حجتالاسلاموالمسلمین دکتر محمدابراهیم روشنضمیر، عضو هیئتعلمی دانشگاه رضوی، در یادداشتی تحلیلی - خبری، ضمن تشریح اهداف پشت پرده این پیشنهادها، بر ضرورت هوشیاری در برابر ترفندهای دشمن و تبعیت محض از رهبر معظم انقلاب (مدظلهالعالی) تأکید ورزید.
درسهای تاریخ؛ دشمن و مذاکره، دوروی یک سکه ذلت
دکتر روشنضمیر با اشاره به تجربه تلخ گذشته در مذاکره، آورده است: دشمن در دو مقطع، در میانه مذاکرات، اقدام به حمله کرده است. حال با کدام قول و قرار میتوان به دشمن اعتماد کرد؟ آمریکا و صهیونیستها به صراحت هدف خود از مذاکره را «تسلیم بیقید و شرط ایران اسلامی در برابر خواستههایشان» اعلام کردهاند. کدام انسان آزادهای حاضر به پذیرش چنین ذلتی است؟ ملت ایران، با حضور پرشور خود در صحنه و نتایج نظرسنجیها، قاطعانه این ننگ را نپذیرفته است.
مذاکره در شرایط کنونی؛ اوج حماقت، نه تدبیر
عضو هیئتعلمی دانشگاه رضوی، در این یادداشت استفاده از ابزارهای مختلف از جمله مذاکره برای پیروزی یا کاهش فشار دشمن را امری معقول دانسته و گفت: مذاکره در وضعیت فعلی درگیری نظام اسلامی با دشمن آمریکایی - صهیونیستی بههیچوجه منطقی نیست.
وی دو دلیل اصلی را برای این ادعا برشمرد:
۱. فقدان چشمانداز صلح پایدار: آتشبس زمانی معقول است که امیدی به صلح یا حداقل امکان ترک مخاصمه طولانیمدت وجود داشته باشد. هنگامی که دشمنان از هیچ یک از خواستههای نامشروع خود کوتاه نیامدهاند و حتی نیت خود مبنی بر تجدید قوا در پرتو مذاکره را پنهان نمیکنند، تن دادن به مذاکره، نه تنها معقول نیست، بلکه اوج حماقت است.
۲. تعیین از پیشِ نتیجه مذاکره: وقتی دشمن، نتیجه مذاکره را از قبل تسلیم بیقید و شرط ایران اسلامی تعیین کرده است، مذاکره چه معنایی دارد؟ اگر فرضاً خواستههای حداقلی آنان برآورده شود، چه تضمینی وجود دارد که خواستههای دیگری مانند به رسمیت شناختن اسرائیل و تجزیه ایران مطرح نشود؟
تبعیت از ولایت؛ چراغ راه ملت در برابر فتنهگران
این استاد دانشگاه در یادداشت خود عنوان کرد: هر کنشی، اعم از مذاکره یا غیر آن، بدون اذن رهبر معظم انقلاب (حفظهالله)، نه مشروعیت دارد و نه موردتأیید مردم. همه باید مراقب باشند که با طرح موضوعات اختلافی و تکرار واژههایی، چون «تندرو» و «میانهرو»، جامعه دچار دستهبندیهای کاذب نشود. مهمترین نشانههای این افراد کوبیدن بر طبل اختلاف میان مسئولان، بدبین کردن مردم به مسئولان، بالابردن انتظارات مردم و بزرگ کردن کاستیها.
حضور مردمی؛ پشتوانه نظام و عامل دلگرمی مسئولان
وی یادداشت خود را اینگونه به پایان رساند: حضور پرشور و آگاهانه مردم را پشتوانه عظیم نظام و عامل دلگرمی مسئولان است. این حضور، اطمینان خاطر به مسئولان از پشتجبهه میدهد و باعث تمرکز کامل آنان بر مقابله با دشمن میشود. همچنین، مانع طرح شبهه نارضایتی مردم توسط خناسان شده و توطئههای دشمنان برای ایجاد ناآرامی در داخل کشور را خنثی میکند.
نظر شما