به‌گزارش قدس آنلاین، جنگ علیه ایران، جهان را وارد شدیدترین بحران انرژی در چند دهه اخیر کرده است؛ بحرانی که میزان افت عرضه نفت در مارس ۲۰۲۶ را به سطحی فراتر از مجموع دو شوک بزرگ نفتی دهه ۱۹۷۰ رسانده و تأثیرات آن در سراسر جهان احساس می‌شود. در بسیاری از کشورهای در حال توسعه، خانوارها نگرانند که آیا سوخت کافی حتی برای پخت یک وعده غذا دارند یا توان خرید آن را خواهند داشت.

در مرکز این بحران، گاز مایع(LPG) قرار دارد؛ سوختی که بیش از ۳.۴ میلیارد نفر در کشورهای در حال توسعه برای پخت‌وپز به آن وابسته‌اند. تنها در سال ۲۰۲۵، سی درصد از کل صادرات دریایی LPG از تنگه هرمز عبور می‌کرد و بخش بزرگی از نیازهای خانوارهای آسیایی را تأمین می‌کرد. اما با آغاز درگیری و انسداد این آبراه حیاتی، صادرات LPG از منطقه حدود ۸۰ درصد کاهش یافت و پیامدهای گسترده‌ای برای اقتصادهای وابسته‌ای مانند هند و اندونزی به همراه آورد.

هند که ۸۰ درصد خانوارهایش برای پخت‌وپز به LPG متکی هستند، در دو ماه نخست جنگ با کاهش بیش از نیمی از واردات خود روبه‌رو شد. دولت تلاش کرد با افزایش تولید داخلی و یافتن منابع جایگزین مانند آمریکا این کمبود را جبران کند، اما مسیر ۴۰روزه انتقال محموله‌ها، تأثیر فوری این اقدامات را کاهش داده است. ذخایر محدود نیز تنها چند روز مصرف را پوشش می‌دهد و همین مسئله فشار بر خانوارها را تشدید کرده است؛ به‌گونه‌ای که گزارش‌ها از مهاجرت برخی شهرنشینان به روستاها برای دسترسی آسان‌تر به سوخت‌های سنتی حکایت دارد.

تأثیرات بحران به هند محدود نمی‌شود. بسیاری از کشورهای آسیایی و آفریقایی نیز با کمبود ذخایر استراتژیک مواجه‌اند و افزایش شدید قیمت‌ها، دسترسی مردم به LPG را دشوارتر کرده است. آسیب به تأسیسات تولید و ذخیره‌سازی در برخی کشورهای منطقه و جهش ۷۰ تا ۹۰ درصدی قیمت‌ها در نقاط مختلف جهان، بازار جهانی سوخت‌های خانگی را دستخوش بی‌سابقه‌ترین نوسانات دو دهه اخیر کرده است.

در حالی که برخی دولت‌ها برای تشویق خانوارها به استفاده از برق و کاهش وابستگی به LPG، مشوق‌هایی برای خرید اجاق‌های برقی ارائه داده‌اند، کارشناسان معتقدند این اقدامات نمی‌تواند پاسخ بلندمدتی برای بحران فعلی باشد؛ چراکه زیرساخت‌های انرژی و توان مالی مردم در بسیاری از کشورها چنین گذار سریعی را امکان‌پذیر نمی‌کند.