راشل (ریچل) کوری، همزمان با وقوع انقلاب اسلامی ایران در ایالت واشنگتن متولد و ۲۴ سال بعد به نماد و چراغ هدایت انسان غربی تبدیل شد. دختر جوانی با تابعیت ایالات متحده آمریکا، سفیدپوست، مسیحی و فعال صلح که در چنین روزهایی در ۱۷ مارس سال ۲۰۰۳ میلادی، در حالی که روبه‌روی ماشین اشغال صهیونیست‌ها در سرزمین‌های فلسطینی ایستاده بود، به شهادت رسید.
بلدوزری که صدها و هزاران جان و خانمان فلسطینی را نابود کرده بود، برای له کردن آن دختر جوان غیرفلسطینی هم کمترین تردیدی به خود راه نداد و حالا پس از بیش از ۲۰سال از آن شهادت شجاعانه، نام او در کنار اساطیر مقاومت انسانی در برابر صهیونیست‌ها می‌درخشد. راشل کوری امروز به یک نقطه روشن در میان آزادی‌خواهان جوامع غربی تبدیل شده و به اذعان بسیاری از فعالان حقوق بشر و صلح‌طلبان شناخته شده‌ای نظیر گرتا تونبرگ، یک منبع الهام مهم برای جنبشی جهانی است که ازاله اسرائیل را از زادگاه و مهد آن دنبال می‌کنند.
کنش متهورانه راشل کوری، اگر چه در طرف درنده خوی اسرائیلی، با هجو و جشن و پختن پنکیک به نشانه سر له شده این شهید مواجه شده، اما در نقطه مقابل، فطرت انسانی بسیاری از مردم جهان را بیدار می‌کند؛ آن‌گاه که فارغ از نژاد، ملیت و مذهب، یک انسان، شیطان معاصر را به چالش می‌کشد و این دشمنی دیرینه را در مقیاسی بین‌المللی به نمایش می‌گذارد.
اکنون و در حالی که رژیم صهیونیستی و دولت دست‌نشانده‌اش در آمریکای شمالی، با اصرار و تکرار جنایت‌های خود در فلسطین، منطقه و جهان، در سراشیبی تیز سقوط به‌ویژه در سطح افکار عمومی قرار گرفته‌اند، پیوند نقاط درخشانی مثل راشل کوری و بسیاری دیگر از قهرمانان و آزادی‌خواهان، از مالکوم ایکس تا ادواردو آنیلی، یک فانوس روشن در ظلمات جهل و وحشتی است که دهه‌ها و قرن‌ها حاکمیت نگاه‌های الحادی برای جهان به ارمغان آورده است.چند سال دیگر، نه از آن بلدوزر قاتل، نه از آن اشغالگر وحشی و نه از آن رژیم غاصب خبری نخواهد بود و این تاریخ است که منصفانه و صریح، نام راشل کوری را در کنار صدها و هزاران قهرمان مبارزه با این آپارتاید منقرض شده قرار خواهد داد و ما که امیدواریم در زمره آن مجاهدان آگاه یا فطری باشیم که «فضل الله المجاهدین علی القائدین...».