سیدجواد حسینی در نشست مشترک با وزیر تعاون، کار و رفاه اجتماعی و رئیس و اعضای کمیسیون اجتماعی مجلس شورای اسلامی افزود: مجموعه‌ای از اقدامات گسترده در این دوره موجب شد بهزیستی هم در حوزه خدمات‌رسانی و هم در حوزه جلب مشارکت‌های مردمی، حضوری فعال‌تر و مؤثرتر داشته باشد، برخی از مهم‌ترین اقدامات انجام‌شده عبارت‌اند از، ارائه خدمات مستمر به حدود ۲۰۰ هزار مقیم شبانه‌روزی در مراکز تحت پوشش و پرداخت همه هزینه‌ها زودتر از موعد.

وی، انجام بیش از ۲۴۳ هزار خدمت روان‌شناسی و مشاوره، تدوین و صدور بیش از ۷۰ دستورالعمل در حوزه‌های مختلف تخصصی، تولید ۴۶ هزار محتوای آموزشی، حمایتی و توان‌بخشی، آموزش‌های تاب‌آورانه و توانمندسازانه برای بیش از ۶۵ هزار خانوار، افزایش سطح دسترس‌پذیری برای افراد دارای معلولیت و مناسب‌سازی منازل ۱۵ هزار فرد دارای معلولیت در طول سال را از دیگر اقدامات انجام شده از سوی بهزیستی در دوره جنگ برشمرد.

حسینی ادامه داد: پرداخت کمک‌هزینه ایاب‌ و ذهاب برای ۳۰ هزار نفر از افراد دارای معلولیت، ارائه کمک‌هزینه تأمین لوازم بهداشتی برای ۱۵۰ هزار نفر، تأمین و پرداخت کمک‌های درمانی برای بیش از ۳۰ هزار نفر، فعالیت ۷ هزار داوطلب در قالب طرح CBR در ارائه خدمات توان‌بخشی و مشاوره‌ای از دیگر اقدامات بهزیستی در دوره جنگ به شمار می رود.

رئیس بهزیستی با اشاره به مجموعه این اقدامات نتیجه گرفت که سازمان بهزیستی در این دوره نه‌تنها تاب‌آورتر شده، بلکه جامعه‌پذیری، پاسخگویی و مشروعیت اجتماعی آن نیز افزایش یافته است و این روند آثار مثبت قابل توجهی برای سازمان بر جای گذاشته است.

وی با اشاره به نظریه کارل ویک صاحب‌نظر برجسته حوزه تاب‌آوری سازمانی اضافه کرد: در شرایط جنگ، سازمان‌ها ظرفیت‌هایی را بروز می‌دهند که در وضعیت عادی یا امکان ظهور نمی‌یابد یا بسیار دشوار محقق می‌شود، در چنین شرایطی برخی سازمان‌ها جامعه‌پذیرتر و اجتماعی‌تر می‌شوند و منزلت اجتماعی آن‌ها افزایش قابل توجهی می‌یابد.

حسینی نمونه‌هایی از این ارتقای منزلت را در سازمان‌های مختلف از جمله نیروهای مسلح، هلال‌احمر، وزارت بهداشت و درمان و برخی دیگر از نهادها برشمرد و سپس تأکید کرد: سازمان بهزیستی نیز از جمله همین سازمان‌هاست که در این دوره، جامعه‌پذیرتر شده و نقش اجتماعی پررنگ‌تری یافته است.

وی در ادامه توضیح داد: افزایش مشروعیت سازمانی بهزیستی در دوره بحران، موجب شد سطح تعامل، تماس و پاسخگویی آن به جامعه به شکل کم‌سابقه‌ای افزایش یابد.