یک نظرسنجی تازه نشان می‌دهد تا اینجای سال ۲۰۲۶، رهبران اروپا با افت شدید محبوبیت مواجه هستند و هیچ‌کدام حمایت اکثریت مردم خود را ندارند. در این میان اما فریدریش مرتس، صدراعظم آلمان، سریع‌ترین کاهش را تجربه کرده و براساس نظرسنجی یوگاو در فوریه ۲۰۲۶، محبوبیت خالص او به منفی۴۸ رسیده (۲۳درصد مثبت، ۷۱درصد منفی)، که از منفی ۱۴ در ژوئن ۲۰۲۵ افت ۳۴ امتیازی نشان می‌دهد؛ این افت عمدتاً ناشی از ناامیدی از کندی اجرای وعده‌های انتخاباتی برای تغییرات سریع اقتصادی و اجتماعی است، زیرا اصلاحات کلیدی تنها در زمستان و بهار ۲۰۲۶ آغاز شد و بحران‌های بین‌المللی مانند جنگ اوکراین بودجه را به سمت دفاع هدایت کرد و مسائل داخلی را نادیده گرفت، در حالی که شکست حزب اتحادیه دموکرات مسیحی در انتخابات ایالتی بادن-وورتمبرگ در مارس ۲۰۲۶ و رشد حزب آلترناتیو برای آلمان این روند را تشدید کرد.
امانوئل مکرون، رئیس‌جمهور فرانسه، با تنها ۱۹درصد نظر مثبت در یوگاو فوریه ۲۰۲۶ (و گاهی پایین‌تر به ۱۶درصد در نظرسنجی‌های دیگر)، یکی از پایین‌ترین رتبه‌ها را دارد و محبوبیت او در سال گذشته پایداراً پایین بوده با افت‌های مقطعی؛ دلایل اصلی شامل نارضایتی مداوم از سیاست‌های اقتصادی، اصلاحات بازنشستگی، مدیریت مهاجرت و تصمیمات سیاسی بحث‌برانگیز مانند انحلال پارلمان پس از انتخابات اروپایی ۲۰۲۴ است که به بی‌ثباتی سیاسی دامن زد و احساس جدایی او از مردم را تقویت کرد. نتایجی شبیه این نظرسنجی در نظرسنجی ایپسوس و وریان هم دیده شده است که یورونیوز آن را در فوریه (ماه قبل میلادی) منتشر کرد.
کی‌یر استارمر، نخست‌وزیر بریتانیا هم با ۲۱درصد مثبت و ۷۱درصد منفی در یوگاو، به عنوان یکی از نامحبوب‌ترین نخست‌وزیران تاریخ مدرن بریتانیا شناخته می‌شود و محبوبیت او پس از پیروزی بزرگ انتخاباتی ۲۰۲۴ به شدت سقوط کرده؛ این افت به دلیل تورم بالا، رکود اقتصادی، سیاست‌های بودجه‌ای بحث‌برانگیز، رسوایی‌ها، عقب‌نشینی از وعده‌ها و احساس تحقق نیافتن تغییرات وعده‌داده‌شده رخ داده که منجر به نارضایتی گسترده عمومی و حتی تهدیدهای داخلی در حزب کارگر شده است. یک گزارش از گاردین که در فوریه منتشر شد نیز نتایجی شبیه این و البته با غلظت کمتر را نشان می‌دهد.
پدرو سانچز، نخست‌وزیر اسپانیا با حدود ۳۲درصد نظر مثبت در یوگاو (فوریه ۲۰۲۶) و رتبه‌بندی نسبتاً پایدار، وضعیت بهتری نسبت به دیگران دارد اما همچنان اقبال‌ها به او منفی خالص است؛ دلایل افت محدود او شامل فشارهای اقتصادی مداوم، مسائل مهاجرت و تنش‌های سیاسی داخلی است، هرچند مواضع قوی او در برابر تهدیدهای خارجی تا حدی حمایت را حفظ کرده، اما نارضایتی عمومی از عملکرد اقتصادی و جهت‌گیری‌های ایدئولوژیک همچنان وجود دارد.
جورجیا ملونی، نخست‌وزیر ایتالیا با ۳۵درصد مثبت در یوگاو، نسبتاً بهتر عمل کرده و رتبه‌بندی او پایدار مانده؛ این ثبات نسبی به دلیل تمرکز موفق بر مسائل داخلی مانند اقتصاد و مهاجرت و تصویر قوی رهبری در برابر چالش‌های خارجی است، هرچند نارضایتی از برخی سیاست‌های راست‌گرایانه و فشارهای اقتصادی همچنان محبوبیت کامل را مانع شده است.
مته فردریکسن، نخست‌وزیر دانمارک با ۴۳درصد مثبت در یوگاو، محبوب‌ترین در میان این رهبران است اما حتی او هم اکثریت را در اختیار ندارد؛ محبوبیت بالاتر او عمدتاً به مواضع قوی‌تر در بحران‌های خارجی مانند تهدیدهای خارجی بر گرینلند و سیاست‌های اجتماعی موفق نسبت داده می‌شود که در مقایسه با دیگران، نارضایتی کمتری ایجاد کرده، هرچند چالش‌های کلی اروپا مانند هزینه‌های دفاعی بر او نیز تأثیر گذاشته است.
این روند گسترده نشان‌دهنده بحران رهبری در اروپاست که عوامل مشترکی مانند تورم، مهاجرت، هزینه‌های سیاسی و اقتصادی ناشی از ادامه جنگ اوکراین، ناتوانی در اجرای سریع وعده‌ها و فشارهای ژئوپلیتیکی نارضایتی را دامن زده و زمینه را برای رشد احزاب چپ فراهم کرده است.