مسعود تجریشی، با اشاره به مطالعات جامع دانشگاههای کشور درباره آلودگی هوا گفت: در سال ۱۳۹۸، ۱۳ دانشگاه کشور با همکاری یکدیگر مطالعهای جامع درباره آلودگی هوای ۹ کلانشهر انجام دادند؛ طرحی که با عنوان «سیاهه انتشار» شناخته میشود. هدف این طرح، تعیین دقیق سهم هر یک از منابع آلاینده، از جمله موتورسیکلتها، خودروهای شخصی، تاکسیها، فرودگاهها و سایر منابع ثابت و متحرک در آلودگی هوای این شهرها بود.
وی ادامه داد: دانشگاهها وظیفه خود را در شناسایی علل آلودگی و ارائه راهکار انجام دادند. برای نمونه، برای تهران سهم آلایندههای ثابت و متحرک در فصل تابستان و زمستان کاملاً مشخص شده بود. تازهترین بهروزرسانی این دادهها توسط دانشگاه علم و صنعت انجام شده و تغییرات کمتر از پنج درصد است. بنابراین، مسئله شناسایی منابع آلودگی مشخص و راهکارها نیز آماده ارائه به دستگاههای اجرایی—برای تهران شهرداری و برای سایر کلانشهرها استانداریها—شده است.
تجریشی افزود: در آذر ۱۴۰۰ این گزارش به دولت ارائه شد و جلسهای با حضور برخی مقامات برگزار شد و حدود ۱۶ مورد مصوب شد. با این حال، رئیس وقت سازمان برنامه و بودجه در جلسه حضور نیافت و ادامه جلسه که وعده داده شده بود، تاکنون تکرار نشده است.
وی تأکید کرد: راهکارها مشخص است و حتی با استفاده از ظرفیت کارشناسان بانک جهانی بدون هزینه مالی، مطالعات ایرانی تأیید شد. اگر کسی بپرسد صحت دادهها چگونه تأیید شده، باید گفت که ۱۳ دانشگاه کشور و کارشناسان بینالمللی آن را تأیید کردهاند، اما متأسفانه طی چهار سال اخیر هیچ دولتی این نتایج را عملیاتی نکرده و منابع لازم را اختصاص نداده است.
رئیس دانشگاه شریف خاطرنشان کرد: مشکل آلودگی هوا امروز و دیروز نیست؛ ریشه در گذشته دارد و راهکارها مشخص است، اما ارادهای برای اجرا وجود ندارد. اگر اقدام جدی صورت نگیرد، تعداد روزهای ناسالم و خطرناک هوا سال به سال افزایش خواهد یافت.
وی با اشاره به وضعیت تاریخی آلودگی هوا گفت: با مرور روزنامههای کیهان و اطلاعات قبل از انقلاب مشخص است که بیش از ۵۰ سال است که با این مشکل مواجهایم و هنوز نتوانستهایم آن را حل کنیم. برخی آلایندهها مانند مونوکسیدکربن کاهش یافته، اما مشکل ذرات معلق، گاز اوزون و گرد و غبار همچنان پابرجاست و بهدلیل خشکسالیهای اخیر، شدت آن در شهرهایی مانند تهران، مشهد، اصفهان و تبریز افزایش یافته است.
تجریشی افزود: جمعیت تهران از ۳ میلیون نفر در گذشته به ۸.۵ میلیون نفر رسیده و اکنون سه برابر گذشته افراد در معرض آلودگی و بیماری قرار دارند. مشکل پیچیدهتر شده و متأسفانه ارادهای برای حل آن وجود ندارد.
نظر شما