اعلام فهرست جدید تیم ملی فوتبال ایران برای اردوی ترکیه، بیشتر از آنکه درباره نفرات دعوتشده باشد، با نام غایبانش خبرساز شده است. فهرستی که نشان میدهد امیر قلعهنویی این بار با ذهنیتی متفاوت وارد مسیر آمادهسازی جام جهانی ۲۰۲۶ شده و برخلاف ماههای گذشته، تصمیم گرفته بخشی از چهرههای شناختهشده و حتی تأثیرگذار را کنار بگذارد.
چند ماه قبل، کمتر کسی تصور میکرد نامهایی مثل سردار آزمون، اللهیار صیادمنش یا محمدجواد حسیننژاد روزی بیرون از فهرست تیم ملی قرار بگیرند. بازیکنانی که نهتنها جایگاه ثابتی در معادلات تیم ملی داشتند، بلکه درباره بعضی از آنها این تصور وجود داشت که میتوانند در جریان یک مسابقه بزرگ، ورق بازی را تغییر دهند.
سردار آزمون سالها مهره ثابت خط حمله تیم ملی بود و تجربه حضور در دو جام جهانی را در کارنامه داشت. حذف او در آستانه سومین جام جهانی، فقط یک تصمیم فنی به نظر نمیرسد؛ بهخصوص اینکه حواشی غیر فوتبالیاش در ماههای اخیر بارها مورد توجه قرار گرفته بود. در کنار او، اللهیار صیادمنش نیز با وجود فصل نسبتاً قابل قبولش در فوتبال اروپا، جایی در لیست نهایی پیدا نکرد؛ اتفاقی که برای بسیاری از تحلیلگران غافلگیرکننده بود.
محمدجواد حسیننژاد، لژیونر جوان فوتبال ایران در روسیه، دیگر بازیکنی است که با وجود روند رو به رشدش خط خورد. همین مسئله باعث شده این ذهنیت تقویت شود که قلعهنویی بیش از هر زمان دیگری به دنبال ساختن تیمی کمریسک، کمحاشیه و کاملاً قابل کنترل برای جام جهانی است؛ تیمی که در آن، آرامش اردو و ثبات فضای داخلی، اولویت بیشتری نسبت به ریسک روی برخی استعدادهای غیرقابل پیشبینی دارد.
حتی در مورد شهریار مغانلو نیز همین نگاه دیده میشود. مهاجمی که شاید از نظر فنی هنوز میتوانست برای بعضی مسابقات گزینهای کاربردی باشد، اما به نظر میرسد در مدل فوتبالی مورد نظر سرمربی، دیگر جایگاه گذشته را ندارد.
در واقع فهرست اخیر بیش از آنکه نشانه یک تغییر نسلی کامل باشد، نشانه تغییر در نوع تفکر کادر فنی است. قلعهنویی به خوبی میداند جام جهانی، تورنمنتی کوتاه و شدیداً تحت فشار است؛ جایی که کوچکترین حاشیه رسانهای، اختلاف درون تیمی یا بیثباتی ذهنی میتواند کل ساختار تیم را به هم بریزد. شاید به همین دلیل، او ترجیح داده به جای انتخابهای پرریسک و هیجانی، به سمت ترکیبی برود که کمترین تنش و بیشترین هماهنگی را داشته باشد.
با این حال، این تصمیمها یک ریسک بزرگ هم برای سرمربی تیم ملی دارد. حذف بازیکنانی که تا همین چند وقت قبل بخشی مهم از آینده تیم ملی تلقی میشدند، اگر در جام جهانی نتیجه ندهد، میتواند خیلی زود علیه خود قلعهنویی تبدیل شود. فوتبال معمولاً با نام غایبان هم قضاوت میکند؛ بهویژه وقتی تیم در زمین مسابقه به مشکل بخورد.
حالا باید منتظر ماند و دید این نسخه محافظهکارتر و کمحاشیهتر تیم ملی، در بزرگترین آزمون فوتبال جهان چه عملکردی خواهد داشت؛ تیمی که شاید بیش از هر دوره دیگری، حاصل نگاه امنیتمحور و کمریسک کادر فنی باشد.
خبرنگار:امین غلام نژاد
نظر شما