در حالی که هنوز یک فصل دیگر از قرارداد او با سیتی باقی مانده، نشانههایی وجود دارد که این سرمربی پرافتخار ممکن است در پایان فصل جاری مسیر تازهای را انتخاب کند؛ مسیری که او را به نیمکت یک تیم ملی برساند. در این میان، تیم ملی ایتالیا بهعنوان یکی از گزینههای جدی مطرح شده است.
این احتمال در شرایطی پررنگ شده که پیش از این، کارلو آنچلوتی نیز با پذیرش هدایت تیم ملی برزیل نشان داد مربیان بزرگ فوتبال جهان در مقطعی از مسیر حرفهای خود، به تجربه کار در سطح ملی تمایل پیدا میکنند؛ جایی که فشار روزمره رقابتهای باشگاهی کمتر است، اما هیجان و اعتبار تورنمنتهایی مانند جام جهانی همچنان در اوج قرار دارد.
برای گواردیولا، که سالها در بالاترین سطح فوتبال باشگاهی فعالیت کرده، چنین تغییری میتواند فرصتی باشد برای تنفس در فضایی متفاوتتر؛ محیطی با ریتم آرامتر نسبت به فشردگی لیگهای باشگاهی، اما با چالشی کاملاً متفاوت. حضور در رقابتهایی مانند جام جهانی، حلقهای است که هنوز در کارنامه او بهعنوان سرمربی خالی مانده و میتواند ادامه مسیر پرافتخار او را کاملتر کند.
از سوی دیگر، رابطه قدیمی گواردیولا با فوتبال ایتالیا—از دوران بازیاش—باعث شده این گزینه رنگ و بوی جدیتری به خود بگیرد. او اکنون در مقطعی از دوران حرفهای قرار دارد که انتخابهایش بیش از هر زمان دیگری تحت تأثیر کیفیت زندگی، میزان فشار کاری و دستیابی به اهداف بزرگ اما متفاوت است.
اگر این انتقال در نهایت شکل بگیرد، میتوان آن را نه یک عقبگرد، بلکه تغییر فاز در مسیر مربیگری یکی از تأثیرگذارترین چهرههای فوتبال مدرن دانست؛ حرکتی بهسوی قلهای دیگر، اینبار در فضایی آرامتر، اما با جاهطلبیهایی به همان اندازه بزرگ.
نظر شما