در واپسین لحظات سال، حرم مطهر رضوی حال و هوایی متفاوت داشت؛ صحن‌ها لبریز از جمعیتی بود که دل‌هایشان را به پنجره فولاد گره زده بودند و چشم به لحظه تحویل سال داشتند. زمزمه دعا، اشک شوق و امید به سالی تازه در میان زائران موج می‌زد و فضای حرم امام رضا(ع) را آکنده از معنویت کرده بود.
در این میان، نوای گروه سرود جمع‌خوانی گروه همخوانی «آوای ارادت»،در صحن‌ها طنین‌انداز شد. سرودهایی در وصف امام مهربانی‌ها، ایران اسلامی و عهد و بیعت با ارزش‌ها اجرا شد و زائران نیز با شور و اشتیاق با آن‌ها همراه شدند. وقتی نوای «ای ایران، ای سرای امید»، در صحن‌ها پیچید، بسیاری از مردم دست در دست یکدیگر همصدا شدند و لحظه‌ای سرشار از همدلی و عشق به میهن رقم خورد.
اندکی بعد نیز صدای «سلام فرمانده» در میان جمعیت طنین انداخت و فضای حرم را پر از شور و احساس کرد.
پیش از لحظه تحویل سال نیز مهدی رسولی، مداح اهل‌بیت(ع)، با قرائت دعای توسل دل‌های زائران را روانه آسمان کرد. هزاران نفر در صحن‌ها و رواق‌ها هم‌صدا با این دعا زمزمه کردند و اشک و دعا در کنار هم جاری شد. آن لحظات، گویی همه دل‌ها یک صدا شده بودند، دعا برای آرامش، برای آینده‌ای روشن و برای سربلندی ایران.
آیین تحویل سال در حرم مطهر رضوی بار دیگر صحنه‌ای از عشق و ارادت مردم به اهل‌بیت(ع) و امید به آغاز سالی پر از برکت بود؛ لحظاتی که در آن، دل‌ها در کنار یکدیگر و زیر سایه امام مهربانی‌ها به استقبال سالی تازه، رفتند.