چالشهای جدی روبهروست، از جمله:
- نبود ضمانت اجرایی قوی برای تصمیمات بینالمللی
- ملاحظات سیاسی و حمایت برخی کشورها (به ویژه آمریکا) از رژیم صهیونیستی
- دشواری دسترسی به صحنههای درگیری برای تحقیقات مستقل
- اختلاف روایتها و جنگ رسانهای شبکههای نفوذ رژیم صهیونیستی
به همین دلیل، با وجود افزایش تلفات خبرنگاران و هشدارهای مکرر، روند پاسخگویی و جلوگیری از تکرار این حوادث همچنان محدود و کُند باقی مانده است.
این آخرین جنایت نیست!
شهادت امال خلیل در لبنان را نمیتوان یک حادثه دانست، بلکه بخشی از یک روند گستردهتر است که از غزه تا لبنان و ایران امنیت خبرنگاران را بهشدت تهدید میکند. در حالی که نهادهای بینالمللی بر لزوم حفاظت از رسانهها تأکید دارند، واقعیت میدانی نشان میدهد که این حفاظت هنوز فاصله زیادی با تحقق کامل دارد.
نظر شما