به گزارش قدس آنلاین، متن یادداشت این تهیه کننده سینما به این شرح است:

طاغوتیان همه آمده ‏اند، ساکنین جزیره‏ اپستین، میراث‏خواران نمرود و فرعون و قارون، نوادگان سامری از قوم یهود، بازماندگان ابوسفیان، وهابی ‏های بی‏شعور.

لشکریان کفر و شرک و الحاد و نفاق، همه صف کشیده‏ اند تا سیدعلی را به مسلخ کشانند، گسیل شده ‏اند تا ایران زمین را قطعه قطعه کنند. اما سیدعلی گفت؛ اگر جنگی در بگیرد کربلا اتفاق می‏ افتد.

تیر خصم فرود آمد و سیدعلی به ‏خون غلتید. به ماتم نشستیم، ناله زنان فغان کردیم و خونین جگر در غم خود سوختیم. امتی تنها ماند، بدون علی!

یکباره گویی آیه ‏ای نازل شد،ثُمَّ أَنزَلَ اللَّهُ سَکینَتَهُ، خدا از در غیب، آرامش روح نازل کرد، از ملکوت، از جایی که فاطمه سُکنی گزیده است، پرتوی از نور بر زمین تابید، در عاشور رمضان، در ایران یکپارچه غرق نور، کربلایی به پا شد به وسعت ایران زمین.

شیر زنان و دلیر مردانی سر برآوردند از زمین یک صدا فریاد کردند؛ هیهات منا الذله!

عاشورایی به پا شد که در یک روز خلاصه نمی ‏شود، عاشورایی به وسعت تمام ایام آینده، عاشورایی ادامه ‏دار تا طلیعه‏ صبح ظهور.

علی دیگر تنها نیست تا بگوید؛ کجایند برادران راه حق؟! کجاست عمار؟!حسین تنها نیست تا خونین بدن ندا دهد؛ کجایید ای دلیران با صفایم، ای رزمجویان پا در رکاب،کجایی حبیبم؟ کجایی زُهیر؟ بُریر؟ مسلم بن عوسجه، عابس، ...

سیدعلی مانند حسین تنها نمانده بود،سیدعلی به خون غلتید، اما به وسعت ایران، عمار و حبیب و زهیر و عابس و ... رویید.