احتمالاً دارد برایتان عادی می‌شود! اینکه هر روز وقتی وارد یکی از پیام‌رسان‌های وطنی می‌شوید پیام: «فلانی به بله بازگشت... حمید به روبیکا پیوست... مهناز به ایتا پیوست و ...» جلو چشمتان ظاهر می‌شود؛ تجربه‌ اول هیچ‌کداممان هم نیست. یعنی طی چند سال اخیر، هربار که اینترنت به دلایل امنیتی و غیرامنیتی قطع شده است، این وضعیت را تجربه کرده‌ایم. این بار اما ماجرا کمی متفاوت‌تر است یعنی چون قطع اینترنت طولانی‌تر شده، «پیوست» و «بازگشت‌»های کاربران به پیام‌رسان‌های ایرانی بیشتر و ادامه‌دارتر از گذشته است.
جالب اینکه انگار پیام‌رسان‌هایمان خودشان را با این وضعیت هماهنگ نکرده‌اند! دلیلش هم اختلال‌های تمام‌نشدنی آن‌هاست که اعصاب خُردشده کاربران کوچ کرده یا دوباره کوچ کرده به بله، ایتا، روبیکا، سروش و... را خردتر از قبل می‌کند.
یک کارشناس شبکه در این باره به «دنیای اقتصاد» گفته است موج بازگشت یا کوچ موقت و غیرموقت به پیام‌رسان‌های ایرانی و زیرساخت‌های ضعیف آن‌ها موجب این وضعیت شده است. او تأکید کرده برخی از اختلال‌ها هم می‌تواند به دلیل تلاش این شرکت‌ها برای برطرف کردن مشکلات امنیتی و تقویت زیرساخت در برابر تهدیدهای سایبری باشد.
دلیل هرکدام از این‌ها که باشند، برای کاربران چندان مهم نیست، چرا؟ به این دلیل که چه کاربران ثابت قبلی و چه کاربران تازه پیوسته به پیام‌رسان‌های داخلی توقع دارند در شرایط فعلی بتوانند امورات مربوط به کسب و کار، تحصیلات و یا ارتباطاتشان را در نمونه‌های وطنی مدیریت کنند و البته اخلال‌های پی در پی این مسئله را ناممکن می‌کند. یعنی متولیان اینترنت کشور، مالکان پیام‌رسان‌ها و مسئولان پس از چندبار تجربه قطعی و سپس کم‌آوردن بسترهای سایبری ملی در برابر نیازهای کاربران، نتوانسته یا نخواسته‌اند فکری برای روزهایی چنین بحرانی بکنند؟