بهگزارش قدس آنلاین، بهنقل از خبرگزاری رویترز، اعلام خروج امارات متحده عربی از سازمان کشورهای صادرکننده نفت، اوپک، پس از نزدیک به شش دهه عضویت، موجی از نگرانی و ارزیابیهای تازه را در میان اعضای اوپک پلاس و تحلیلگران بازار انرژی بهدنبال داشته است. نمایندگان این گروه معتقدند هرچند خروج امارات بخشی از نفوذ اوپک را در بازار جهانی نفت کاهش میدهد، اما بدنه اصلی این سازمان همچنان منسجم باقی خواهد ماند و هماهنگی در سیاستهای عرضه ادامه مییابد.
امارات که چهارمین تولیدکننده بزرگ نفت در اوپک بهشمار میرود، با این تصمیم از چارچوب سهمیهبندی تولید اوپک پلاس رها میشود؛ اقدامی که به گفته پنج منبع آگاه در این گروه، شوکی جدی برای اوپک تلقی میشود. چهار تن از این منابع تأکید کردهاند که خروج ابوظبی، تلاشهای اوپک پلاس برای مدیریت بازار از طریق تنظیم عرضه را پیچیدهتر خواهد کرد، چراکه این گروه پس از این، سهم کمتری از تولید جهانی نفت را در اختیار خواهد داشت. امارات بزرگترین تولیدکنندهای است که تاکنون اوپک را ترک میکند و این موضوع، ضربهای معنادار به این سازمان و بهویژه عربستان سعودی بهعنوان رهبر بالفعل آن محسوب میشود.
پیش از جنگ اخیر و تنشهای گسترده منطقهای که به کاهش صادرات و تعطیلی بخشی از تولید نفت در خلیج فارس انجامید، امارات روزانه حدود ۳.۴ میلیون بشکه نفت خام تولید میکرد؛ رقمی معادل سه درصد از عرضه جهانی. با خروج از اوپک، این کشور در کنار تولیدکنندگان مستقلی چون ایالات متحده و برزیل قرار میگیرد، هرچند در شرایط فعلی و بهدلیل اختلال شدید در کشتیرانی از تنگه هرمز، توان چندانی برای افزایش فوری تولید یا صادرات ندارد.
تحلیلگران معتقدند اگر شرایط منطقهای به ثبات بازگردد و تردد دریایی به وضعیت پیشین برسد، امارات میتواند تولید خود را تا سقف پنج میلیون بشکه در روز افزایش دهد. این موضوع ریشه در اختلافات دیرینه ابوظبی و ریاض بر سر سهمیه تولید دارد؛ اختلافی که از زمانی تشدید شد که امارات خواستار افزایش سهمیه ۳.۵ میلیون بشکهای خود شد و آن را متناسب با افزایش ظرفیت تولید ناشی از برنامه سرمایهگذاری ۱۵۰ میلیارد دلاریاش دانست.
حلیمه کرافت، تحلیلگر شرکت «آر بی سی کپیتال مارکتس»، میگوید ابوظبی سالهاست در پی بازگشت سرمایهگذاریهای کلان خود در توسعه ظرفیت تولید نفت است، اما جنگ و آسیبدیدگی زیرساختهای انرژی، این برنامهها را با کندی مواجه خواهد کرد. در همین حال، شایعات درباره خروج امارات از اوپک پلاس، سالهاست و همزمان با تیرهتر شدن روابط این کشور با عربستان، بهویژه بر سر پروندههایی چون یمن، سودان و سومالی، مطرح بوده است. نزدیکی فزاینده امارات به ایالات متحده و رژیم اسرائیل نیز به این گمانهزنیها دامن زده است.
برخی ناظران، خروج امارات از اوپک را نشانهای فراتر از یک اختلاف فنی در حوزه انرژی میدانند و آن را در چارچوب بازآرایی اتحادها در منطقه خلیج فارس و تشدید رقابتهای ژئوپلیتیکی تحلیل میکنند. امارات چهارمین کشوری است که طی سالهای اخیر اوپک پلاس را ترک میکند؛ پیش از این، قطر در سال ۲۰۱۹، اکوادور در سال ۲۰۲۰ و آنگولا در سال ۲۰۲۴ از این گروه خارج شده بودند.
با این حال، برخی کارشناسان معتقدند این تحولات به فروپاشی اوپک پلاس منجر نخواهد شد. گری راس، ناظر باسابقه اوپک و مدیرعامل شرکت «بلک گلد اینوسترز»، تأکید میکند که عربستان همچنان تمایل دارد از ظرفیت این گروه برای مدیریت بازار نفت استفاده کند. در مقابل، خورخه لئون، مقام پیشین اوپک و تحلیلگر مؤسسه «ریستاد انرژی»، خروج امارات را نقطه عطفی مهم میداند که در بلندمدت میتواند به تضعیف ساختار اوپک بینجامد.
بانک «اچاسبیسی» نیز در ارزیابی خود اعلام کرده است که خروج امارات در کوتاهمدت تأثیر محسوسی بر بازار نفت نخواهد داشت، اما در گذر زمان، توان اوپک پلاس برای تنظیم عرضه و کنترل قیمتها را کاهش میدهد. بهمحض عادی شدن تردد از تنگه هرمز، امارات دیگر ملزم به رعایت سهمیههای تولید نخواهد بود و میتواند بهتدریج تولید خود را افزایش دهد؛ بهگونهای که بهگفته این بانک، شرکت ملی نفت ابوظبی قادر است تولید خود را به بیش از ۴.۵ میلیون بشکه در روز برساند، رقمی فراتر از سهمیه فعلی آن در اوپک پلاس.
نظر شما